Discs of Tron

Met de achtergrondinformatie uit de review van Tron kan de aandachtige bezoeker Discs Of Tron reeds perfect situeren. Kreunend onder de tijdsdruk van de SF-filmrelease en beperkt door de toenmalige hardware, haalde deze “level” de deadline niet. Disney en Bally Midway opteerden dan maar om de minigame in 1983 als een volledig spel uit te brengen in de arcades. Populair werd DOT echter nooit en deels hierdoor, deels door de zwarte sneeuw die de videogamemarkt in de jaren 83-84 zag, schopte de game het nooit tot in de huiskamer (de spin-off Tron Deadly Discs voor de Atari 2600 niet meegerekend).

Het spel is opnieuw gebaseerd op een scène uit de film, meer bepaald op de eerste ontmoeting tussen Flynn en Sark in de digitale wereld van MCP. Daar heeft hij de keuze om ofwel zich vrijwillig te vervoegen bij de slechten, of een duel uitvechten met een andere dienstweigeraar. De verliezer – in de bioscoopprent is dat Crom – wordt voorgoed gewist. Het spel is daarin niet consequent en neemt als personages Tron en Sark, 2 andere protagonisten uit de film.

11

Dit getal staat voor de grafische schil van het originele arcadespel. Het decor bestaat uit 11 lijnen en vormt zo een driedimensionale ruimte. Daarin zweven 2 afgeplatte schijven, de platforms waarop de 2 spelers staan. Nodeloos om te zeggen dat het visueel een primitieve bedoening is, normaal voor een game van begin jaren 80. De opgewaardeerde versie is weliswaar mooier, maar het blijft toch allemaal net iets te armzalig en DOT is nooit in de running voor de prijs van mooiste XBLA-game. Erger, het overleeft zelfs niet de eerste préselectie. Knap voor 1983 was het geluid met zelfs enkele digitaal gesamplede stemmen. Niet dat ik, op de vettige lach van Sark na, ook maar iets verstond van wat de schriele stem in de luidsprekers brabbelde. Spijtig genoeg moet je het verder stellen met enkel wat geluidseffecten, een tune ontbreekt namelijk.

Het is de bedoeling om je tegenstander, Sark genaamd, van zijn schotel te duwen door enkele welgemikte discusworpen. Deze tracht natuurlijk hetzelfde te doen en beschikt daarenboven over 2 extra troeven. De chaser en super chaser zijn allebei extreem gevaarlijk en intelligenter (want doelzoekend) dan de standaard discs. Terwijl je de gewone nog kan afweren met je tot 7 per level beperkte deflectors, zijn deze superwapens enkel te onderscheppen met je discs. Dat, of je huppelt lang genoeg rond tot ze in het niets oplossen. In de latere levels stijgt het aantal platforms, varieert ook de hoogte waarop deze zweven en duiken er obstakels op die je de kortste weg naar de vijand belemmeren. Gelukkig kan je met de rechterstick relatief vlot het richtkruis op de muur positioneren, zodat je je ondertussen kunt concentreren op je verplaatsingen over de X- en Y-as met de andere knuppel. In tegenstelling tot de eerste Tron kunnen de duels ook uitgroeien tot langgerekte marathons. Zo vergeet je even het lange wachten door de vele schermen die je moet doorlopen en uitzitten om het spel te starten.

25.900

De 12 achievements en de daaraan gekoppelde gamerscore van 200 punten moet ik hier zeker vermelden. Op enkele stevige uitdagingen na – Immortal bijvoorbeeld met zijn 60K punten is waanzinnig moeilijk, zelf scoorde ik maar 25.900 punten – zijn deze binnen ieders handbereik en vormen ze een extra stimulans om de game toch nog een keertje op te zetten. Ook moet ik opnieuw vaststellen dat er alweer 2 prestaties gekoppeld zijn aan de online multiplayer en niet aan de offline 2 player mode. Veel geluk met iemand te vinden!

Een eenvoudig rekensommetje, 400 plus 400, leert ons dat Tron en Discs Of Tron samen een stevige 800 Microsoft punten kosten op Xbox Live Arcade, te prijzig voor wat beide games te bieden hebben. Zelfs in een hypothetische bundel voor de helft van de prijs kan je amper spreken van een lekkere compilatie die zijn geld waard is. Met enkel de Light Cycles uit Tron XBLA en nu dus het “discuswerpen” als stages die de stempel voldoende verdienen, spaar je de punten beter op voor een klassieker zoals bijvoorbeeld het recentelijk verschenen Rez HD. Maar goed, Discs Of Tron is veruit de leukste en best uitgewerkte van de 2, een feit wat zich weerspiegelt in de betere reviewscore met een 5 op 10.