Enslaved: Odyssey to the West

Nu we het einde van de maand oktober in zicht hebben, weet iedereen dat we binnenkort een hoop games mogen verwachten waar velen al lang op zitten te wachten. De meeste gamers houden dan ook een sabbat om zich mentaal voor te bereiden op toppers zoals Call of Duty: Black Ops of Fallout: New Vegas. Anderen proberen dan weer wat geld te sparen om Kinect in huis te halen, maar op deze manier worden goede games niet opgemerkt en Enslaved valt onder die categorie. Gelukkig bestaan er reviews om de pieken en dalen tijdens deze periode te filteren, zodat je de goede titels later nog eens onder handen kan nemen. Waarschijnlijk zal het schijfje van Enslaved dus ooit wel eens in je Xbox 360 draaien en het waarom lees je hier.

Het verhaal
We bevinden ons in het jaar 2160 en de aarde heeft een brutale oorlog moeten ondergaan waarbij het menselijke ras bijna was uitgestorven. Robots die enkel geprogrammeerd zijn om te doden teisteren alles wat zich nog op onze planeet bevindt. In Enslaved neemt de speler de controle over Monkey en Trip, twee mensen die elkaar per toeval ontmoetten terwijl ze ontsnappen uit een slavenschip. Monkey is iemand die solitair in het midden van de jungle is opgegroeid. Hij heeft eigenlijk geen naam, maar iedereen noemt hem Monkey en wanneer je hem ziet, zal het je ook niet verbazen. Trip is een niet onaardig meisje dat wil terugkeren naar haar dorp, waarbij ze de hulp van de sterke Monkey goed kan gebruiken. Daarom installeert ze een hoofdband bij Monkey, waardoor hij haar moet volgen. Een relatie die gebaseerd is op verplichtingen zou gedoemd zijn om te mislukken denk je, maar Monkey en Trip kunnen het uiteindelijk best goed met elkaar vinden. Het verhaal komt in een stroomversnelling terecht wanneer het dorp wordt bereikt, met enkele geweldige cutscenes en een mooi plot dat losjes gebaseerd is op de Chinese roman ‘Journey to the West’.

Gameplay
Het eerste wat mij opviel zodra ik de controle kreeg over Monkey, was dat de bewegingen wat stroef aanvoelen. Er lijkt soms wel wat vertraging te zitten op je input, maar je raakt er wel aan gewend. Na een uurtje spelen zal je er waarschijnlijk al geen last meer van ondervinden. Enslaved bestaat in principe uit drie grote onderdelen: vechten, platformen en puzzelen. Monkey neemt het vechtwerk voor zijn rekening waarbij hij beschikt over een staf en een soort schild dat gedurende een korte periode kogels kan tegenhouden. Later in de game krijg je ook de mogelijkheid om zijn krachten uit te bouwen naar je eigen zin, zoals een grotere levensbalk of een staf die plasma kan afschieten. Trip loopt er echter nooit bij als schermopvulling, want ze beschikt over een toestel waarmee je robots kan afleiden en een soort libel op afstandsbediening waarmee ze robots kan identificeren en aanduiden op je wereldkaart. Enslaved draait dus grotendeels om teamwork en dit is zeer goed uitgewerkt. Ook bij het platformen wordt gebruik gemaakt van beide personages. Monkey zal trip vaak omhoog moeten gooien om lastige gebieden te bereiken. Trip zal ook vaak hints geven wanneer Monkey lastige puzzels moet oplossen, wat soms wel broodnodig is voor iemand die nog nooit een klaslokaal heeft gezien. Gedurende je uitgebreide reis zal je ook een aantal bazen moeten verslaan waaronder een gigantische robothond en een robot met kanonskogels als handen. De bazen zijn divers en leuk om te verslaan. Echt moeilijk zal het echter nooit worden, ik ben meteen begonnen op Hard en heb nog nooit een bepaald stuk meer dan twee keer moeten spelen. Tijdens het platformen zullen de balken die je kan beklimmen mooi wit oplichten en tijdens het vechten zorgt een bepaalde upgrade ervoor dat je ten allen tijde de status van je vijand kan zien. Zo kan je zien of een robot wil aanvallen, verdedigt of zelfs gewoonweg aan het slapen is. Blijkbaar moet zelfs een robot soms een tukje doen. Enslaved is voor mij een van die games geworden die je bijna niet kan neerleggen als je ermee begonnen bent. Het is een boeiende reis van begin tot eind met een sterk plot, goed vormgegeven personages en een leuke gameplay. Het vechtsysteem is niet erg uitgebreid en na afloop zal je meer dan 200 robots de verdoemenis hebben ingemept, maar dit zal de sfeer waarschijnlijk nooit bederven. Wanneer je je reis hebt beëindigd valt er niet veel meer te doen buiten wat verzamelwerk, maar de ontwikkelaar heeft de komst van DLC al bevestigd.

Beeld en geluid
Enslaved tovert prachtige omgevingen en karaktermodellen op je scherm waarbij je je zou gaan afvragen hoe het komt dat je nog nooit van deze titel hebt gehoord. De wereld is dan wel naar de vaantjes, maar hij ziet er beter uit dan nooit tevoren. Het kleurenpalet is zeer breed gehouden met felle groene en rode tinten afgewisseld met donkere tinten naargelang de situatie. De voice acting is van een even hoog niveau. De stem van Monkey doet mij altijd denken aan de stem van Marcus Fenix uit Gears of War, wat op zich al goede herinneringen naar boven haalt. Wanneer je Monkey en Trip van dichtbij ziet tijdens een cutscene, vraag je je echt af hoe een ontwikkelaar zoveel emotie in een computerpersonage kan krijgen. Prachtig werk. De ontwikkelaar heeft Monkey ook een soort sjaal gegeven die aan zijn broek hangt, waardoor hij nog meer op een aap lijkt dan zijn naam doet vermoeden. Bij andere reviews hoor je de meesten klagen van framedrops en storingen tijdens cutscenes, maar ik heb er geen last van gehad. Heeft het te maken met het feit dat ik elke game installeer op mijn harde schijf, of heb ik gewoon geluk gehad? God mag het weten.

Conclusie
Enslaved is een prachtig audiovisueel spel dat je zal meenemen op een reis doorheen de postapocalyptische wereld. Deze reis is zo lineair als een meetlat, maar de combinatie van een sterk plot met goede personages en een aangename gameplay zal ervoor zorgen dat je deze reis niet gauw zal vergeten. Moet je hem meteen in huis halen tegen de prijs van €59.98? Waarschijnlijk niet, maar kijk toch eens uit of je hem niet bij tweedehandsfora op de kop kan tikken, want dit spel kan zelfs tijdens de sabbatdagen een verademing zijn.