Carnival Games: In Action

Niet elk spel kan de meest interessante game aller tijden zijn. Naast grote games zoals Portal 2 moeten er ook nog eens budget titels zijn die bestaan om een klein winstje te halen voor een developer. Deze kan dan gaan naar grotere en betere games die ons kunnen verbluffen met hun dieptegang en gameplay.

Carnival Games is zo’n budget titel. Na een versie voor de Wii en voor de Nintendo DS, is het ook de beurt aan de Xbox 360 en diens Kinect om een bende kermisattracties tegen zijn voorgevel te krijgen. De enige vraag die we ons kunnen stellen, is de volgende: Is het spel leuk genoeg om even met je vrienden te spelen op een dronken avond tussen een potje Halo en Call of Duty, of totaal niet?

Carnival Games is, zoals de titel wel doet denken, een collectie van spelletjes die je op de kermis zou kunnen spelen. Het spel bevat twintig verschillende spelletjes waar we ons mee kunnen uitleven en blijkbaar zouden dit spelletjes zijn van op de kermis. Blijkbaar, zeggen we, want zo te zien zijn kermissen in de Verenigde Staten de meest gestoorde evenementen aller tijden.

Maar voor we beginnen aan een klein onderonsje met deze spelletjes, moeten we het eerst hebben over het doel in dit spel. Waarom spelen we? Wat is de bedoeling? Wel, de opzet is simpel. Als je een spel speelt, verzamel je tickets. Deze tickets kan je omruilen voor cosmetische beloningen die je Xbox Live Avatar kan aandoen terwijl hij speelt.

De spelletjes zelf speel je door de sensoren van de Kinect te combineren met je eigen bewegingen en over het algemeen lukt dit goed. Er zijn hier en daar games die het prima doen en wel leuk zijn om te spelen, maar er zitten er ook veel tussen die we nooit zouden herspelen, ongeacht hoeveel tickets we ervoor zouden krijgen.

De gemiddelde spelletjes nemen wel hun inspiratie van herkenbare kermisattracties. We denken dan bijvoorbeeld aan spelletjes waar je voorwerpen (zoals ballen) naar melkflessen of bekertjes moet smijten of ringen naar stokken. Dit is natuurlijk haast onmogelijk te doen zonder een gevoel van kracht en gewicht. Winnen (en natuurlijk Achievements halen) is hierbij niet meer dan een kwestie van geluk.

Daarnaast heb je de meer gestoorde games. We denken dan bijvoorbeeld aan racen op varkens tegen je vrienden. Bij ons waren botsauto’s super hardcore, maar blijkbaar gaan Amerikanen net dat klein stapje verder. Een probleem hierbij is echter dat de controls bijzonder slecht werken waardoor dit spelletje winnen nutteloos moeilijk is.

Je kan ook de poses nadoen die een aap doet. Dit is één van de games die wel goed werkt en dit is dan ook bijzonder leuk. Voor twee minuten… Net iets leuker is het spelletje waar je met je armen muntjes moet vangen terwijl je op een rollercoaster zit. Dit gaf ons wel een gevoel van snelheid, maar het was niet voor herhaling vatbaar.

Naast prijzen kopen, kan je met je tickets ook aan een rad draaien. Wat is de grote prijs van dit rad? Een Achievement van 200 punten. Nogmaals iets dat meer te maken heeft met  geluk dan kunde of vaardigheid. Het is echter het enige permanente dat je mag houden in dit spel, want de kleren die je koopt via het spel mag je niet houden op Xbox Live.

Het enige spelletje dat ons even deed stilstaan, was eigenlijk iets totaal absurd. Je kan je tickets ook gebruiken om met de Amazing Wodlin te praten. Wodlin is een pop in een kast die echt kan praten. Het leuke hieraan is dat je met hem kan praten via de microfoon van de Kinect. Tenminste, als je dicht genoeg staat. Je kan hier en daar grappige onderonsjes met hem hebben, maar tenzij je van flauwe grappen houdt, zal Wodlin je ook snel gaan vervelen.

Het is eigenlijk moeilijk om te klagen over de graphics in een spel dat duidelijk vanaf het begin niet de bedoeling had om degelijk te zijn. In het algemeen zijn de graphics kleurrijk en kindvriendelijk; het spreekt dus zijn doelgroep wel aan op de manier dat het wil. Aan de andere kant zou het oneerlijk zijn tegenover games die weldegelijk moeite doen voor hun graphics als we niet zou vermelden dat hier maar weinig te zien is.

De geluiden in dit spel zijn zeer vrolijk en sfeervol. Overal hoor je toeters en bellen. Als we dit koppelen aan een bijzonder vrolijke soundtrack, komen we weldegelijk in een lichte kermis stemming. Toch voelt het allemaal zo uitermate vals aan dat we gewoon depressief worden om het feit dat we niet naar de echte kermis kunnen gaan.

Carnival Games is een totale flop. Een bom van formaat en een wrat op het edele gelaat van de Kinect. Het toestel kan veel betere games dan dit aan en dat heeft het al meermaals bewezen ook. Dit spel verdient het niet om ooit nog in onze Xbox 360 te kruipen. Deze halvegare Wii-game had beter thuis kunnen blijven, want het kan niet meelopen met de grote jongens. Laat dit spel dus links liggen en koop je een degelijk Kinect-spel aan.