Exit

Twee jaar nadat Mr. ESC zijn opwachting maakte op de PSP, waagt de aan cafeïne verslaafde ontsnappingsartiest de sprong naar Xbox Live Arcade. Een relaas...

Opschudding! Op een haartje na mist Mr. ESC de overkant. Balancerend op de smalle dakrand kijkt hij verward naar de gapende diepte achter hem, zijn hersenen pijnigend waarom dit bijna verkeerd ging. Het idee achter EXIT is nochtans zo oud als de straat en hanteert een beproefde formule. Geblokkeerde slachtoffers redden uit brandende, halfingestorte gebouwen: open deur A met de sleutel die je kan vinden op locatie B, ga vervolgens naar lift C, maar niet vooraleer je op punt D het brandblussysteem in werking hebt gesteld om een brandje aan de uitgang te blussen. En dat alles uiteraard binnen de vooropgestelde tijdslimiet. Deze is echter voldoende ruim en zal je zelden in de problemen brengen. Enkel als je gaat voor de perfecte score – en bijhorende achievements – durft het erom spannen.

Mister ESC schudt echter ontkennend het hoofd, want dit was niet de oorzaak van zijn op het nippertje vermeden valpartij. Beneden weerklinken de overbekende geluiden van chaos en paniek. De deuren van de nooduitgang zijn opengevlogen en 4 personen rennen het binnenplein op. Van hierboven lijken ze haast mieren maar toch kan hij hen herkennen: het kleine jongetje met zijn minstens 150 kilogram wegende vader en het volwassen koppel waarvan hij de gewonde vrouw door haar man het hele eind heeft laten dragen. Normaal gezien had hij haar in een ziekenhuisbed zelf tot aan de uitgang gereden, maar de veiligste weg was nu eenmaal door het trappenhuis. Om geen tijd te verliezen was hijzelf alvast vooruit gegaan om te kijken of alle gevaar geweken was, en of ze niet al te veel tijd zouden verliezen door bijvoorbeeld een kist die eerst moest verschoven worden, of erger, één of ander ontbrekend touwladder. Een diepe zucht verlaat zijn keel. Hoeveel maal had hij zich niet geërgerd aan hun gebrekkige intelligentie en liepen ze de verkeerde trap op, hoeveel keer had de jongedame niet herhaald dat ze snakte naar een douche. “Jezus Christus dame, het gebouw staat verdorie in lichterlaaie!” Toegegeven, het bemoeilijkt nodeloos zijn werk, maar uiteindelijk leer je ermee leven door te anticiperen in hun achteloze domheid…

Met een elegante beweging zet hij zijn hoed - één van zijn handelsmerken - wat steviger op het hoofd en kijkt spiedend om zich heen. Nu pas valt zijn oog op de ietwat troosteloze aanblik die de omgeving biedt. In principe is er niets mis met de cartoonachtige stijl van de graphics, maar het is allemaal iets té gewoontjes, zonder technische hoogstandjes. Functioneel is de bewoording waar hij achter zocht. Nee, in combinatie met de op lange duur vervelende winkelstraatdeuntjes is de presentatie niet meteen een hoogvlieger te noemen. Op het kleine scherm van een handheld zoals de PSP mag dit al minder een probleem zijn, op een 3D-verslindend monster had het toch flitsender gemogen. Iets wat gelukkig gecompenseerd wordt door het puzzelplezier tijdens de 220 levels. Correctie: 120… Blijkbaar heeft de bouwaannemer wat achterstand opgelopen want slechts 12 van de 22 gebouwen (of situaties zoals publisher Taito ze noemt) zijn afgewerkt. De overige 10 worden later opgeleverd, volledig gratis, hopelijk vergezeld van een patch voor de niet-werkende “Escapologist” achievement.

Met een stapje achteruit maakt Mr. ESC zich klaar voor de volgende sprong. Een slecht voorgevoel negerend, nadert hij met enkele snelle passen de gapende afgrond en … vergeet ie te springen! Een vrije val van 40 verdiepingen, duizenden gedachten razen door zijn hoofd. Plots wordt het hem allemaal duidelijk: het is niet de eerste keer dat hij zijn sprong totaal verkeerd inschat! Die verdomde besturing is alles behalve vloeiend met maar al te vaak zulke noodlottige missers tot gevolg. Een te complexe toewijzing van de commando’s aan de verschillende knoppen helpt ook zelden (de A-knop voor een sleutel te gebruiken, de B-knop om diezelfde deur te openen), maar rennend een sprong timen is werkelijk nagenoeg onmogelijk. Reden? De animaties. Vooraleer een nieuwe actie kan worden aangevat, moet je eerst de vorige animatiecyclus volledig doorlopen. Zo ben je gedwongen de hindernissen met de nodige voorzichtigheid te benaderen en mag je een snelle aanpak vergeten. Een foute beweging is zo gebeurd - al dan niet met fatale afloop - terwijl de seconden ongenadig wegtikken. Doodzonde en mijlen verwijderd van de souplesse zoals we die kennen in die andere game tegen de klok, Prince Of Persia.

Met een doodsmak komt er alsnog voortijdig een einde aan deze level. Gelukkig maar dat onze protagonist vele levens heeft. Heb jij echter evenveel geduld? Indien ja zijn je 800 Microsoft Points goed besteed.