Afro Samurai

Afro Samurai is een animé – logischerwijze gebaseerd op een manga – die in zowel Japan als in de Verenigde Staten vrij bekend is. In Europa, en zeker in België, is dit bloederige verhaal nog niet zo goed gekend, maar hier kwam verandering in met de release van een game van deze serie. Afro Samurai combineert enkele leuke aspecten – humor, geweld en bloed - die in het verleden reeds succesvol bleken en voegt er een donkere plot aan toe, verpakt in een cel-shaded stijl.

In deze titel kruip je in de huid van dé Afro Samurai. Gedurende het verhaal zal je vele zielen vermoorden met slechts één doel: je vader wreken en zodoende de Number One Headband veroveren. Wie deze hoofdband draagt, zal immers de wereld overheersen, maar om de drager van die hoofdband uit te dagen, moet je eerst de Number Two Headband dragen. Tijdens het verhaal verovert Afro Samurai deze tweede hoofdband en vervolgens probeert hij de moordenaar van zijn vader te vinden. Tijdens deze zoektocht zijn er echter anderen die hem een kopje kleiner willen maken, aangezien ze ook aanspraak maken op de legendarische bandana wat resulteert in een bloedfestijn waar de liters rijkelijk vloeien. Op papier geeft deze grauwe opzet de mogelijkheid tot een epische verhaalmodus met verschillende boeiende en diepgaande personages, maar helaas valt dit een beetje tegen en maakt men er niet voldoende gebruik van.

Hoewel de ontwikkelaar in feite wel een sterk verhaal heeft – wat in de lijn ligt van de animéserie – stelde het ons teleur dat men dit niet ten volle benut. Zo brengen de personages geen gevoel over en het karakter en de achtergrond van de meesten niet echt uitgediept, waardoor je slechts een vaag of alleszins toch zeer eenvoudig beeld van hen krijgt. Deze gemiste kans doet de originele serie oneer aan, aangezien Afro Samurai niet de enige is met een verhaal. Aan de hand van de visuele stijl brengt men echter een deel van het gevoel dat je bij de animéreeks krijgt wél goed over.

De cel-shaded graphics vonden we namelijk één van de beste aspecten aan deze game. Niet alleen lijkt deze stijl recht uit een Japanse tekenfilm te komen, ze tovert ook prachtige beelden op je scherm. Helaas zijn de animaties niet altijd even vloeiend en het design van je vijanden wordt voortdurend opnieuw gebruikt. Tot slot zijn ook de omgevingen niet steeds om over naar huis te schrijven wegens hun leegte en gebrek aan afwerking.

Doorheen de levels doorloop je redelijk wat gevarieerde omgevingen, al zorgt de grote hoeveelheid back-tracking ervoor dat we vaak het gevoel hadden dat we dit allemaal al eens gezien hadden. Dit zorgt ervoor dat de stages – wat de omgevingen betreft toch – snel saai worden omdat er te weinig variatie is binnen eenzelfde level.

Het belangrijkste van een hack ’n slash game blijft uiteraard het vechten zelf en niet noodzakelijk de omgevingen waarin deze bloederige taferelen zich afspelen. In Afro Samurai zal je – zoals in meerdere voorgaande titels in dit genre – vooral button bashing hanteren om hordes vijanden te doden. Af en toe krijg je wel eens een level-up, nieuwe combo’s en moves tot je beschikking, die in dit aspect van de game wat variatie zouden moeten brengen. Jammer genoeg moet je deze haast nooit gebruiken en is het nu eenmaal eenvoudiger om willekeurig wat knopjes in te duwen. Het focussysteem biedt echter wel wat afwisseling in deze sleur. Hierbij kan je zorgvuldig op één lichaamsdeel mikken en dus iemand onthoofden, doormidden splijten met je zwaard en meer van dit soort brutale moves. Dit systeem, dat natuurlijk maar af en toe bruikbaar is, is zeer tof maar voor standaard vijanden overbodig.

Focus is namelijk pas echt nuttig tegen bosses, die je vaak tegenkomt in Afro Samurai. Helaas is de techniek in deze gevechten nagenoeg altijd dezelfde. Zo zal je vaak de parrytechniek, op het juiste moment blokken om vervolgens te counteren, moeten toepassen. Vervolgens gebruik je je focus om snelle en doelgerichte combo’s uit je mouw te schudden. Wederom – en ik val nu ook in herhaling – is de variatie zoek, gezien je steeds hetzelfde parry-focus-parry-focus... stramien moet gebruiken.

Afro Samurai stelt ons bijgevolg wat teleur. De gevechten en het verhaal brengen niet wat er potentieel in zat, maar zijn desondanks toch leuk om eens te doorlopen. De hiphop soundtrack, Samuel L. Jackson’s stem en cel-shaded graphics brachten de sfeer goed over en hier konden we bijgevolg wel van genieten. Afro Samurai is echter niet de hack ’n slasher waarop we gehoopt hadden en eigenlijk enkel een aanrader voor de fans van de animéreeks, aangezien er andere titels in dit genre zijn – Ninja Gaiden 2 of Devil May Cry 4 bijvoorbeeld – die we eerder zouden aanraden.