Duke Nukem 3D

Wie van ons zou er nu niet met Duke Nukem van plaats willen wisselen? Weg met onze vetrolletjes, bierbuiken, kale hoofden en armpjes gevuld met botermelk: in plaats daarvan met onze vooruitgestoken kleerkast, via steroïden opgepompte gorillabicepsen, goudgele haardos en portefeuille vol geld naar alle knappe deernen op deze planeet lonken, die spontaan bij het aanzien van onze goddelijke verschijning hun topjes in de verbrandingsoven gooien. Als we daarbij dan nog eens onbeperkt een vuile bek mogen opzetten, buitenaardse varkens met hopen op de barbeque kunnen smijten en een frisse pint nooit veraf is, dan kom je al onmiddellijk op de natte droom van iedere man uit. Hoewel dit alles voor X-Power hoofdredacteur Bert dagelijke kost is, kan het overige plebs van de XP-crew alleen maar dromen van zulke avonturen en de pijn toch een beetje verzachten door Duke Nukem 3D van XBLA te downloaden.

Duke 3D heeft zeker een groot aandeel gehad in de opmars van het FPS-genre tijdens de jaren '90. Samen met de heilige iD-drievulligheid Wolfenstein, Doom en Quake, Valve's Half-Life en zijn in 1999 verschenen mod Counterstrike, is Duke Nukem zeker één van de meest toonaangevende FPS's van het vorige decennium geweest. Gezien de releasedatum van Duke Nukem Forever momenteel op de zomer van wanneer de hel overvriest staat, proberen de jongens van 3D Realms ons dan toch maar even met deze game zoet te houden. En het mag al onmiddellijk gezegd worden, maar het eerste wat je aan Duke Nukem 3D zal opvallen, is het feit dat deze game de tand des tijds vrij goed doorstaan heeft. De XBLA-releases van Doom en Marathon leken wat oubollig over te komen, maar Duke Nukem 3D speelt zo verdomd vlotjes op je Xbox 360 dat het lijkt alsof het gisteren was, toen je als pukkel-geïnfesteerde puber de game op je Windows 95-machine installeerde.

De game draait nog steeds om de gelijknamige held Duke Nukem. Na enkele avontuurtjes in de ruimte keert onze held terug naar de aarde, alleen maar om te ontdekken dat een stapel vervelende ruimtezwijnen op onze planeet geland zijn. Tijd dus om de kanonnen nog eens van stal te halen en het varkensgebraad met lood te kruiden. Duke Nukem 3D heeft echt nog diezelfde klassieke FPS-charme van vroeger. Tegenwoordig draait het allemaal om tactiek, grote veldslagen, realisme... terwijl de roots van het genre nog steeds bij die goede oude corridor crawlers liggen. Kleine ruimtes, monsters die op je afgestormd komen uit iedere mogelijke windrichting, health packs die overal in het niveau verspreid lagen, geheime ruimtes met extra munitie... Je wordt als Duke in ieder level gedropped met als uiteindelijke doel het einde van ieder niveau, zijnde een knop met een nucleair logo op, te behalen. Ondertussen moet je allerhande keykards zoeken en hendels overhalen om nieuwe secties van het niveau te openen. Gameplay uit de oude doos, met andere woorden.

Mensen die dit niet meer gewend zijn, zullen misschien een beetje ontmoedigd worden door deze Duke Nukem 3D, want het puzzelgehalte zorgt er zeker voor dat je soms meermaals het niveau moet onderzoeken alvorens je eindelijk die verdomde keycard of luchtkoker naar de volgende ruimte weet te lokaliseren. Duke Nukem-puristen zullen alle geheimen en puzzles misschien nog wel uit het hoofd kennen, maar gezien sommigen onder ons al moeite hebben om te onthouden wat de dag voorheen op het menu stond, moesten we ons tijdens het spelen zeker ook nog enkele malen onze grijze hersenmassa aan het werk zetten. Vanuit een hedendaags standpunt bekeken kan je dit inderdaad een tempobreker noemen, maar ondanks het hersenloze knallen, zit er zeker nog steeds veel originaliteit in de game en moet je soms zeker even nadenken om verder in het level te komen. Gezien de vroegere sleutel tot succes – de auto-saveknop spammen – in een consoleversie niet van toepassing is, heeft men een geheel nieuwe optie aan de game toegevoegd voor het geval je het loodje zou leggen. Wanneer je sterft krijg je een tijdslijn van je progressie in het level gepresenteerd en kan je werkelijk zo ver in het level terug gaan als je wil om het opnieuw te proberen. Een handige feature, want je zal ongetwijfeld meerdere malen omkomen.

De game is ook volledig speelbaar in co-op met maar liefst zeven andere spelers. Het geheel werd met twee andere spelers al vrij chaotisch en er is maar één persoon nodig om het einde van het level te halen, terwijl de rest er rustig een beetje op los kan schieten. Desondanks heeft het toch zeker zijn charme om onder luid gebulder een beetje Duke Nukem in co-op te spelen. Je kan blijkbaar oneindig respawnen als je in co-op sterft, dus is het zeker een leuk casual tussendoortje. Minder goed gesteld is het met de multiplayer van Duke Nukem 3D, wiens ouderdomsverschijnselen echt wel zwaar doorwegen. De multiplayermaps zijn simpelweg niet goed, de constant bewegende sprites van de tegenstanders ogen absoluut niet meer en ondanks dat de game in co-op ontzettend stabiel bleef draaien, kregen we tijdens het spelen van de multiplayer steeds te kampen met vrij veel lag en soms ook disconnects.

Op gebied van presentatie kan Duke Nukem zijn leeftijd natuurlijk moeilijk verbergen, maar van een twaalf jaar oude game kun je moeilijk ontzettend veel verwachten. De gepixeleerde strippers hadden ons inziens misschien wel door HD sprites vervangen mogen worden, maar het geheel brengt voornamelijk een gevoel van nostalgie teweeg en de leuke levels doen het oubollige uitzicht van de game onmiddellijk verwateren. Al bij al is Duke Nukem 3D zeker een aanrader. De hoofdbrok van de game is nog altijd zijn singleplayer-modus, wiens levels en uiterst platte humor nog altijd even aanstekelijk werken als voorheen. De originele game wordt bovendien samen met het oude Plutonium expansion pack geleverd, dus er vallen echt wel heel wat uurtjes plezier aan deze game te beleven. De ideale game voor enkele leuke avonden reten te schoppen en kauwgom te knabbelen!