Burnout CRASH!

Burnout heeft de laatste jaren een ware metamorfose ondergaan. Vroeger lag de nadruk vooral op racen maar vanaf Burnout 3: Takedown! stond crashen centraal. Burnout Crash! heeft dus zijn naam niet gestolen en ook hier draait alles rond zoveel mogelijk schade aanrichten met jouw bolide. Ik kroop in de wagen met Burnout Crash! en ging een rondje spookrijden!

De vorige Burnout-games hadden allemaal een traditionele cameraview à la Need for Speed. Burnout Crash! maakt hier echter korte metten mee en toont je het spelletje van bovenaf. De speler krijgt doorheen de game 18 wegsituaties voor de kiezen in drie verschillende spelmodi, namelijk Road Trip, Rush Hour en Pile Up. De levels gaan van rotondes en kruispunten tot snelwegen en landingsbanen.

In Road Trip is het de bedoeling dat je 50 wagens het oversteken van de wegsituatie gaat beletten. De eerste crash moet meteen goed gepositioneerd zijn want de Crashbreaker-meter is nog niet van bij de start volgelopen. Hoe meer schade je kunt toebrengen, hoe sneller dit metertje zal vullen. Eens gevuld kan je met één druk op de knop de benzinetank laten ontploffen en jezelf over het scherm gooien om wagens tot schroot te herleiden. Enige techniek en tactiek is vereist want als vijf wagens de kettingbotsing zonder kleerscheuren door komen, is het spel meteen afgelopen. Indien dit niet het geval is ben je getuige van een leuke natuurramp. Dit kan gaan van een UFO die het hele level bewerkt met zijn laser, tot een tornado die huizen en wagens met zich meeneemt. 

Deze extra's zijn eigenlijk de grote charme van Burnout Crash!. Tijdens het crashen zelf kom je ook een heleboel van deze leuke gimmicks tegen. Er komt bijvoorbeeld regelmatig een pizzaman met zijn busje de weg opgereden. Indien je deze een flinke crash kunt aansmeren mag je aan zijn pizzarad draaien om een nieuw event over de weg te laten scheuren. Dit kan dan een geldkoerier zijn die zijn lading laat vallen bij een botsing, een militair die een gevaarlijke raket aan het vervoeren is of politieagenten die je in de boeien willen slaan. Vaak zijn er ook extra's die je niet mag aanraken. In die categorie vinden we een ambulance die je veilig aan de overkant moet zien te brengen om een penalty van je stats te wissen, een rockster die geld door de ruiten van zijn limousine gooit of politieagenten die je helpen door de baan te barricaderen. 

De tweede modus is Rush Hour, mijn persoonlijke favoriet. Hier hoef je weinig tactiek voor te gebruiken want je moet geen rekening houden met overlevenden van de crashes. Het concept is simpel: je krijgt 90 seconden om zoveel mogelijk schade aan te richten met jouw wagentje. Ook hier kunnen gebouwen, geparkeerde sportwagens, vliegtuigen, helikopters en veel meer tot hoopjes puin vernederd worden voor extra punten. Op het einde van je seconden krijg je nog de kans om een atoombom in jouw koffer tot ontploffing te brengen voor nog wat puntjes. 

Last but not least hebben we ook nog Pile Up. Raar maar waar mag je hier auto's laten botsen maar niet tot ontploffing brengen. Wanneer er teveel auto's de scène overleven begint de Inferno-mode. Dan mag je de verwarming een graad hoger draaien en alles in de fik steken met jouw ontploffingen. Wanneer het vuur gedooft is, is het ook meteen gedaan met spelen. Dus let goed op om een goede positie te kiezen wanneer je alles tot ontploffing brengt. Hoe meer er tegelijk ligt te branden, hoe hoger de multiplier en wederom, hoe hoger de score. Elke baan heeft per modus ook vijf sterren te verdienen. Als je auto's en nieuwe levels wilt vrijspelen zal je moeten voldoen aan enkele eisen. Dat kan gaan van een 50,000-score behalen tot alle vliegtuigen in een level te vernielen. Heel plezant en het voegt ook toe aan de verslavingsfactor van deze game.

Voor één of andere reden heeft Criterion er voor gekozen om Kinect te integreren in Burnout Crash!. De game is dus volledig te besturen met Kinect, of zo zou het toch moeten zijn. Door vooruit, achteruit en opzij te bewegen bestuur je de wagen en door in je handen te klappen breng je de wagen tot ontploffing. Zoals iedereen waarschijnlijk nu ook denkt, speelt dit voor geen meter. De bewegingen voelen niet goed aan en de precisie die soms vereist is, kan je niet behalen met Kinect. Spijtig genoeg is de enige multiplayer-optie van Burnout Crash! enkel te spelen via de camera van Microsoft. In de Party-mode worden willekeurige auto's en wegen gekozen die de speler tot een knallend einde moet weten te brengen. Spijtig genoeg heeft Criterion niet aan de optie gedacht om gewoon de controller door te geven en is dit dus een gemiste kans. Op online vlak kan je ook snel zien wat de vrienden in je lijst doen door het Autolog-systeem dat Criterion eerder ook al in Need for Speed: Hot Pursuit gebruikte. Dit werkt nog steeds heel degelijk en kan dus een leuke meerwaarde zijn.  

Grafisch ziet Burnout er zeker oké uit maar wat meer details hadden welkom geweest. De menu's zijn leuk gestileerd en de effecten mooi bedacht. Op het vlak van de muziek krijg je enkele klassiekers te horen. Bij het passeren van bjvoorbeeld de ambulance galmt Doctor Beat van Miami Sound Machine door de speakers en bij het vernielen van een gouden wagen krijg je Gold van Spandau Ballet op je bord. Wat wel voor irritatie kan zorgen zijn de stemmetjes die repetitief kunnen worden wanneer je een lange tijd Burnout Crash! speelt.

Burnout Crash! is zeker een leuke en vooral verslavende game geworden. Wie alle sterren in de game wil verdienen is met dit spel zeker een tijdje zoet. Indien je gewoon door de levels gaat rushen kan deze game al op 5 uurtjes uitgespeeld zijn. De vele leuke gimmicks en extra's maken van Burnout Crash! een heel leuke ervaring. De multiplayer heeft Criterion volledig verkeerd aangepakt door Kinect te integreren, iets wat helemaal niet thuishoort bij een Burnout-game en dan ook niet goed werkt. Tenslotte kost deze game maar 800 Microsoft points, iets waarvoor je zeker niet kunt sukkelen.