Faery: Legends of Avalon

Faery: Legends of Avalon is enerzijds een lichte RPG, dit in vergelijking met retailgames zoals Final Fantasy XIII, maar anderzijds is het toch één van de weinige RPG’s op Xbox Live Arcade die dezelfde diepgang brengt. Door het toegankelijke quest- en het turn-based gevechtssysteem is Faery een RPG voor iedere speler; of je nu je eerste stappen zet in het genre of juist een doorgewinterd fanaat bent. Met dit gegeven in mijn achterhoofd begon ik, als leek in het genre, met volle moed te spelen. En jawel, het is wel degelijk verslavend te noemen.

Vliegende RPG
In Faery: Legends of Avalon speel je als een elf. Het hoofdpersonage kun je traditiegetrouw volledig aanpassen naar eigen smaak. Je geeft het personage een eigen naam, je vormt het gezicht naar keuze; alles is aanpasbaar. Het verhaal start met de protagonist die vastzit in een ijsblok. Vanaf het moment dat deze barst en je personage opnieuw van de vrijheid mag genieten, voel je meteen aan dat je constant zal moeten vliegen. Niet zo verwonderlijk natuurlijk met een elf als hoofdpersoon. Je krijgt vrijwel meteen de opdracht om naar je eerste quest te vliegen. Daar ontmoet je de heerser over Avalon: Oberon! Deze bevindt zich hoog in de toren op één van de bergheuvels van Avalon. Je krijgt al meteen een voorproefje op het besturen van een vliegende elf. Alles gaat even vlot: omhoog, omlaag, links en rechts. Het geeft je bovendien echt een gevoel van vrijheid.

Vier werelden
Het verhaal bestaat uit vier werelden. De eerste wereld waarin je opdrachten vervuld is het eerder genoemde eiland Avalon, het centrum van het hele spel. Hier ga je in het begin op zoek naar twee medereizigers die samen met jou het verzwakte Avalon willen bevrijden en het alle magie van vroeger willen teruggeven. Om deze twee compagnons te vinden, moet je allerlei opdrachten vervullen. Pas wanneer je ze allemaal tot een goed einde hebt gebracht, ben je klaar om naar de volgende wereld te reizen.

De tweede wereld die je bezoekt heet Yggdrasil en bestaat slechts uit een gigantisch hoge boom. Hiermee kun je echt de kracht voelen die een vliegende RPG met zich mee kan brengen: een driedimensionaal leveldesign met een grafische vormgeving van de hoogste klasse. In Yggdrasil is het de bedoeling dat je de boom geneest van zijn ziektes. Daardoor ga je onder meer in gevecht met bijen in hun bijenkorf of met termieten in hun eigen gemaakte gangen.

De derde wereld waarin je terechtkomt heet de Flying Dutchman, een spookschip met muitende matrozen. Doordat dit level horizontaal is opgebouwd in tegenstelling tot het verticale design van de vorige, blijft de overweldigende indruk achterwege. Het level is ook vrij donker en de helderheid is niet aan te passen. De vierde en tevens laatste wereld heet City of Mirages. Dit is een Perzische stad die gebouwd is op de rug en onder de buik van een scarabee. Het verbluffende design is hier wederom aanwezig en de volledige ruimte van de spelwereld wordt optimaal benut.

Wat wel jammer is, is dat je geen gebruik kan maken van een kompas wanneer je door de werelden heen vliegt. Wel kun je op de map de gebieden zien die je reeds hebt ontdekt, maar het oriënteren wordt wat bemoeilijkt omdat je nergens terugziet waar je jezelf bevindt. Hierdoor is het absoluut noodzakelijk om de wereld te memoriseren, iets wat na het volbrengen van een aantal opdrachten geen probleem mag zijn. De dialogen zijn overigens allemaal in tekstvorm gegoten. Dat is jammer, want het zou anders een auditief sterke game geweest zijn, dit mede door de knappe achtergrondmuziek tijdens de quests.



Het gevechtssysteem
Zoals eerder gezegd word je gedurende de volledige verhaallijn geholpen door twee medegezellen. Naarmate het spel vordert kun je deze zelf kiezen. Er zijn in totaal een zestal personages die je kan vrijspelen. Elk personage bevat unieke krachten die de tegenstanders kunnen uitschakelen. Het is aan de speler om te ondervinden welk personage het beste en het snelste de tegenstander kan verslaan.

Het gevechtssysteem op zich is makkelijk te noemen, dit mede door de turn-based opzet. Ieder personage kan op zijn beurt tot maximaal drie acties per keer uitvoeren. Dit gaat van een normale aanval, tot offensieve en defensieve magie. Alsook het nuttigen van potions of reanimatiedrankjes. Grotere aanvallen nemen twee tot drie acties ineens in beslag, terwijl kleinere aanvallen op hun beurt tellen voor een enkele actie.

De vaardigheden van het hoofdpersonage zijn een stuk dieper uitgewerkt dan dat van de andere personages. Door middel van quests te vervullen en vijanden te verslaan behaal je ervaringspunten. Naar goede gewoonte dienen deze punten om te levelen en je personage up te graden. De keuzes die je maakt hebben wel geen impact op het verdere verloop van de gevechten. De vijanden zijn op eender welke moeilijkheidsgraad vrij makkelijk te verslaan.

Verslavend
Faery: Legends of Avalon kun je verslavend noemen. Na iedere quest en gevecht blijf je nieuwsgierig naar wat komen zal. Het spel slaagt erin om een constante flow te creëren, wat een hele prestatie is. Faery is naar arcadenormen ook een bijzonder lange game om volledig uit te spelen. Je mag rekenen op zo’n tien uur spelplezier. Door het verbluffende design, het vrijheidsgevoel tijdens het vliegen en het simplistische gevechtssysteem kunnen we deze RPG aan iedereen aanraden. De kleine schoonheidsfoutjes, zoals het ontbreken van een kompas en de tekstdialogen, zie je gemakkelijk door de vingers en wegen niet op tegen de vele positieve aspecten. Voor 1200 Microsoft Points koop je dus een degelijk arcade rollenspel, dat op sommige vlakken zelfs de grotere RPG’s het nakijken geeft.