Apache Air Assault

Als kind wilde ik altijd al piloot worden van een gevechtsvliegtuig- of helikopter. Door een blijvende kwetsuur door een ongeluk tijdens het sporten werd die droom echter al snel vernield, maar de interesse voor luchttoestellen bleef toch ergens steken. Het maakt ondergetekende dan ook blij te zien dat er een helikoptergame op de markt komt, om –al is het slechts virtueel- wat death from above uit te delen.

Het spel bestaat uit een campaign, free flight en online multiplayer waarin je telkens aan het roer...euh joystick van een – hoe kan het ook anders - een Apache zit. De campaign is eerder een opvolging van missies die er vaak op neerkomen dat je ergens naartoe moet vliegen en alles wat niet friendly is met de grond gelijk moet maken. Ergens zit er wel een verhaaltje achter, maar zoals de traditie is bij flight sims stelt dat achtergrondverhaaltje niets voor. In de eerste missie krijg je een tutorial voorgeschoteld om de besturing, die op zijn minst ingewikkeld te noemen is, te leren. Het zal ongetwijfeld echter enkele missies duren vooraleer je de besturing onder de knie krijgt en je je toestel onder controle kan houden tijdens de chaos van een vuurgevecht.

Het is dan ook aangeraden even de free flight modus te proberen, waar je, al dan niet in aanwezigheid van vijanden, vrij kan rondvliegen en de verschillende manoeuvres kan instuderen. En geloof me, dat neemt wat tijd in beslag. Op de training difficulty is de beweegbaarheid van je Apache nog redelijk beperkt, maar op de realistic-moeilijkheidsgraad kan je de meest waanzinnige stunts uithalen indien je een geoefende piloot bent. Naast het standaard derdepersoonsperspectief kan je trouwens gebruik maken van een cockpit view van zowel de gunner als van de piloot, wat veel meer stabiliteit en rust brengt in je besturing. Hier komt wel het nadeel bij dat je geen steek ziet als je ergens probeert te landen.

De cockpit view biedt een unieke spelervaring

De eerste missies van de campaign zou je moeten halen zonder al te veel moeilijkheden, maar de missies meer naar het einde toe – het zijn er in totaal 16 – vereisen toch enig tactisch inzicht wil je niet neergemaaid worden door een salvo geleideraketten. Gelukkig helpen je flares je vaak bij het afweren of ontwijken van dergelijke aanvallen. Ook qua aanvalskracht beschik je over heel wat punching power. Antiluchtraketten, gronddoelrakketten en een resem aan ongeleide projectielen laten je toe het aantal vijanden in een gebied drastisch te verminderen.  Denk trouwens maar niet dat je oneindig veel projectielen op je tegenstanders kan afvuren zonder te hoeven stoppen. Zelfs op de makkelijkste moeilijkheidsgraad, waar je oneindig veel munitie hebt, duurt het zo’n drie minuten vooraleer je raketten zijn herladen. Toch wel lang, als je weet dat je bijvoorbeeld slechts 4 Stinger missiles per keer kan afschieten. Voor je ongeleide rakketten en boordgeschut is het in het begin trouwens wat moeilijk je doelwit juist in je mikpunt te krijgen, maar na wat gewenning lukt dat wel vrij goed. Indien je toch wat schade oploopt, zal het nog ingewikkelder worden om je toestel in de lucht te houden. Rotor- en/of motorschade zorgen er bijvoorbeeld voor dat je moeite krijgt je hoogte aan te houden en dat je minder manoeuvreerbaar bent.

Op gebied van graphics biedt Apache Air Assault wat je van een hedendaagse flightsim mag verwachten; je heli ziet er goed uit en je kan mijlenver in de omgeving kijken. Dat zorgt er jammer genoeg wel voor dat, net als bij zovele andere vliegtuiggames, het grondoppervlak en de gebouwen erop er niet echt denderend uitzien – zeker van dichtbij. Ook de crashes en ontploffingen ogen niet indrukwekkend, wat wel jammer is. Qua geluid moet je je aan niets speciaals verwachten. Geen van de geluidseffecten geven je de indruk dat je bovenop honderden kilo’s aan hoogstexplosieve wapens zit, en het melodietje dat je op je missies vergezelt is een heroïsch deuntje dat we bij zowat alle andere games van deze soort al moeten hebben gehoord.

De apache: 10.000 kilo aan dood en vernieling

Over de online multiplayer kunnen we heel kort zijn; die is zo goed als onbestaande. De zoektocht naar een match was al even vruchteloos als het zoeken naar een nachtwinkel die niet wordt uitgebaat door een Pakistaan. Indien je op miraculeuze wijze toch een match vindt, kan je je verwachten aan een online co-op, stand off, of race met 2 tot 4 personen. Jammer genoeg boeien deze speltypes niet genoeg om zoveel tijd te verspillen met het tevergeefs zoeken naar online games. Gelukkig is er ook nog lokale co-op. Hierbij besturen beide spelers niet elk hun eigen apache, maar is één van de spelers de piloot, terwijl de andere de boordschutterspositie mag innemen. Fijn voor even, maar ook hier is het nieuwe er al snel af.

Al bij al levert Apache Air Assault je exact wat je nodig hebt om eens lekker van bovenaf chaos en verderf te zaaien. Het is een rasechte simulator die je in de stoel van verscheidene Apache’s plaatst en je een kleine indruk geeft wat voor een gevoel het moet geven zo’n echte machine te besturen. Na menig uren spelen kan ik je alvast verzekeren dat dat gevoel er eentje is van adrenaline en doodsangst. De Apache is inderdaad een zeer doeltreffend middel om dood en vernieling te zaaien, maar slechts indien je de moeilijke besturing onder de knie krijgt.

Apache Air Assault is dan ook een game die de fans van flight sims, die de laatste tijd toch wat op hun honger zijn blijven zitten, zeker zal kunnen bekoren. Het spel mist echter een goede portie flexibiliteit om ook het grote publiek aan te kunnen spreken.  Ben je eerder een casual gamer? Of blijf je liever met beide voeten op de grond? Geen probleem, want tijdens deze drukke eindejaarsperiode zijn er zonder twijfel genoeg andere games te spelen.