Dead Rising

Klassiekers zoals Resident Evil 4 zadelen ons voortdurend op met een panische angst voor bloeddorstige, slenterende hompen vlees, maar dankzij de heren van Capcom hebben we deze zomer onze fobie voor zombies definitief overwonnen. De duizenden ondoden uit Dead Rising figureren namelijk vooral als ideale proefkonijnen in onze goorste fantasieën en zijn het centrum van spot en hedendaagse folterpraktijken. Niet geschikt voor gevoelige gamers!

De hoofdrol in deze exclusieve 360-titel is weggelegd voor Frank, een ongure riooljournalist die een sensationeel verhaal heeft geroken. Via een tip heeft ie opgevangen dat er iets grootschalig aan de hand zou zijn in het kleine stadje Willamette. Een louche helikopterpiloot stemt er mee in om de reporter af te zetten op het dak van het plaatselijke shoppingcenter, om hem vervolgens 72 uur later weer op te pikken. Al snel wordt duidelijk dat er meer aan de hand is dan een gewone volksopstand, en dat bijna de ganse populatie is gemuteerd in wansmakelijke zombies. Frank heeft slechts drie dagen tijd om het vermakelijke plot tot op het bot uit te pluizen. Een race tegen de klok ... en 53 594 zombies.

Dead Laughing

Het ganse verhaal van Dead Rising speelt zich af in en rond het Willamette shoppingcentrum, waarin elke winkel een unieke bron is voor een portie dolle pret. Wanneer je kledij besmeurd is met liters bloed en ingewanden, kan je één van de vele kledingsetablissementen binnenwandelen en jezelf een nieuwe outfit aanmeten voor het zombiefestijn, gaande van chique maatpakken tot kinderkledij en sexy vrouwenjurken. Grappig is vooral dat deze outfits ook weergegeven worden in de vele filmfragmenten. Zo ben je soms in een bikkelharde strijd op leven en dood verwikkeld, maar huppelt Frank wel doodleuk rond met een ridicuul gezichtsmasker en een harige decolleté. Horror en humor in een harmonieus huwelijk herenigd.

De etenswaren in de restaurants doen op hun beurt dienst als levensnoodzakelijk krachtvoer. De keukenprinsen en -prinsessen onder jullie kunnen zelfs eigen creaties verorberen, met een opgewarmde pizza als meest simplistische voorbeeld, al kan je in de blender tevens exotische mengsels creëren die je tijdelijk extra kracht geven of zuur laten spuwen. Alcoholici wordt bovendien een hart onder de riem gestoken, want een dure fles wijn blijkt griezelig gezond in Dead Rising.

Alle andere voorwerpen die verspreid zijn over de vele uniek vormgegeven winkels, kan je hanteren als wapen. Een lightsaber uit de speelgoedketen, een waterpistool, een bowlingbal, een skateboard, een bloempot, ... Je kan het zo gek niet bedenken, of je kan er wel een zombie mee treiteren. Voor het grovere werk val je daarentegen wijselijk terug op allesverwoestende kettingzagen, drilboren, katanazwaarden, shotguns en nog veel meer wapengerij dat het bevolkingsregister in de zombiehemel doet aanzwellen. Maniakale hilariteit verzekerd! Onze huisgenoten staarden ons wel met een vreemde aanblik aan toen we een zombie spiesden op de drilboor en het lijk vervolgens op sadistische wijze lieten ronddraaien als geïmproviseerde mixer in een zombiekudde. Emmers bloed, ledematen en ingewanden vlogen door de lucht op het tempo van de ronkende drilboor; een obsceen orgelpunt voor de ziekelijke slagersgeesten!

Replaying Dead

Om de ware toedracht van de zombie-infectie te achterhalen, moet je tijdens deze massale slachtpartijen echter eveneens een oog op de klok houden. Er geschieden namelijk allerhande gebeurtenissen en bossfights die jouw aandacht vereisen, maar als je niet op tijd ter plaatse geraakt, zal je het geheim nooit kunnen blootleggen in een spraakmakend artikel. We raden je echter aan om tijdens een eerste speelsessie het hoofdverhaal volledig te negeren en gewoon op verkenningstocht te gaan in het winkelcentrum, dat bezaaid is met originele verrassingen, overlevenden die hulp vereisen en op hol geslagen psychopaten, elk met een eigen verhaal. Deze talrijke zijmissies tot een goed einde brengen levert Prestige Points op, waardoor Frank steeds sterker wordt en beter gewapend is om de pittige bossfights aan te gaan in een later stadium. Je kan de game immers terug opstarten en de reeds opgedane ervaring en vaardigheden mee overnemen naar die nieuwe sessie. Zo vermijd je tevens behoorlijk wat frustraties die gepaard gaan met het ‘gebrekkige’ savesysteem en de soms klungelige besturing.

