Alan Wake

Alan Wake werd door het Finse Remedy Entertainment aangekondigd in 2005.  De naamgeving is heel wat minder uitdagend dan ‘Max Payne’ en is louter ontworpen om als acroniem ‘A.Wake’ te vormen. Na jaren wachten ontwaakt Alan Wake eindelijk als een Xbox 360 exclusive, maar is het eigenlijk de moeite waard om de wereld van Bright Falls te betreden?

Writer’s block
Alan Wake is een populaire fictieschrijver die probeert te ontsnappen van de druk en de verwachtingen die gepaard gaan met zijn bekendheid. Hij zit immers ook in een impasse – een tijd waarin een schrijver geen inspiratie heeft - en daarom zoekt hij een rustiger oord op en gaat samen met zijn vrouw Alice op vakantie naar Bright Falls, een rustig dorpje aan de rand van een bos. Alan is echter wereldberoemd en ook hier gaat zijn aankomst niet onopgemerkt voorbij. Zijn vrouw wordt al snel vermist en Alan wordt getransformeerd van een schrijver in een actieheld. Hij gaat op zoek naar zijn vrouw, maar wordt geconfronteerd met allerlei paranormale activiteiten. We lichten slechts een tipje van de sluier van het verhaal op want - het moet gezegd worden - het verhaal in Alan Wake is zowat het meest meeslepende dat we al hebben gezien in een videogame.

Het verhaal in Alan Wake omvat zes episodes die zijn vormgegeven alsof het televisie miniseries zijn. Na elke episode keert de speler terug naar het titelscherm, vergezeld met achtergrondmuziek van de geweldige soundtrack. Bij aanvang van de volgende episode krijgt de speler een korte samenvatting van de intriges in de stijl van de televisieserie ‘24’. Het mag duidelijk zijn dat de ontwikkelaar het gevoel wil meegeven alsof het verhaal wordt verteld als een televisieshow waarin jij de hoofdrol speelt. De presentatie van het verhaal en zijn intriges worden in een pittig pakket naar de speler gebracht, die hem op het puntje van zijn stoel zal laten hunkeren naar meer. Eens je met Alan Wake begint, zal het moeilijk zijn om de game neer te leggen.

Voor diegenen die alles willen weten over het verhaal, denk dan zeker niet dat wanneer je de game uitgespeeld hebt dat alle vragen beantwoord zijn. Integendeel, er rijzen meer vragen naar boven dan antwoorden. Dit zal dan ook alles te maken hebben met de geplande DLC voor de komende maanden. Het is trouwens bevestigd door Remedy dat het verhaal in Alan Wake een onderdeel is in een groter plot, leg die zaklamp dus zeker niet te ver weg.

Has anyone got a light please?
Overdag kan Alan Wake rondlopen en gesprekken aangaan met de inwoners van Bright Falls, maar ’s nachts is het een ander verhaal. Als het donker wordt, verschijnen er rondflitsende schaduwen die je vertellen dat er gevaar op de loer ligt. Je beste vriend is dan ook het licht. En de ontwikkelaar heeft hier duidelijk veel aandacht aan geschonken. Aan de hand van de opeenvolging van de lichtbronnen zie je welke kant je uit moet en de kwaliteit van de lichteffecten ligt enorm hoog. De diffusie van het licht doorheen de begroeiing en bebouwing in Bright Falls is werkelijk schitterend afgewerkt. Bright Falls barst van details en wanneer de camera overdag uitzoomt, sta je soms met open mond te kijken. Fantastisch. Nu rest ons de vraag: met deze fraaie afwerking van verhaal en omgeving, hoe zit het dan eigenlijk met de gameplay?

