Dead Rising 2

Zombies met een onverzadigbare drang naar rauw, bloeddoorlopen vlees, weinig subtiele softerotische zinspelingen en platvloerse, verwrongen humor: het zijn maar enkele van de wansmakelijke ingrediënten van Dead Rising 2 die alleen door de meest perverse geesten in een hap verteerd kunnen worden.

Onschuldige toeschouwers, die nauwelijks vrijwaard bleven van de rondvliegende ingewanden en bloedspetters tijdens de zoveelste massamoord op het scherm, verklaarden ons gestoord wanneer we er maar niet in slaagden om de brede grijns van ons gelaat af te vegen bij het aanschouwen van een ogenschijnlijk oneindige opeenvolging van ranzige taferelen. Maar als een opname in een psychiatrische instelling vanwege necrofilie of een andere ziekelijke aandoening het onvermijdelijke gevolg is van het tomeloos genieten van Dead Rising 2, dan laten we ons met plezier wegvoeren naar de spreekwoordelijke zielenknijpers...

Reality show gone bad #43
Dead Rising 2 is immers om (andermans) duimen en vingers bij af te likken – ook voor niet-zombies -, mits weliswaar enkele noodzakelijke maar verwaarloosbare afwijkingen in de hersenpan. Al loopt het reeds bij aanvang van het spel bijna faliekant mis, want de eerste kennismaking met het verhaal en de gameplay is een werkelijk waardeloos afkooksel van de multiplayermodus “Terror is Reality”, een op sensatie beluste TV-show waarin zombies voor publiekelijk vermaak worden afgeslacht in moderne gladiatorenarena’s. De openingsscène is krakkemikkig in elkaar geknutseld en geenszins interessant om spelen. Het leek even of Blue Castle Games, de Canadese studio die onder het toeziende oog van Capcom het vervolg op de exclusieve Xbox 360-titel ontwikkelde, de succesformule van Dead Rising had verknoeid met kinderachtige, nutteloze mini-games, maar na nauwelijks een kwartier hadden we dit lelijke schoonheidsfoutje reeds met de mantel der liefde toegedekt en genoten we weer als vanouds van de zombieslachtpartij waar alle fans van het eerste deel op hadden gehoopt. Hopelijk vindt deze lugubere serie een nog ruimere aanhang na een benevelde bloemlezing van onze meest bizarre, obscene, gruwelijke en humoristische horroravonturen in Dead Rising 2!

Je zal zeker en vast deelnemen aan een gruwelijk horroravontuur

Prestige points
Voor diegene die tot hiertoe nog geen aandacht hebben gehad voor Dead Rising 2 en nooit in contact zijn gekomen met de illustere Xbox 360-voorganger, maar wiens interesse toch gewekt is vanwege de score, een beknopte recapitulatie van het concept. Zoals wel vaker bij zombiegames en –films in het bijzonder, is het verhaal van Dead Rising 2 dermate lachwekkend dat het toch weer leuk wordt. Ditmaal is het geen riooljournalist die een Pulitzer-prijs in de wacht hoopt te slepen en binnendringt in een van zombies uitpuilend winkelcentrum, maar een ex-motocross-kampioen – nochtans is de besturing van een tweewieler in Dead Rising 2 lamentabel uitgewerkt! - die ervan verdacht wordt de nieuwste zombie-uitbraak te hebben veroorzaakt. Volledig analoog met het eerste deel krijgt de speler drie dagen de tijd om de ware toedracht van de feiten te onthullen en moet je de benen van onder je getrainde lijf lopen om zoveel mogelijk missies met een telkens eigen deadline tot een goed einde te brengen. RPG-gewijs krijg je ervaringspunten voor ieder geboekte succes en het is vooral door het voltooien van de vele zijmissies dat je stelselmatig sterker wordt en je je vrijer doorheen de zombiemassa kan bewegen. Want vergis je niet, het zijn niet de zombies die voor het grootste gevaar zorgen! Het zijn voornamelijk de vele excentrieke psychopaten die in en rond het winkelcentrum amok veroorzaken en je het leven verschrikkelijk zuur kunnen en zullen maken. Het aanzienlijk reduceren van de zombiepopulatie en het botvieren van je dolgedraaide, duistere fantasieën op de meute ondoden is uiteindelijk niet meer dan een opstapje voor het echte werk, maar wel verdomd vermakelijk aangezien het virtuele Las Vegas een groots uitgevallen speeltuin is waar alles kan en alles mag!

Yes you can!
Het winkelcentrum is immers vanzelfsprekend bezaaid met honderden unieke locaties en handelszaken, waarvan zelfs de bedrieglijk banale voorwerpen uit de etalages kunnen aangewend worden om de zombies voor schut te zetten. De meest opvallende verbetering ten opzichte van Dead Rising is dat items zoals een waterpistool of een carnavalsmasker niet enkel tot hilariteit leiden, maar tevens kunnen uitgroeien tot een geschift en dodelijk wapen wanneer ze gecombineerd worden met andere prullaria. Aan de hand van de honderden potentiële wapens die in het centrum verspreid liggen, kan je maar liefst vijftig verschillende combo wapens maken die allen uniek zijn en ons werkelijk lieten kirren van plezier wanneer we wederom iets gek en onverwacht in elkaar hadden geknutseld. Een speelgoedhelikoptertje en een machete vormen een bloederige en vlijmscherpe ‘heliblade’, een schattige teddybeer en machinegeweer groeien dan weer uit tot een turret gun, terwijl een werkershelm en een bierflesje zorgen voor een bierhelm met drinkdarmpjes waardoor een grote voorraad gebrouwen sapjes vloeit om je gezondheid weer op te krikken! Je kan zelfs de Bioshock-toer op gaan en experimentele wapens fabriceren die zombies in vuur en vlam zetten, laten bevriezen of elektrocuteren! Dead Rising 2 legt met andere woorden nauwelijks grenzen op aan jouw creativiteit en je kan in nagenoeg geen enkele andere game met zo’n gevarieerd arsenaal aan de slag.

