Rogue Ops

Splinter Cell is nog steeds een deksels goede titel. Het spel wordt zoveel maanden na release nog steeds goed verkocht. Ontwikkelaar Bits Studios is ook op de trein van de populaire stealthgames gesprongen. De vergelijking met Splinter Cell kunnen we echter niet helemaal doortrekken. Rogue Ops verschilt namelijk zodanig hard dat we beide games niet naast mekaar kunnen zetten. Daar waar Splinter Cell eerder een donker, grimmig, realistisch spel is, daar is Rogue Ops eerder aan de lichte, frivole, kleurrijke kant. Ze pakken het dus helemaal anders aan, gelukkig maar, met klonen kunnen we namelijk niets doen!

Het hoofdrolpersonage is een vrouw, en wat voor eentje! Nikki Connors is een ex-lid van de Groene Baretten, fysisch is ze dus meer dan in orde. Tegenwoordig is ze actief bij Project Phoenix, een spionagedienst. Ze heeft een 2-jarige opleiding achter de rug, dat allemaal om volledig voorbereid te zijn voor haar missie. Ze moet Omega 19 proberen te ontmantelen. Omega 19 is een grote terroristische organisatie. Er speelt echter nog iets mee, waarom ze deze missie wou. Haar echte motivatie is dat ze wraak wil nemen op de terroristen die haar man en dochtertje hebben vermoord. Gelukkig wordt ze gesteund door Project Phoenix frontman kolonel Nathan Jacobsen. Daarnaast staat er ook een team van experts klaar om haar goede raad te geven. Maar…zo simpel is het natuurlijk allemaal niet, Omega 19 zal zich niet zonder slag of stoot overgeven. Vandaar dat ze begint bij één van de kleinere vertakkingen die het terroristisch netwerk rijk is. Haar eerste missie draait rond Henrik van Cleef, een illegale wapenhandelaar. Het verhaal is misschien niet zo origineel, maar het zorgt wel voor een doel. Dus het voldoet wel om de nodige spanning te creëren, daarbij hebben ze bij Kermco voldoende vrijheid voor verschillende missies. De ene keer moet je een corrupte Hongaarse politieker ( zijn ze dat dan niet allemaal een beetje? ) uitschakelen, de andere keer weer moet ze een vrouwelijke tophuurling elimineren. Daarbij is het zaaks ongezien te blijven, anders heb je een heel legertje op je dak. Rogue Ops brengt je op verschillende locaties, gaande van verlaten gebouwen ( die helemaal niet zo verlaten blijken ) tot een Brits museum.

We kunnen eigenlijk wel stellen dat Rogue Ops heel wat vrolijker is dan Splinter Cell. De levels zien er meestal donker en grauw uit. Ook Sam zelf is niet de meest vrolijke jongen ooit. Steevast uitgedost in een zwart camouflagepak en altijd ernstig. Nikki is eerder zijn tegenpool, blond, modieuze zonnebril op de snuit ( die tevens dienst doet als hittezoeker ) en een sympathieke uitstraling. Ook het leveldesign is heel wat vrolijker. De levels zijn nochtans behoorlijk gevarieerd, maar steeds kleurrijk. Een goede spion is natuurlijk altijd voorzien van de nodige gadgets. Je zal bij elke missie nieuwe gadgets krijgen. Voorafgaand aan elk scenario moet je eerst jouw gadgets kiezen. Je kan kiezen voor een effectief wapen, zodat je zeker bent dat je tegenstander snel omver zal liggen, maar dat wapen maakt dan weer meer geluid of laat meer bloedsporen achter. Dat kan ervoor zorgen dat de bewakers alerter worden. Als je voor een ander wapen kiest zal je veel dichterbij moeten komen bij de bewaker om hem te kunnen raken. Nikki kan zelfs beschikken over een kruisboog, een ‘shocker’ ( wapen dat hevige elektrische schok geeft ), het nodige aantal granaten,…James Bond en Sam Fisher zouden jaloers worden op haar vliegende cameraatje en haar optische camouflagepak en nog veel meer. Sommige snufjes werken op een batterij, dus kan je ze best enkel bovenhalen wanneer je ze echt nodig hebt.

Ook het stealth gedeelte heeft de nodige potentie om er iets moois van te maken. Nikki is een ex Groene Baret, dus heeft ze zelfs geen wapens nodig om bewakers uit te schakelen. Wanneer je er eentje langs achteren besluipt, dan is het nog een hele klus om hem neer te krijgen. Bij zo’n aanval kom je in een minispel terecht, hier moet je een bepaalde knoppencombinatie indrukken binnen een tijdsverloop. Als je de juiste combinatie indrukt zal Nikki een reeks vechtbewegingen uitvoeren en zo de achteloze bewaker tegen de grond kwakken. Vervolgens moet je het lichaam van de bewaker goed verstoppen, want als een collega zijn lichaam vindt, dan zal die onmiddellijk alarm slagen. Je hoeft natuurlijk de confrontatie met de bewakers niet aan te gaan, je kan ze ook gewoon proberen ontwijken door ongezien te blijven. Wanneer je in de schaduw zit ben je al veel minder zichtbaar, maar ook achter een object val je niet zo op. Je moet wel goed opletten wanneer je een beveiligingssysteem wil ontwijken ( of soms zelfs wil vernietigen ) kan het zijn dat je een ander alarm activeert of de aandacht trekt van een bewaker. Op je hoede blijven is de boodschap.

Het concept zelf heeft voldoende vernieuwende elementen om zich te onderscheiden van andere actie-stealthgames. Als alles goed wordt uitgewerkt, dan zou dit wel eens een meer dan behoorlijke titel kunnen opleveren. Het verhaal mag dan weinig origineel zijn, het zorgt toch voor enige samenhang en een leidraad doorheen je avontuur op weg naar de waarheid achter de dood van je geliefden. De grote diversiteit aan wapens, gaande van een traditioneel sluipschuttersgeweer tot werpsterren, zal ongetwijfeld leuk worden. Ook het gebruik van de vele gadgets zal bijdragen tot de fun. Als dit alles dan nog eens goed in beeld wordt gebracht, dan kan het een leuke game worden. De vraag is of de potentie, die het spel ongetwijfeld heeft, goed wordt gebruikt.