Dream Chronicles

Point-and-click avonturenspellen kennen een rijke geschiedenis op de pc, maar vinden zelden hun weg naar consoles. PlayFirst, een ontwikkelaar die zich toespitst op casual gamers, waagt er zich toch aan en lanceert Dream Chronicles in de vorm van een Xbox Live Arcade game. Een droom die uitkomt of eerder een boze nachtmerrie?

Wel, laat ons er geen doekjes om winden: je oma een sponsbad geven is een leukere klus dan je doorheen deze nare ervaring te worstelen. In 2007 zag de game al het licht op de pc, maar veel conclusies hebben de makers niet getrokken zo blijkt. Dream Chronicles neemt je mee naar Wish, een klein idyllisch dorpje, waar de elfenkoningin Lilith alle inwoners voor eeuwig in dromenland heeft verbannen door middel van een slaapspreuk. Daar houdt het niet bij op, de gemene heks ontvoert ook de elf Fidget, de echtgenoot van onze heldin Faye in wiens huid jij kruipt. Met zijn laatste krachten zorgt hij ervoor dat jij ontwaakt uit het eindeloze dutje. Algauw ontdek je ook dat hij zijn dagboek heeft achtergelaten, met daarin de nodige richtlijnen om het dorpje te redden. Gaandeweg ontdek je enkele familiegeheimen en waarom Lilith precies Klaas Vaak op zo’n grote schaal heeft ingeschakeld. Al bij al hebben we wat de plot betreft nog niet veel te klagen, want het werkelijke drama begint nu pas.

Je krijgt meteen een aartslelijk menu voorgeschoteld dat je in één ruk terugbrengt naar de vroege jaren negentig. We weten het, de nineties zijn weer hip, maar dit is toch wat overdreven. Zoals eerder vermeld is de game een point-and-clickspel, dus van een levendige spelwereld kunnen we niet meteen gewagen. De statische decors lijken wel rechtstreeks uit een of andere obscure Russische tekenfilm te komen, getuige de smaakloos gecombineerde kleuren. In eerste instantie is het de bedoeling om stapsgewijs puzzels op te lossen om zo naar de volgende omgeving te geraken. De eerste paar levels zal je geretardeerde neefje nog kunnen oplossen, maar tegen het einde wordt de moeilijkheidsgraad logischerwijs wat de hoogte in gejaagd. Om de breinkrakers tot een goed einde te brengen, moet je items bijeensprokkelen. Zo moet je bijvoorbeeld een brug zien op te lappen, door eerst wat houten planken bij te snijden met een zaag om ze daarna met een touw weer aan de resterende treden vast te hechten. Geeuw. Sommige puzzels zijn lachwekkend simpel, andere dan weer compleet van de pot gerukt.

De speurtocht naar items kan, ondanks dat je ze telkenmale op één en hetzelfde scherm moet terugvinden, een ware hel zijn. De ondingen zitten vaak erg goed verscholen in het onooglijke landschap, wat ertoe leidt dat je meer dan eens doelloos zit rond te klikken. Misschien zijn er wel gamers met autistische neigingen die plezier putten uit deze pixeljacht, maar dan vertoeven we toch liever uren op het toilet met onze Waar is Wally?-collectie. Bovendien kan je maar een bepaald items tegelijk meezeulen, wat tot ronduit frustrerende situaties kan leiden. Het valt meteen op dat dit een goedkope pc-port is, want de controls zijn allesbehalve intuïtief. Je moet constant een cursor de goeie richting uit duwen, wat simpelweg niet werkt zonder muis. Tuurlijk, er zijn sneltoetsen om makkelijk aan je items zien te komen, maar die maken de marteling er niet aangenamer op. Her en der liggen ook juwelen verspreid, die je kan verzamelen, maar verder helemaal niets bijbrengen. Misschien wel een kolfje naar de hand voor achievement hunters? Een kleine twee uur doe je erover om het slaapverwekkende avontuur te volbrengen. Een kleine twee uur die we terugwillen. 

PlayFirst heeft een groot publiek in het vizier, maar zelfs voor casual gamers is dit een slag in het aangezicht. Op de pc zijn er inmiddels al twee sequels uit van dit gedrocht. Wij hopen alvast dat die de weg richting Xbox Live kwijtraken, dus doe ons en vooral jezelf een plezier en behandel Dream Chronicles als ware het een dampende hondendrol: mijden!