Fighters Uncaged

Al wie zijn opgekropte frustraties niet kwijt kan, kan vanaf nu aan de slag met Fighters Uncaged van Ubisoft. Deze nieuwe vechtgame belooft een interactieve ervaring, waarin je jezelf kan ontpoppen tot de ultieme underground vechtersbaas. Frustraties zal je echter niet kwijtraken, maar eerder verder opkroppen bij het spelen. Niet dat het Fighters Uncaged in de essentie zo een slecht spel is, maar alles verloopt spijtig genoeg nogal stroef. Maar laten we eerst even wat meer vertellen over het spelconcept zelf.

Fighters Uncaged speel je helemaal met het nieuwe Kinect accessoire voor de Xbox 360. Je moet dus geen controller meer in de hand houden en ingewikkelde knoppencombo’s uit de mouw schudden om een vijand tot moes te slaan. Nee, hiervoor gebruik je gewoon je eigen lichaam, armen en benen inclusief. De camera’s en bewegingssensoren van Kinect registreren je bewegingen en vertalen deze naar je personage in het spel. De bepaalde bewegingen worden in een uitgebreide training rustig uitgelegd. Je oefent deze vooral op een sparring partner, die uiteraard zelf amper zal terugslaan. Wat het hele verplichte gebeuren wel een beetje saai maakt. Wij hadden meteen zin om keet te schoppen!

Rake klappen kan je genoeg uitdelen.

Je digitale vechtersbaas kan trouwens heel wat acrobatische kunstjes uit zijn mouw schudden. De digitale bewegingen die getoond worden in het spel stemmen spijtig genoeg heel vaak niet overeen met wat je zelf probeert te doen. Vooral als je wat te snel verschillende combinaties begint uit te voeren, loopt het hele zaakje wel eens uit de hand. Wil je bijvoorbeeld een combinatie maken van stampen en slaan dan zal je toch jezelf een beetje moeten inhouden. Anders zal je gewoon een hele hoop bewegingen te zien krijgen, die nergens op slaan.

Zorg er trouwens voor dat er geen publiek in de achtergrond staat te kijken naar je boksmatch, want de minste beweging op de achtergrond geeft je opnieuw een verkeerde beweging op het scherm. Onze trouwe supportersclub had dus geen andere keuze dan vanaf de zijlijn op een meter of 3 afstand naar ons stampen en kloppen te kijken. Een bijna gesneuveld lichtarmatuur gaf gelukkig wel de nodige hilariteit en afwisseling.

Spijtig genoeg komen niet al je bewegingen goed op het scherm

De verschillende slag- en stampbewegingen worden op hun beurt nog eens ingedeeld in dichtbij, normaal en veraf. Dit is uiteraard wel vrij logisch. Probeer je in het echte leven een hoge stamp op iemand zijn smoel dan zal je alvast wel eens een liesbreuk kunnen oplopen. Van dichtbij gebruik je dus beter je armen en knieën, van veraf dus je benen. Deze simpele regels tellen ook in de game. Je kan deze afstand best in de gaten houden om de beste resultaten tegen je tegenstanders te behalen. Elke tegenstander heeft trouwens steeds ofwel een zwakke plek of een afstand waar hij minder goed presteert. In het begin is het dus altijd even aftasten en verschillende combinaties uitproberen om deze zwakte te ontdekken.

Fighters Uncaged is een ideale game geworden om je eens duchtig af te reageren. Een uurtje knokken in de lucht zal het zweet al van je voorhoofd doen druipen. Spijtig genoeg zal deze recreatieve ervaring ook gecombineerd moeten gaan met een boel frustraties. Buiten het feit dat het spel bijzonder weinig afwisseling biedt, zal je regelmatig een vloek afvuren op je tv als je digitale vechtersbaas weer eens niet wil doen wat je wil. Combineer dit nog eens met middelmatige graphics en soundtrack en we hebben een vrij slecht afgewerkt spel. Leuk voor een paar uurtjes, maar meer ook niet.