Vele internationale concullegae klagen namelijk steen en been over het feit dat Capcom slechts één slot ter beschikking stelt voor een savegame, en dat dit slechts op welbepaalde plaatsen (wc’s en rustplaatsen) bruikbaar is. Als je vervolgens als een overijverig streber meteen in de eerste speelbeurt het hoofdverhaal wil blootleggen, zal je vele stukken moeten herspelen en in tijdsnood komen door overhaaste en slecht gekozen savemomenten. Uitermate frustrerend, totdat je tot het besef komt dat Capcom dit bewust zo heeft gedaan. Wij hielden het verhaal bijvoorbeeld voor bekeken na enkele cases van de mainstory, en trokken zelf op expeditie in het immense winkelcentrum. Zo geraak je sneller vertrouwd met het grondplan - je loopt immers niet gejaagd van hot naar her onder een versmachtende tijdsdruk - en leer je de strategische winkels en savepunten kennen. Het voltooien van verscheidene reddingsmissies levert een massa punten op, waardoor je op het einde van de rit (met één van de verschillende eindes als beloning) makkelijk tot ongeveer level vijfentwintig kan doorgroeien. Bij de volgende poging, waarbij je de game van voor af aan aanvangt, heb je hierdoor een grotere levensbalk, meer gevechtsbewegingen, een uitgebreide capaciteit om items en wapens te dragen en tonnen waardevolle ervaring! Frustraties zijn dan vergeven en vergeten.

Deadly Aiming

Het lijkt wel een ongeschreven wet in het survivalhorrorgenre, maar ook Frank West acteert geregeld als een houten Klaas in Dead Rising. Enerzijds omdat hij nu eenmaal een luie journalist is en aanvankelijk geen kaas heeft gegeten van dodelijke gevechtssporten, maar anderzijds door de ietwat stroeve controls, voornamelijk in het first-personperspectief. Om gericht te knallen met een uzi, bijvoorbeeld, moet je naar het schietperspectief gaan met de rechtertrekker. Richten doe je vervolgens met de linkerjoystick (!) en bewegen is vanaf dat ogenblik onmogelijk geworden. Als je dan zelf ook nog eens geraakt wordt door een kogel of een andere aanval, keert de camera terug naar het third-personperspectief, en moet je jezelf andermaal goed positioneren en richten. Vooral bij snellere bazen voelt dit onwennig en ouderwets aan, al leer je er na enkele uren training wel mee omgaan.

Irritanter is de bij wijle armtierige AI van de andere overlevenden, al willen we dit zeker niet overroepen. Geef ze een vlijmscherp zwaard in handen en ze zullen je doorgaans braafjes volgen naar de veiligheidskamer (het enige zombievrije toevluchtsoord), maar als je sommige trienen bij het handje moet nemen om hen voort te krijgen, lossen ze meermaals zonder goede aanleiding jouw greep om verstrikt te geraken in een zee van zombies. Het creëert geregeld nodeloos oponthoud, en in uitzonderlijke gevallen betekent het uiteindelijk de dood of infectie voor de overlevende in kwestie. Al misstaan ze hoegenaamd niet als zombie, met hun voorafgaande hersenloze geklungel. Een traan zal je er amper om laten en het bederft het spelplezier zeker nooit.

Wanted: Dead and Alive

Een bloemlezing van de talloze situaties die een hemelsbrede glimlach op ons gezicht hebben getoverd, zou ongetwijfeld aanstekelijk werken, maar tegelijkertijd zou het in zekere mate spelbederf veroorzaken. Het spel prikkelt onafgebroken de fantasie van de speler, die wordt aangemoedigd om buiten de lijnen te denken en te handelen. Een confrontatie met een occulte sekte kan bijvoorbeeld uitmonden in uiteenlopende gebeurtenissen (meer verklappen we niet) en fotografen in spé kunnen prachtige plaatjes vastleggen die de onoplettende gamer niet eens zal bemerken.

De invalshoek van Dead Rising is dermate origineel en ludiek, dat je de verschillende mankementen die de game rijk is met een kleerkast aan mantels der liefde zal bedekken, en met volle teugen geniet van de ervaring. Bepaalde onvolkomenheden (onder andere het moeilijk leesbare lettertype op SDTV’s) lijken uit een lowbudgetgame afkomstig, maar erover blijven mopperen zou kortzichtig zijn en van een hoog zuurpruimgehalte getuigen. Ook alle vooroordelen over een korte levensduur zijn onterecht. Het hoofdverhaal, de tientallen nevenmissies en de grappige geheimen houden je makkelijk twintig tot dertig uur zoet, en als uitsmijter kan je nog de Infinity-modus unlocken, die je een pittige uitdaging voorschotelt. Dead Rising is een absolute aanrader voor de gamer die eindelijk eens een originele titel wil verslinden.