Fable 3

De actie-rpg Fable III slokt ons alweer op in het sprookjesachtige Albion, waar onze held ditmaal een gooi doet naar het koningschap. Biedt ontwikkelaar Lionhead Studios genoeg nieuwigheden om ons letterlijk én figuurlijk koning te rijk te voelen? 

Fable II was zo’n typische ‘love it or hate it’-game. Er was voldoende te beleven om je een tijdje zoet te houden, maar alles bleef een beetje aan de oppervlakte drijven. Zodoende konden we niet meteen van een diepgaande spelervaring gewagen. Deze keer ziet Lionhead Studios het iets groter. Ongeveer vijftig jaar na de vorige game heeft Albion een industriële revolutie doorstaan. De rigoureuze koning Logan, jouw oudere broer, regeert er met harde hand, wat ertoe leidt dat het gebied versnipperd is in kleinere nederzettingen met inwoners die het bloed van de tiran wel kunnen drinken. Nadat Logan je voor een hartverscheurende keuze stelt, ontsnap je samen met kompaan Sir Walter Beck en bediende Jasper uit het kasteel. Vanaf dan begint je queeste om de despoot van zijn troon te stoten. Alleen is maar alleen, dus is het de bedoeling om zoveel mogelijk inwoners van Albion achter je te scharen, zodat je met man en macht kan revolteren tegen de boosaardige alleenheerser. Het is tijd voor de held om op te staan.

Je reis vervoert je doorheen verschillende gebieden, elk met hun eigen unieke uitstraling en bevolking. Van besneeuwde bergtoppen, over pittoreske dorpjes tot iets grotere geïndustrialiseerde steden… Er valt genoeg te zien. Wanneer je door fabelachtige bossen struint, raak je algauw verloren in de fantastische sfeer die dit avontuur uitademt. Om de bewoners van ieder landsdeel aan jouw zijde te krijgen, moet je queesten vervullen. Die variëren van rechttoe-rechtaanmissies waarbij je een veelvoud van vijanden in de pan moet hakken, tot compleet van pot gerukte opdrachten zoals met behulp van een kippenkostuum een stelletje hennen teruglokken naar hun hok. Al ligt bij het leeuwendeel van de missies de nadruk op het vechten, toch worden ze interessant genoeg aangekleed om je aan het spelen te houden.

Queesten tot een goed einde brengen levert je Guild Seals op. Om de zoveel tijd word je naar The Road to Rule gebracht, een mysterieuze weg die je progressie bijhoudt. Daar kan je de Guild Seals inruilen voor nieuwe magische krachten, of andere vaardigheden. Het gebruik van magie tijdens de gevechten is net zoals in de vorige game een beetje té krachtig. Vuurballen afschieten zet je vijand in een mum van tijd in lichterlaaie. Heel het combatsysteem zou wat meer diepgang mogen krijgen overigens, willekeurig knoppengeram is voldoende om fraaie combo’s aaneen te rijgen. Wel leuk dat je on the fly kan afwisselen tussen mêlee-, magie en schietaanvallen met de conventionele vuurwapens. Hoe meer je je wapens upgradet, hoe meer blitse moves je kan uitvoeren. Sommige genadeklappen ogen verrassend gruwelijk trouwens.

Veel zaken uit de vorige game blijven intact in Fable III. Je kan nog steeds met willekeurige mensen aanpappen. Hang je liever de grapjas uit, dan kan je minutenlang boeren laten in hun gezicht, met alle gevolgen van dien. Of je kan de iets charmantere toer opgaan, door bijvoorbeeld een heldenpose aan te nemen. Bij sommige simpele zielen wérkt dat ook effectief. Als ze je leuk vinden, kan je er een relatie mee aanknopen, ermee trouwen of zelfs kinderen krijgen. De lukrake zinnen die de bewoners uitspuwen zijn vaak oprecht grappig. Dat geldt voor de hele game, humor is een belangrijk aspect van Fable III en het werkt. Om geld te verdienen kan je ook weer je handen uit de mouwen steken door een job te zoeken. Het taartenbakken of ijzersmeden vormt niets meer dan een reeks kleine QTE’s die weinig om het lijf hebben. Met het geld dat je verdient kan je kleren of wapens kopen of zelfs investeren in onroerend goed. Leuk voor aspirant-landheren.

Wanneer je op de startknop duwt, wordt de game niet gepauzeerd, maar kom je terecht in de Sanctuary, die fungeert als een interactief pauzemenu. In die kamer kan je de kaart van Albion bekijken. Zo kan je queesten opsporen en – als je er al te voet geweest bent – transporteren naar de desbetreffende plek. De Sanctuary bevat ook een gigantische dressing, waar je van kostuum kunt wisselen en een wapenruimte waar je je uitrusting kan aanpassen. Heel origineel allemaal, maar een simpel, strak pauzemenu had iets minder tijdrovend geweest. Niet dat Fable III in zijn geheel erg lang duurt, wel integendeel. Als je te allen tijde het gouden spoor volgt, zie je op minder dan tien uur de credits over je scherm rollen. Natuurlijk kan je ook makkelijk van dat spoort afwijken en vele zijmissies doen, op schattenjacht gaan of gewoon doelloos rondzwerven in het wonderlijke Albion, met je trouwe viervoeter aan je zij.

Waar Lionhead Studios al een tijdje om bekend staat, is om het implementeren van morele keuzemogelijkheden in videogames – denk maar aan de klassieker Black and White. Ook bij Fable laten ze je in de huid kruipen van een filantropische held, dan wel een onvervalste booswicht. In Fable III hadden we gehoopt dat de gevolgen van je keuzes iets drastischer gingen zijn dan voordien, maar dat is jammerlijk niet het geval. Pas in de latere segmenten – wanneer je effectief heerser van Albion geworden bent – kan je beslissen over het lot van de inwoners en de beloftes die je eerder gemaakt hebt inlossen of net verbreken. Al heeft dat alles uiteindelijk maar weinig invloed op het slot. Erg jammer, want na twee wisselvallige pogingen hadden we hoge verwachtingen van dit derde deel. Desalniettemin blijft Fable III een onderhoudende, en vooral luchtige rpg die wel degelijk weet uit te blinken tussen het overige game-aanbod.