The Taken
Het gevaar dat ’s nachts in Bright Falls tot leven komt wordt ‘The Taken’ genoemd en bestaat uit geïnfecteerde mensen, vraatzuchtige vogels en enorme constructievoertuigen die jou als de ultieme vijand beschouwen. Het eerste wat je steeds moet doen, is het ‘donkere gevaar’ weren door met je zaklamp op de vijand te schijnen. Er verschijnt dan een verkleinende cirkel op de vijand en verscheidene deeltjes vallen eraf, wat erop wijst dat zijn duistere krachten verzwakt worden.
Wanneer de vijand voldoende verzwakt is, kan je hem afmaken met een welgeplaatste kogel van je vuurwapen. De combinatie licht – vuurwapen is goed uitgewerkt en vraagt om creativiteit van de speler. Zo kan je lichtbronnen uit de omgeving, zoals de koplampen van achtergelaten auto’s, gebruiken om de vijand te verzwakken. Later in de game beschikt Alan ook over een flaregun, die de combinatie licht – vuurkracht bezit, waarmee je een hele groep vijanden meteen kan uitschakelen. In principe zou je de hele weg kunnen bezaaien met flares en zo erdoor heen lopen, maar zo eenvoudig is het ook niet. Je munitie is allereerst beperkt, Alan kan niet oneindig lopen en de vijanden zijn ook niet van de traagste. Hou er ook rekening mee dat het volleerde bijl- en messenwerpers zijn, je zal hun bijlen en messen dus geregeld moeten ontwijken. De game beschikt over een ontwijksysteem waarbij je net voor je geraakt wordt op een knoppencombinatie moet drukken, je zal niet alle aanvallen kunnen ontwijken, maar met een goede timing lukt dit best wel aardig. Bij de aankondiging in 2005 zei Remedy dat het een sandbox game zou worden, maar Alan wake is in principe vrij lineair met veel scripted (vastgelegde) gebeurtenissen. De functie van deze gebeurtenissen berust er steeds in om de speler de stuipen op het lijf te jagen, en dit is bij ons meermaals gelukt. De game werd wel overgoten met een flinke dosis humor, zo wikkelt Alan’s vriend zich volledig in met kerstlichtjes en zet een zaklamp op zijn hoofd waarvan hij beweert dat het ‘the flaming eye of Mordor’ is.

Sfeer en achievements
In Alan Wake ervaar je een geweldige manier van sfeeropbouw. Overdag lijkt Bright Falls wel de mooiste plaats ter wereld, maar de omschakeling naar de nacht is echt frapperend. Je waant je ineens in zowat de akeligste plek ter wereld, waar het gevaar achter elke hoek schuilt. Rekening houdend met het feit dat je meestal alleen rondloopt – met je trouwe zaklamp – kan het spel best akelig zijn.  De achievements zijn ook goed opgesteld en hebben duidelijk aandacht gekregen van de ontwikkelaar. Er zijn de gebruikelijke wapen- en verzamelachievements, maar er zijn ook enkele originele bij. Zo moet je in een bepaalde level heel de weg afleggen zonder ook maar één kogel af te schieten, je kan dus slechts gebruik maken van je flares, flashbangs en je zaklamp. Als je twee keer het liedje ‘coconut’ bij een jukebox kan opzetten, krijg je er nog 10G bij. Voor de geïnteresseerden, ik heb in mijn eerste playthrough op normal 600G behaald.

Minpuntjes
Elke kritische gamer vindt wel enkele onvolmaaktheden terug in zowat iedere game. Bij Alan Wake is dit niet anders. Sommige gamers vinden de aanwezigheid van de Head-up Display (HUD) soms storend. Wij vonden dit niet het geval, maar moest je de HUD kunnen uitschakelen zou de sfeer misschien nog beter tot zijn recht komen. Een ander klein minpunt is de combinatie van de weelderige begroeiing en de camera. Wanneer je in een donker bos rondloopt en het moet opnemen tegen een groep gedrochten, wil je niet dat de camera vastzit achter een immense boom. Je zal soms uit pure noodzaak je positie moeten wijzigen, omdat er een boom in je zicht staat, wat toch wel een hekelpunt kan vormen. Tijdens de cutscenes kan het ook opvallen dat de lipsynchronisatie niet echt perfect verloopt, maar de meer dan degelijke voice acting maakt dit minpunt meer dan goed. De diversiteit aan vijanden is ook nogal beperkt, maar wanneer je wordt aangevallen door een behekste stoomtrein, wil je niet dat er nog grotere dingen naar je hoofd worden gegooid. Alan Wake is trouwens een game om van te genieten, deze minpunten zullen jou waarschijnlijk niet eens storen of opvallen.

Conclusie
Alan Wake is een spel dat garant staat voor pure entertainment. Bright Falls ziet er enorm geloofwaardig en visueel geweldig uit. Alan Wake lijkt wel een combinatie van boek, film en videogame en is in dit opzet meer dan geslaagd. Thrillerspanning wordt gecombineerd met stijlvolle actie en een vleugje humor, wat je laat hunkeren naar meer. Ondanks de vrij beperkte speelduur is Alan Wake één van de beste games die we de afgelopen maanden gespeeld hebben. Ben je op zoek naar een actiethriller met een geweldige gameplay, overgoten met schitterend geluid en oogverblindende grafische effecten? Neem die zaklamp dan uit de kast en haal Alan Wake in huis!