Tony Hawk's Project 8

Hoewel de Tony Hawk-games schijnbaar al een lange tijd meedraaien, ontstond de franchise rond de skatelegende pas zes jaar geleden. De reeks kreeg al snel een hoop aanhangers, maar hoe langer hoe meer kreeg ontwikkelaar Neversoft het verwijt dat Tony Hawk te veel teert op de elementen van zijn vorige games. En hoewel men ieder jaar opnieuw veranderingen aankondigt, blijven die veeleer beperkt tot nieuwe halsbrekende tricks, overdreven onrealistische situaties (oud-president Washington op een vlammende motor, bijvoorbeeld) en minder dingen die met de pure essentie van de eigenlijke reeks te maken hebben: skaten. Na vier Pro Skaters, twee Undergrounds en met de launch van de Xbox 360 nog een American Wasteland, heet de achtste game volgens de wetten van de logica Tony Hawk's Project 8. We krijgen weer allerhande beloften van vernieuwing naar het hoofd geslingerd, maar ditmaal lijkt men het te menen.

In Tony Hawk's Project 8 is niemand minder dan Tony Hawk zelf op zoek naar de acht beste amateurskaters van Amerika, het zogehete Project 8. Jij start als een onbekende knul die pas nummer tweehonderd is in die lijst van amateurs. Het doel is om bij het Project 8 te geraken. Vooraleer je van start kan gaan, dien je traditiegetrouw eerst een personage aan te maken dat al dan niet aan de realiteit beantwoordt. Een nieuw element bij het aanmaken van een eigen skater is de stijl die je allereerst moet selecteren. Hiphop, punk, surfer en kid zijn enkele van de mogelijke keuzes. Voorts moet je je door de gebruikelijke creëer-een-neus-, shirt- en boardmenu's worstelen.

American Wasteland introduceerde een grote, open spelwereld waarin je vrij kon rondskaten. De wereld was inderdaad groot en open, maar de verschillende gebieden werden verbonden via een netwerk van tunnels, een goedkoop trucje om de laadtijden enigzins te verbergen. Helaas voelden de gebieden daarom als afzonderlijk aan en van de open wereld was geen sprake meer. Project 8 zal wél een volledig open omgeving bevatten, waarin je van de ene kant naar de andere kan skaten, zonder dat je tal van tunnels moet doorkruisen. Bij een eerste speelbeurt is nog maar een beperkt deel van de omgeving beschikbaar. De andere gebieden moeten, zoals het hoort, eerst vrijgespeeld worden. Daar waar Tony Hawk’s American Wasteland nog losjes gebaseerd was op L.A., is de stad in Tony Hawk's Project 8 een fictieve creatie van Neversoft. Men belooft ons ook dat, ondanks de grote oppervlakte van de stad, je in een korte tijd van de ene naar de andere kant zal kunnen skaten.

Overal in de stad staan mensen verspreid die je vragen om een opdracht te vervullen. Een fotograaf vraagt je bijvoorbeeld om een moeilijke trick uit te voeren, zodat hij deze op de gevoelige plaat kan vastleggen. Naast deze opdrachten zijn er ook Chalk Challenges. Dit zijn records die andere skaters gevestigd hebben en die jij - natuurlijk - moet verbreken. In plaats van een moeilijkheidsgraad in het begin van de game te selecteren, moet je hier per uitdaging een niveau kiezen. Verbreek je het laagste record, dan krijg je een Amateur-rating op die uitdaging. Wanneer je beter presteert, word je beloond met een Pro- of Sick-rating.

De Classic-mode zal niet langer aanwezig zijn als speelbare modus in Project 8, al zit hij wel min of meer verwerkt in het gewone spelverloop. Sommige voorbijgangers geven je immers een reeks van opdrachten die sterk naar deze modus neigen. Een klein gedeelte van de stad wordt afgesloten, en in deze omgeving moet je een tiental opdrachten, gaande van het verzamelen van de letters S-K-A-T-E tot een bepaalde highscore behalen, in een minimum van tijd zien te vervullen. Bij kenners van de reeks zullen deze doelstellingen zeker en vast niet onbekend in de oren klinken.

De grootste vernieuwing wordt ongetwijfeld het Nail The Trick-systeem, waarmee Neversoft het heeft aangedurfd om aan de besturing te sleutelen. Door op beide analoge sticks te drukken, vertraagt de actie en zoomt de camera in op je board en je voeten. De twee sticks staan dan elk voor een voet en door ze in alle mogelijke richtingen te duwen, combineer je al gauw kick-, back- en andere flips. Volgens Neversoft is er hier van voorgeprogrammeerde bewegingen absoluut geen sprake, waardoor je de volledige controle over je skater zal hebben. Sommige opdrachten moeten met het Nail The Trick-systeem vervuld worden, al kan je dit mechanisme op eender welk moment inschakelen. Voor de conservatievelingen blijft de klassieke besturing via de linker analogestick en de actieknoppen nog steeds behouden.

In vroegere Tony Hawk-games verbeterde je je statistieken door icoontjes te verzamelen doorheen de levels. Project 8 benadert het verbeteren van je skater meer vanuit het RPG-standpunt. In plaats van dat je via icoontjes vlug een geweldige skater voorhanden hebt, zal je hier langere tijd moeten doorbrengen om je personage te verbeteren. Je manualstats worden bijvoorbeeld verbeterd wanneer je een bepaalde afstand via manuals hebt afgelegd. Om die stats nog verder de hoogte in te jagen, moet je het dubbel van de vorige afstand afleggen, enzovoorts. Het systeem is zeker meer uitgebalanceerd, maar mensen die niet veel tijd in het spel willen steken, zullen bijgevolg ook niet meteen over de beste skater kunnen beschikken.

Op grafisch vlak zet Project 8 ook een stapje vooruit, mede doordat men de game nu vanaf nul voor de Xbox 360 opbouwt. Dankzij de ragdollphysics zullen crashes veel geloofwaardiger overkomen. De interactie van je skater met zijn omgeving zal eveneens meer dan ooit aan de realiteit beantwoorden. De omgevingen voldoen, afgaande op de screenshots, aan de next-gen-eisen van de 360, al weten we nog niet of de game de volledige stad zonder enige framedrops of pop-up zal kunnen draaien.

Voor wie tijdens de eerste schooldagen te lui is om de volledige preview door te nemen, zetten we in deze laatste alinea de belangrijkste vernieuwingen nog even op een rijtje. Het gebied is één grote, open omgeving met uiteenlopende onderdelen zonder enige laadtijden. De moeilijkheidsgraad wordt per uitdaging geselecteerd in plaats van een niveau vooraf te moeten kiezen. Je skater verbeteren zal ditmaal heel wat meer tijd vergen, doordat het systeem lichtjes op dat van een RPG lijkt. Het Nail The Trick-systeem is een gewaagde zet waarbij men grondig aan de controls heeft geprutst, al moet je voor het merendeel van het spel nog de klassieke besturing hanteren. Aan de eigenlijke basis verandert er weer bitter weinig, maar Neversoft heeft tenminste moeite gedaan om bijkomende, en daarom niet minder belangrijke elementen, anders uit te werken, waardoor dit wel eens de meest verfrissende Tony Hawk zou kunnen zijn sinds de allereerste game.