Buku Sudoku

Oost en West

Vele XBLA Classics stammen nog uit het tijdperk dat een alliantie zoals deze tussen de Amerikaanse publisher Merscom en de Oekraïense developer Absolutist totaal ondenkbaar was. Merscom is vooral op de computermarkt actief als uitgever van zogenaamde casual games. Wat je daaronder mag verstaan, kan je opmaken aan de hand van enkele van hun bekendste pc-releases: Bejeweled, Eets, Feeding Frenzy 2, Heavy Weapon, Jewel Quest, Luxor, Wik en Zuma. Allemaal overigens geprijsd aan een belachelijke 20 euro per stuk! Ik klaag nooit meer over de te hoge prijzen op Xbox Live Arcade, want dankzij enkele andere uitgevers zijn dit games die we ook, godzijdank goedkoper, kunnen downloaden op de Marketplace. Voor hun eerste game op de 360 vragen ze gelukkig “maar” 800 Microsoft punten. Oorspronkelijk publiceerde Merscom Buku Sudoku in 2006 als onderdeel van de Buku Blast pc-compilatie waarin we, naast bovengenoemde puzzlegame, ook Buku Kakuro en Buku MahJongg terugvinden. Deze collectie werd ontwikkeld door Absolutist, een ijverige studio met bijna 100 titels op hun palmares! Luisterend naar namen als Bubble Shooter, Jewelix, Rainbow Web en Runes Of Avalon, zal het merendeel uit de catalogus van deze developer bij velen echter geen belletje doen rinkelen.

Sudoku

Voor mij als reviewer heeft dit populaire pen-en-papier puzzelspel alvast 1 groot voordeel: ik hoef de regels niet uit te leggen! Voor de enkelen onder ons die zich toch nog nooit aan een dergelijke opgave hebben gewaagd, biedt het spel een uitgebreide tutorial. Die doorloop je in elk geval best, want één achievement waard en ondertussen maak je kennis met de vele besturingsopties. Met mijn favoriete methode navigeer je met de linkerstick over het volledige speelveld en met de rechterstick door de cijferkeuze. Je mag natuurlijk meerdere getallen aanduiden met het virtuele potlood en ze pas later definitief invullen met je pen, maar de met inkt geschreven fouten kan je achteraf evenzeer uitwissen en overschrijven. Eenmaal een rij/kolom of blok juist ingevuld, wordt deze door het programma gemarkeerd als correct en gelocked.

Veelal zal je Buku Sudoku alleen spelen, ofwel zonder stress op “Casual”, ofwel tegen de tijd in de “Timed-mode”. Je kan de grootte van het speelveld aanpassen gaande van 6 op 6 (6 blokken van elk 6 vakjes, ideaal voor beginners) tot 12 op 12 (voor gevorderden). Hoewel dit op zich al nefast is voor de moeilijkheidsgraad, is die nog apart bij te sturen. Met zo’n denkmarathons in het vooruitzicht is het maar goed ook dat je op elk tijdstip het spel mag saven. Je kunt deze XBLA-game ook met z’n tweetjes of zelfs met 4 spelers op 1 Xbox spelen. Op Live loopt het maximum aantal spelers op tot 8, (sarcasme aan) maar daarvoor moeten alle 8 bezitters op de wereld wel allen tegelijk online zijn (sarcasme uit). Jammer dat System Link niet wordt ondersteund, want op één console zijn de spelmodi beperkt tot dezelfde als deze in de single player. Op het einde van de sessie krijg je dan een score opgeplakt en weet je wie de snelste/slimste was. Raar dat tijdens de match daartoe niet de minste indicator op het scherm aanwezig is. Online is dan toch een pak interessanter met “Co-op”, “Team Battle” en vooral “Duel”. Deze laatste is meer arcade-georiënteerd waarbij je de tegenspeler tracht te hinderen door combo’s te scoren waarbij de niet-vergrendelde oplossingen bij hem worden gewist. Goed gevonden, nu nog de spelers…

De presentatie is OK te noemen met de keuze uit een vijftal grafische thema’s, zeg maar 5 verschillende, grotendeels statische achtergronden. Zonde dat de levels niet dat tikje meer fotorealisme uitstralen. Persoonlijk vond ik die andere stijlen niks, want hoewel het eigenlijke speelraster bij alle thema’s overzichtelijk blijft, werkt het klassieke papieren aanzicht toch het aangenaamste. Tijdens een potje Sudoku kan je ook van soundtrack veranderen met de RB-toets en daar zitten toch enkele – eentje in het bijzonder deed me terugdenken aan een wetenschappelijk programma van weleer waarvan de naam me nu even ontgaat – sfeervolle stukjes tussen.

Pen en papier

Een steeds terugkerende kritiek is dat je deze breinspelletjes best speelt met pen en papier. Een mening die ik gedeeltelijk volg want dit is een leuk tijdverdrijf in je luie (lig)zetel, op de trein/tram/bus of net voor het slapengaan. Dat wil niet zeggen dat een elektronische variant helemaal uit den boze is. Zo weet ik de versies op de Nintendo DS best te smaken. Maar daarmee stuit ik ook op het grootste minpunt van de 360-versie: die is immers enkele kilootjes zwaarder en bijgevolg niet echt mobiel te noemen. De toevoeging van een multiplayer – zonde dat de leukste modes zijn voorbehouden voor de lege Live-lobby’s – verhoogt nog even de houdbaarheid, maar ondanks dat en de nu al twee gratis uitbreidingen, is het een spelletje geworden dat ik amper zal spelen. Conclusie: leuk concept, verkeerd platform…