Double D Dodgeball

Hoewel ik enkele rondborstige dames, type Tera Patrick uit Saints Row 2 bijvoorbeeld, verwachtte bij een titel als Double D Dodgeball, werden deze vermoedens niet waargemaakt. De tot nu toe relatief onbekende ontwikkelaar Yuke's Company of America levert daarentegen een retrogame af, die ons de prachtige graphics en boeiende verhaallijnen van deze generatie moet doen vergeten. We krijgen echter een teleurstellende trefbalgame voorgeschoteld, hoogstwaarschijnlijk een pionier in het genre, die op zowat elk vlak de plank volledig misslaat.

Allereerst krijg je een toepasselijk retromenuutje voorgeschoteld met enkele opties en welgeteld één spelmodus, die je zowel over Xbox Live als lokaal kan spelen. Hierin kan je enkele settings wijzigen die een invloed op de gameplay zouden hebben. Zo kan je een snellere bal, een andere ondergrond voor jouw speelveld en twee verschillende spelregels kiezen, al veranderen deze, behalve dan enkele nieuwe kleurtjes voor de bal of het speelveld, weinig aan de gameplayervaring. De eerder genoemde spelregels verschillen overigens ook weinig van elkaar. Bij de “East” rules krijg je de kans jezelf terug in het spel te werpen als je langs de kant moet wachten, wat bij de “West”-regels niet het geval is…

Eenmaal je jouw speelveld, bal, regels en icoontje hebt gekozen, kan je aan de slag met maar liefst acht spelers. Op zich is dit natuurlijk baanbrekend, maar helaas zit je meestal alleen of met z’n tweeën achter een console. Hierdoor zijn de andere trefbalspelers computergestuurd en vechten ze onderling een strijd uit. Jammer genoeg heeft dit tot gevolg dat jij als menselijke speler een vijfde wiel aan de wagen wordt en trefbal veel saaier is dan op school. Op Xbox Live zou dit probleem helemaal van de baan moeten zijn, mocht deze game een community hebben. Het gebrek hieraan verergert de situatie alleen maar.

Het is overigens niet verwonderlijk dat deze game niet bovenaan staat bij het lijstje van best verkopende arcadetitels. In ieder wedstrijdje krijg je namelijk te maken met de gebrekkige besturing. Hoewel deze doodsimpel lijkt – de linkerstick om jouw speler te bewegen en de rechterstick om de bal steenhard op een tegenstander te gooien – loopt dit gegarandeerd mis. De rechterstick reageert namelijk niet precies genoeg, hoewel we hier in andere games als Geomatry Wars² weinig last van hebben. Hierdoor zal je snel naar de zijlijn verwezen worden, hopend op een nieuwe kans.

Indien deze gebrekkige besturing nog steeds niet de spreekwoordelijke druppel was, dan zijn de gedateerde graphics dit wel. Hoewel enkelingen deze stijl van twee decennia geleden ongetwijfeld charmant zullen vinden, is deze gewoonweg ongeïnspireerd en verouderd. Vervelende lichteffecten zorgen bovendien voor chaos op het speelveld, waardoor je snel uit het spel ligt. Helaas leert Yuke's Company of America op de harde manier dat men nog heel wat werk voor de boeg heeft, indien men een succesvolle game wil ontwikkelen voor de Xbox Live Arcade. De beroerde besturing, het gebrek aan zowel spelmodi als een community als degelijke graphics spreken alvast in het nadeel van de ontwikkelaar. Hopelijk spaar jij die 800 Microsoft Points, want het enige wat je ervoor in de plaats krijgt is een heleboel frustratie!