Bionic Commando: Rearmed

Prologue & Epilogue

Met Bionic Commando Rearmed verwelkomen we de remake van het in 1988 op de 8-bit NES (Nintendo Entertainment System) verschenen “Top Secret: Hitler’s Revival”, wat op zijn beurt de sequel was van het een jaar eerder in de arcades uitgekomen Bionic Commando. In het Westen sloeg de censuur echter toe en werden alle verwijzingen naar het Naziverleden - zoals aanwezig in de Japanse versie - geweerd. De titel werd simpelweg Bionic Commando en Master-D verving Hitler als eindbaas. Anno 2008, meer dan 60 jaar na die verschrikkelijke oorlog, is het opnieuw de gecensureerde versie die zijn opwachting maakt op Xbox Live Arcade.

Leap of Faith

Developer van dienst is GRIN, het team dat ook aan de nieuwe Bionic Commando - en dus feitelijk de derde game in de serie - werkt. Een talentvolle ontwikkelaar overigens, want reeds verantwoordelijk voor de pc-versies van zowel GRAW als GRAW 2 waartoe ze hun eigen 3D-engine, Diesel genaamd, gebruikten. De stap naar het tweedimensionale zou dan ook geen probleem mogen opleveren voor deze programmeurs. Niets blijkt minder waar, want hoe mooi de schermafbeeldingen van deze game ook mogen zijn, je wordt al in de eerste level geconfronteerd met één van de ergste gevallen van (screen) tearing ooit. Dat onze krachtige console met zijn Xenos GPU (Graphics Processing Unit) in een rekenintensieve 3D-omgeving al eens durft te haperen, oké. Maar het is toch ondenkbaar dat in een traag scrollend 2D-spelletje zoals Bionic Commando Rearmed, de v-sync niet geactiveerd is? Gelukkig lijken de beeldstoringen minder prominent aanwezig te zijn in de latere stages. De rest van het plaatje klopt wél, met een geslaagde belichting in de scherp getekende, kleurrijke levels waardoor je de goed geanimeerde Rad – vertolkt door jijzelf – navigeert.

Killt's Hidden Treasures

De muziekcompilatie – ook uitgegeven onder het label van Sumthing Digital – kan je bij wijlen als fenomenaal omschrijven. Het genie verantwoordelijk voor de bewerking van deze toch nog authentiek klinkende retroscore is de Zweedse componist Simon Viklund (klik op de link voor een voorproefje). Met het volume opengedraaid breng ik dan ook ode aan zijn kunde door enkele titels te verwerken in dit schrijfsel. Uiteraard mogen we de originele bedenker niet vergeten: Junko Tamiya oftewel Gondamin.

One Man, One Bionic Arm

De vraag is natuurlijk of anno 2008 het spel nog even lekker speelt als destijds, want op dat gebied gaan vele retrogames compleet de mist in. Het antwoord is hard: “Nee”. Hoofdreden is de moeilijk richtbare bionische arm met ingebouwde grijphaak die in feite het springen vervangt in deze platformer. En dat is enkel te wijten aan de hier slecht functionerende controller van de Xbox 360. Met de Mad Catz Arcade Game Stick is het zwieren/schieten doorheen de levels - en in het bijzonder de confrontaties met de eindbazen - een pak minder frustrerend. Op het kaartscherm zal je soms tussen twee levels door op een vijandelijk konvooi botsen waarop het spel verandert in een vertikaal scrollende shoot ‘em up die me deed terugdenken aan die andere klassieker van Capcom: Commando uit 1985. Om de afwisseling compleet te maken, kan je ook nog de communicatiemiddelen van “de slechten” hacken mits het succesvol oplossen van een 3D-puzzel. De lokale coöperatieve mode dien ik hier zeker ook te vermelden, aangezien deze speciaal voor de Rearmed-versie werd bedacht. Zonder Xbox Live-ondersteuning evenwel...

Rise of the Albatross

Een vraagprijs van 800 Microsoft Punten, op verzoek van de fans overigens, lijkt veel voor een spelletje uit 1988. De klassieker kreeg echter een stevige opknapbeurt en speelt nog even goed als 20 jaar geleden, toch als je de niet voor XBLA-games geoptimaliseerde 360-controller links laat liggen. De schermscheur is een technisch euvel waar sommige gamers zich niet aan zullen storen, ikzelf vind dit – in het bijzonder in een 2D-spelletje – een doodzonde in een anders grafisch geslaagde game. Godzijdank maakt de schitterende muziek veel goed. Ook is het spijtig voor fans dat de originele NES-versie en een online multiplayer ontbreken, nu is Bionic Commando Rearmed net geen aanrader...