XIII

We hebben (tactical) shooters in overvloed: Unreal championship, Halo, Splinter Cell, de James Bond serie and so on. Elk spel heeft zijn unieke en speciale karakteristieken en de ene steekt er al wat meer bovenuit dan de andere. Een andere soort games, genre kan je het niet echt noemen, zijn cell shaded games zoals Jet Set Radio Future, Zelda, Whacked of Sly Raccoon waar het uiterlijk van de levels en de personages cartoony kleurtjes krijgen en dito uitwerking. Niet al deze games sloegen echt in als een bom, dit was niet helemaal te wijten aan de cell shaded graphics, maar zoals we weten spelen er meerdere factoren een rol bij het slagen van een spel, de ene factor al wat meer dan de andere. De menigte is het nog niet echt gewend en voelt zich nog niet vertrouwd met cell shaded games waardoor deze nooit hoog in zullen eindigen in de race om nummer 1 te worden in de ELSPA charts. Wat toch wel een jammer feit is. Desalniettemin zijn er gelukkig nog ontwikkelaars die toch nog potentieel zien in dit “genre”. Ubi Soft heeft de moed bijeen geraapt en is bezig aan een schitterend concept dat schuilgaat onder de naam XIII, een cell shaded shooter!

Voor de stripfanaten onder ons -de boekjes met ingekleurde plaatjes wel te verstaan- klinkt XIII misschien wel bekend in de oren. Het is namelijk een Belgische strip van schrijver Jean van Hamme en tekenaar Philip Francq, deze zijn ook bekend van de tekenfilm/strip reeks Largo winch. Ubi Soft heeft heel wat geld op tafel gelegd om de nodige licenties te bekomen en te starten met de opbouw van het spel.

Het verhaal dat de game volgt is vrijwel identiek met de stripreeks. Deze zijn niet zoals pakweg Suske & Wiske of Kiekeboe alleenstaande avonturen, maar de XIII reeks is een heel verhaal dat begint in de eerste strip en eindigt een paar strips later. De game XIII is de vertaling van de eerste 12 stripboeken. Je kan je dus verwachten aan een hoop missies, een slordige 37, wat zich uit in lots of quality gaming time. Het verhaal begint wanneer Abe Smith agent XIII levenloos aantreft aan de kust van Maine. Hij blijkt nog in leven te zijn, maar is er zwaar aan toe. De arme stakker kan zich niets meer herinneren wanneer hij bijkomt, maar al snel blijkt dat hij niet de doodgewone kerel is die je zou aantreffen in een rustig cafeetje aan de kust. Bewapend met dodelijke gevechtstechnieken en een kennis van wapens om u tegen te zeggen geraak je steeds verder in het verhaal en kom je steeds meer te weten over het hoe en waarom van heel de zaak. Als je wil weten hoe het verhaal verder zal gaan, zul je de stripboeken erop na moeten slaan of het spel kopen wanneer het uitgebracht wordt.

De gameplay van XIII verschilt niet zoveel van andere shooters alhoewel het spel toch heel wat innovatieve karakteristieken heeft. Op bepaalde momenten zal je het zonder je wapenarsenaal moeten stellen en zul je een stuk zorgvuldiger aan het werk moeten gaan. Wanneer je bijvoorbeeld uit een gevangenis moet ontsnappen zul je het moeten rooien met de verschillende voorwerpen die er door de level heen te vinden zijn. Denk maar aan stoelen, flessen, bakstenen, en zelfs glasscherven van gebroken ruiten. Hoe groter het voorwerp des te groter zijn de verwondingen die je aanbrengt aan je vijand. Hierdoor komt er automatisch een stealth aspect naar voren. Het is eens wat anders dan gewoon “guns blazing” door een spel te lopen. Versta me niet verkeerd, er zullen nog genoeg van die momenten te vinden zijn

Het conventionele wapenarsenaal bevat de wapens die je in elk spel tegenkomt: assault rifle, bazooka, shotgun, crossbow, niets spectaculair op zich. Wel zijn er zoals in James Bond verschillende gadgets tot je beschikking zoals een grijphaak of een lockpick. Ben je numeriek in het nadeel dan kan je altijd een vijand als levend schild gebruiken zoals in Dead to Rights of Splinter Cell. Om niet zo snel opgemerkt te worden kan je ook je slachtoffers verbergen in de donkere hoekjes van een een level. Beter goed gestolen dan slecht verzonnen zeggen ze wel eens en dat gaat hier dan ook meer dan op.

Waar ik wel wat sceptisch over ben zijn de tekstballonnetjes die opduiken als je een vijand neerhaalt, zoals BLAM BLAM, of AAAAaaah. Een beetje zoals in Batman and Robin vroeger op tv. Dat irriteerde me enorm, en ik denk dat het in het spel niet anders gaat zijn. De eerste paar tekstballonetjes zijn misschien nog leuk en sfeervol, maar het gaat al snel vervelen vrees ik. Maar er is ook een goede kant aan het verhaal. Als je bijvoorbeeld in een gebouw rondsluipt dan zal je de bewakers of mensen “zien” aankomen door middel van een tekstballon waar voetstappen in verschijnen. Al bij al brengt het een echte “stripboeksfeer” naar boven wat wel aangenaam is. (De blam blam en aaaah’s even aan de kant gelaten. Maar dat is natuurlijke mijn persoonlijke mening).

De offline multiplayer beschikt over de normale gamemodes zoals deathmatch, capture the flag enzovoorts. Dit allemaal tot een 4 players splitscreen, uiteraard kan je ook linken en wat zeer belangrijk is, je kan ermee online met Xbox Live. Dit verhoogt natuurlijk weer de speelduur van het spel, wat een schone zaak is. Over de exacte uitwerking van de online multiplayer is spijtig genoeg nog niets geweten.

Voortgestuwd door de Unreal II engine brengt de game schitterende graphics naar voor die er heel erg knap uit zien. Het brengt cell shading naar een heel ander niveau maar de graphics zullen niet hetgeen zijn wat dit spel gaat laten verkopen. Eerder de fascinerende gameplay en veelzijdigheid van het spel. We kunnen de game het best beschouwen als James Bond meets Death to Rights meets Splinter Cell, een bont allegaartje in een cell shaded jasje gestoken. Geen slechte mix op het eerste zicht, maar ik ben benieuwd of Ubi Soft er ook nog wat van zichzelf heeft ingestoken. Het is in ieder geval een spel dat het meer dan waard zal zijn om eens te spelen eens het uit is. Alleen al door de gewaagde poging om een cell shaded shooter te maken.

Het spel wordt verwacht rond september dit jaar.