Beijing 2008

On your marks…

Wat in het ochtendgloren van onze beschaving begon als een sportevenement voor naakte Griekse heren op een afgelegen plek - vrouwelijke toeschouwers werden niet toegelaten - mondt op het Eind der Tijden uit in een Media Circus Maximus van jewelste. Het Moderne Westen wordt gemobiliseerd om toe te kijken hoe de Chinezen het grootste sportspektakel van deze eeuw (een beetje overdrijven kan geen kwaad) serveren aan de gewillige toeschouwer. Noedels en eetstokjes worden aan de kant gelegd. Vrouwen en kinderen worden naar reddingssloepen geleid. It’s showtime! Dat moet ook Eurocom gedacht hebben toen zij de officiële licentie van het IOC toegestuurd kregen per olympische postduif. De masochist onder ons wrijft zich dan stevig in de handen want olympische spelen op console betekent natuurlijk ettelijke uren button mashing (eventueel gevolgd door ettelijke uren medische nazorg). We waren er klaar voor en stonden met ongeduld te wachten op het eerste startschot.

PAF !!!!

Beijing 2008 hoort thuis in het rijtje vingerverslindende games als daar zijn: Decathlon, Track & Field, de Summer en Winter Games series et cetera. Niks nieuw onder de zon want reeds in het begin van de videogamerevolutie - we schrijven midden jaren ’80 - konden we al kennismaken met het spelconcept van dergelijke games: zoveel en zo snel mogelijk op knopjes duwen in de hoop dat je virtuele atleet deze bevelen opvolgt. En net daar schort het schoentje in Beijing 2008. Om te beginnen zijn de controls volledig vastgelegd door Eurocom en kan de speler zelf geen buttons customizen. Op zich niks erg mochten de standaard controls meevallen, maar dat is hier niet het geval. Alle snelheidsnummers (100m, 200m etc.) moeten gelopen worden met afwisselende A- en B-knoppen (of de nog minder interessante L en R sticks). Waar de logische optie bv. de L en R triggers zouden zijn, koos Eurocom voor frustratie in plaats van fun. Dit probleem wordt tevens uitvergroot door de onvoorspelbare startschoten en een soort charge-meter die je moet vullen tot het eind, waardoor je atleet uit zijn startblokken schiet. Ben je te vroeg dan heb je een valse start, dus je gaat wat minder snel chargen, wat resulteert in de traagste starten die we ooit in olympische disciplines gezien hebben. Ook alle zwemnummers lijden hieronder. De speler zal enkel op mirakuleuze wijze of door goddelijke timing als eerste vertrekken. Tel hierbij op dat je met de inadequate controls op achtervolgen bent aangewezen en je kan je voorstellen hoe plezant de wedstrijdjes wel zijn.

BOEM !!!!!

Om het nog leuker te maken vond Eurocom het nodig om bijvoorbeeld enkel bij bepaalde disciplines (verspringen, zwemmen etc.) je opgebouwde button mash power weer te geven in een balkje, terwijl het bij geen enkel loopnummer te zien was. Hoe lang zal een speler zich verrot willen duwen op die knopjes als hij niet eens visuele steun krijgt van zijn input? En de malaise is nog niet rond… Blijkbaar wordt van een moderne atleet verwacht dat hij eerst vier- tot vijfmaal toe introsequenties bekijkt alvorens hij zich waagt aan een dynamisch stukje “interactie” op zijn controller. Dit gaat zo door in elke discipline. Na een goed half uur ben je verzadigd van dit schouwspel en grijp je snel naar het kassaticket van je lokale spelletjesboer of een touw…

To make things even worse: onze eerste poging tot olympische droom werd gefnuikt door een weerbarstige save-optie. We zouden op ons gemakje de 38 disciplines doorlopen om uiteindelijk tot kampioen gekroond te worden - om dan net als de Azteken aan de goden geofferd te worden - maar na een wedstrijd of zestien en vier quicksaves later wilden we toch even pauzeren en teruggaan naar het hoofdmenu via de ‘back’-toets… om te constateren dat we bij heropstart van de competitie helemaal geen savefile op de schijf hadden staan. Nice!

PLETS!!!!!!

Misschien dat de online competitie (8 spelers) of de lokale multiplayer (4 spelers) een redding kan zijn (sukkels onder elkaar), wij waren alleszins nooit onder de indruk van dit olympisch onding genaamd “Beijing 2008”. Goed dat de Chinezen er niet van wakker hoeven te liggen want daar is next gen gaming nog niet doorgebroken. Eurocom raden we aan zijn eigen games eerst grondig te playtesten (met lamme vingers kan je namelijk niet meer programmeren).

Maar we sluiten af in vrede (de olympische gedachte blijft een mens beroeren). Waarlijk, het meest positieve dat ik van dit ‘spel’ kan melden is dat er geen screen tearing aanwezig is en dat er geen naakte mannen te zien zijn.