Silent Hill 2: Inner Fears

Naast Metal Gear Solid is ook Silent Hill één van de paradepaardjes van Konami. Op Solid Snake zullen we nog een poosje moeten wachten maar met Silent Hill 2: Inner Fears zoals de game voluit heet kunnen we in oktober al aan de slag.

Silent Hill begint wanneer James Sunderland (het hoofdpersonage) een brief ontvangt van zijn vrouw Mary. Op zich niet zo bijzonder hoor ik je al denken maar als blijkt dat Mary 3 jaar geleden stierf aan een mysterieuze ziekte frons je toch al even de wenkbrauwen. Uiteraard wil James hiervan het fijne weten en trekt naar het grauwe en desolate dorpje Silent Hill.

Een mix van zoek en puzzelwerk staat je te wachten. Lelijke schepsels doemen regelmatig op uit de immer mistige straten en donkere gangen. Deze gruwelijke wezens trachten vroegtijdig je missie te beëindigen.

Om je vel te redden heb je in eerste instantie enkel een zaklamp en een houten plank met enkele nagels doorheen om je te verdedigen (en dit blijkt best effectief te zijn) Later in de game heb je ook nog een pistool en rifle ter beschikking. In tegenstelling tot de Resident Evil games heb je dus geen scala aan wapens ter beschikking. De puzzels variëren van eenvoudig tot echte hersenbrekers en zorgen voor de nodige afwisseling tijdens je “creepy” tocht.
Nog een groot verschil met de meeste horrorgames is dat Silent Hill bijna geen gebruik maakt van het schrikeffect. Een draagbare radio waarschuwt je zelfs als er vijanden in de buurt zijn. In de plaats van enkele keren op te schrikken krijg je een constante angst die je gedurende het ganse spel blijft achtervolgen.

De verhaallijn is diepgaand en erg complex. Beetje bij beetje zullen de puzzelstukjes in elkaar passen. Maar éénmaal het einde van het spel is bereikt blijven er nog vele vragen onbeantwoord. Geen nood echter want Silent Hill maakt gebruik van multiple endings. Heb je alle eindscènes kunnen bekijken, zullen de meeste van je vragen dan ook wel beantwoord zijn. Wil je dus alles uit deze game halen zal je heel wat van je vrije tijd moeten spenderen aan deze game.

Als fervente liefhebber van Survival/Horror games heb ik in de loop der jaren al heel wat horror-watertjes doorzwommen maar de Silent Hill games blijven voorlopig veruit de meest lugubere, duistere en soms zelfs “ziekelijke” gameservaring die ik al heb mogen beleven.

De game verscheen al bijna een jaar geleden op de PS2 en de Xbox-versie vertoont amper verschillen. Enkel de graphics zijn stukken beter en je krijgt een extra bonus missie (Born From A Wish) waar je de controle over Mary krijgt.

Voor alle liefhebbers van het horrorgenre zal deze Silent Hill absoluut verplichte kost zijn tenzij je de PS2-versie al in je collectie hebt dan zijn de toegevoegde extra’s te beperkt om aan deze Xbox-versie nog eens je zuurverdiende centen te geven.