Je hebt alvast een euh.. gevarieerd wapenarsenaal.

You may kiss the bride
Gelukkig maar, want de malloten die Fortune City onveilig maken zijn doorgaans tot de tanden bewapend en geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Dat kan je af en toe overigens behoorlijk letterlijk nemen, want een van de circusattracties met een tijger is onder meer doorgeslagen en als je niet oppast sta je op de menu van de hongerige ‘Snowflake’. Dierenliefhebbers hoeven trouwens niet noodzakelijk het beest te mollen, wie slim en inventief is zal de groot uitgewassen tijger ook kunnen temmen (tip: lees de posters, je zal er vaak iets leuk ontdekken!). En zo zijn er voor het merendeel van de situaties alternatieve methodes om de bovenhand te halen. Gamers die buiten de lijntjes durven denken zullen in Dead Rising 2 meermaals aangenaam verrast en beloond worden! Wie de psychopaten uit de vorige titel reeds een prachtige persiflage vond van de gekke ideeën die Japanners soms hebben over de decadente Westerse cultuur, komen gelukkig ook in dit tweede deel ruimschoots aan hun trekken, ondanks de Canadese ontwikkelingsstudio. Een vadsige maagd kan zijn lusten bijvoorbeeld niet langer onderdrukken en heeft zijn vader, een dominee die jarenlang tegen seks voor het huwelijk heeft gepredikt, aan een kruis gebonden in een stereotiep Las Vegas-kapelletje en dwingt hem onder bedreiging van een uit de kluiten gewassen roze kettingzaag om een huwelijk te voltrekken met een niet zo gewillige bruid. Zijn outfit bestaat op de koop toe uit een wansmakelijke SM-achtige outfit, afgewerkt met een volstrekt idioot buideltasje in de vorm van een varkenskop, en de kettingzaag blijkt ook nog eens een ronkend fallussymbool, met bijhorende seksuele toespelingen. Het is maar een van de vele krankzinnige scenario’s die je krijgt voorgeschoteld, waarbij je niet anders kan dan smakelijk glimlachen, om vervolgens meedogenloos de andere partij af te slachten en de overlevende slachtoffers in veiligheid te brengen in de schuilkelder, de centrale rustplaats.

Planning is everything
Om net als ons te kunnen genieten van de uiterst aparte ervaring die Dead Rising 2 biedt, is het wel cruciaal om gestructureerd te werk te gaan. Plan de missies die je wel of niet aanvaardt nauwkeurig, zowel qua plaats op de map als deadline, en schenk altijd voldoende aandacht aan de save points die over het winkelcentrum verspreid zijn. Laat je vooral niet verleiden om je onachtzaam te laten meevoeren in de hilarische gebeurtenissen, want het spel zal je op bepaalde momenten onvermijdelijk afstraffen omdat je een missie wil voltooien waar je nog niet sterk genoeg voor bent, en je krijgt geen waarschuwing of indicatie hiervan op voorhand! Op zo’n moment kan het uiterst frustrerend zijn als je een groot stuk moet herspelen. Het is echter een fundamenteel onderdeel van de succesformule van de Dead Rising-reeks dat je niet alles zal aankunnen tijdens een eerste playthrough, waardoor je af en toe met je tronie tegen een pijnlijke muur zal botsen. Daarnaast loopt het ook wel eens occasioneel fout met de A.I. van de overlevenden (tip: geef ze geen vuurwapens!) en het zou doodjammer zijn mocht zoiets de pret bederven.

Je kan naar hartelust experimenteren met wapens.

Overtime
Die strenge, rigide spelstructuur is zo ontworpen dat je net zoals bij de eerste Dead Rising de game meermaals zou moeten uitspelen vooraleer je het beste eindfilmpje behaalt (je kan je vaardigheden namelijk overdragen). Afhankelijk van je prestaties worden er bovendien zelfs volledige nieuwe zij- en vervolgscenario’s gebreid aan het hoofdverhaal, waardoor wij bijvoorbeeld destijds de voorganger viermaal hebben uitgespeeld, gewoon om alles uit de kan te halen. Tot onze eigen verbazing hebben we bij deel twee reeds tijdens de eerste playthrough van zo’n vijftien uur het S-einde behaald en waren we met een level 32 (het maximum is 50) reeds de nachtmerrie van iedere zombie. Al krijg je naar het einde toe wel fikse tegenstand uit onverwachte hoek met een nieuwe vijand die het slagveld betreedt... Er is echter meer dan voldoende vertier in Dead Rising 2 gepropt om de game nog een tweede keer te spelen en verder te ontdekken, daar kunnen zelfs de enkele technische mankementen (iets teveel laadtijden, de aanwezigheid van verschillende text only-dialogen etc) geen stokje voor steken!

Wie geen fan was van de eerste Dead Rising-titel zal voor alle duidelijkheid ook nu niet overtuigd worden, maar wij zijn andermaal als een blok gevallen voor de ongedwongen dosis puberale pret van Dead Rising 2. De game lacht met alles en iedereen, inclusief zichzelf en de klaagzang over het save-systeem, en jullie lachspieren zullen het geweten hebben!