Rallisport Challenge 2 - hands on

Ten tijde van de Xbox launch in maart 2002 was iedereen vol lof over de kwalitatief sterke eerste generatie games die de Xbox vergezelden bij Microsoft’s sprong in het onbekende. Slachtoffer van de glansrijke prestatie was evenwel Rallisport Challenge, een zonder twijfel meer dan geslaagde arcade rallygame die onterecht in de schaduw werd gepositioneerd van Halo en de andere kleppers. De verkoopscijfers waren mede hierdoor bedroevend, en de titel werd dan ook nooit dé hit bij het raceminnend publiek die het had kunnen worden. De potentie was echter onmiskenbaar, en nu bijna twee jaar na de feiten lijken de kaarten heel anders geschud te zijn. Een adembenemende voorstelling van zijn opvolger op de Xo3 beurs in Nice maakte in september laatstleden furore. Verbluffende weerseffecten en schademodellen sloegen pers en gamers met verstomming, en plotsklaps werd Rallisport Challenge 2 één van de titels om naar uit te kijken in 2004. Normaliter had de game rond deze periode in de winkelrekken moeten liggen, maar de gedrevenheid van developer DICE om de perfectie te benaderen zorgde ervoor dat de game met enkele maanden vertraagd werd. Om een gewelddadige represaille vanwege de X-Power crew te vermijden waren de immer behulpzame Zweden echter zo vriendelijk ons een speelbare versie van de game op te sturen, die wij uiteraard uitgebreid onder de loep namen voor jullie ...

Rallisport Challenge was twee jaar geleden één van de eerste games, samen met o.a. Dead Or Alive 3, die een onvergetelijke visuele pracht en praal op je beeldscherm wist te toveren, hetgeen geregeld resulteerde in enkele kreten van verbazing, toen een middagzon verblindend weerkaatst werd door sneeuw en ijs. Ook nu weer zijn de noorderlingen erin geslaagd de grens van wat grafisch mogelijk is andermaal te verleggen. DICE maakte bij de start van de ontwikkeling bewust de keuze niet verder te bouwen op de gelauwerde engine van het vorige deel, en begon weer van nul af aan te programmeren. Een gewaagde, maar lovenswaardige, keuze, die nu al zijn vruchten lijkt af te werpen. Ondanks het feit dat het een vroege versie was waar we ons aan mochten vergrijpen, waren er al meerdere malen fonkelende oogjes te bespeuren bij al wie de game in actie aanschouwde. Het leken wel wereldvreemde kinderoogjes die glinsterden van geluk bij de eerste verkenningsritten doorheen de gevarieerde parcours in de wondermooie wereld. De ochtendzon die op gevaarlijke wijze je zicht belemmert op de modderige banen in Argentinië, de hevige regenval die naargelang de snelheid van je wagen anders over het scherm rolt en dergelijke meer, het zijn allemaal voorbodes van de grafische krachtpatserij die ons nog te wachten staat.

Rallygames worden ook haast onvermijdelijk geassocieerd met gedetailleerde wagens en bijpassende schademodellen, en op dit front heeft DICE uitermate goed werk geleverd. Je kan je wagen echt stuk per stuk, bout na bout, uiteen laten spatten tegen bomen en andere hinderlijke obstakels langs de weg. De ruiten vertonen na een lichte botsing reeds de eerste scheuren en krassen, en barsten geleidelijk aan meer en meer om uiteindelijk in verschillende glasscherven uiteen te springen. Ook bumpers, deuren, motorkappen, kortom alles wat ook maar enigszins kan afgebroken kan worden, vliegt je om de oren na een allesverwoestende klap, die daarenboven prachtig in beeld worden gebracht door een speciaal aangepast camerastandpunt. Hoe spectaculair en verbluffend deze crashes vaak ook zijn, in de meeste games zie je het doorgaans met lede ogen en een wrange nasmaak aan. Dergelijke tuimelingen resulteren bij bijvoorbeeld Colin McRae Rally 4.0 (CMR 4.0) in een pijnlijke opgave, maar Rallisport Challenge 2 (RC 2) bedekt deze met de mantel der liefde. De reeks verloochent zijn pure arcade wortels dus niet, en een noodgedwongen opgave is hierdoor uiterst zeldzaam op de lagere moeilijkheidsgraden (Amateur en Pro). Diegene die toch voortdurend het gevoel willen ervaren dat het verkeerd inschatten van de volgende bocht het einde kan betekenen wat betreft de winstkansen, raad ik aan om zich te meten met de AI van de tegenstanders op de Champion moeilijkheidsgraad. Het spel is nog steeds niet zo genadeloos als CMR 4.0, aangezien de schade opgelopen in een stage niet wordt overgedragen naar de volgende etappe, maar je wordt wel getrakteerd op een ideale mix van snelheid, risico en uitdaging. Vooral op dit vlak schoot het vorige deel mijns inziens te kort, hetgeen te makkelijk was voor een ietwat doorwinterde raceliefhebber.

Zoals al eerder even aangehaald werd is RC 2 een arcade rallygame in hart en nieren, en dat laat zich tevens gelden op enkele andere vlakken. In tegenstelling tot CMR 4.0 heeft RC 2 niet de evolutie doorlopen naar een besturingssysteem waarbij elk van de vier wielen een afzonderlijke invloed uitoefent op je wagen en de wegligging hiervan. De gamers die zowel CMR 3.0 als 4.0 hebben gespeeld zullen ondervonden hebben dat dit facet een cruciale invloed had op de speelervaring, en hoezeer het échte rallygevoel toenam, dat je in een worstelpartij verwikkeld was met je wagen, de kronkelende weg en duizelingwekkende snelheden, tartend met de fysische wetten en een dodelijke crash. Als arcade game zijnde heeft RC 2 nìet deze complexiteit ingebouwd, en gekozen voor het “vertrouwde” systeem waarbij je de wagen als het ware slingert rond een centrale as die verticaal door het midden van de wagen snijdt. Een ietwat simplistische gameplay, maar het energiek zwieren van je wagen doorheen de bochten ontplooit na enige tijd zijn genietbare charmes. Voorlopig misschien zelfs iets té energiek, waardoor je, niet in het minst op de ijspistes, het gevoel hebt dat de wagen lustige pirouettes wil draaien en je hem nooit werkelijk onder controle hebt. Eens je echter wat kilometers en ervaring achter de rug hebt, en gezeteld bent in betere vehikels, ben je deze initiële frustraties van je “swingende” wagen spoedig vergeten ...

Ideale plek om deze ervaring op te doen en de nodige kilo’s stof te vreten is de carrière modus, die je meeneemt op een trip langs Zweden, Australië, Argentinië, Monte Carlo, Canada en dergelijke meer. Afhankelijk van de moeilijkheidsgraad waarvoor je opteert krijg je een bepaalde hoeveelheid events voorgeschoteld, met als maximum 48 stuks op Champion niveau, die elk nogmaals zijn opgedeeld in meerdere races. Zulke events kunnen bestaan uit de gebruikelijke point-to-point rally, waarbij het zaaks is een zo scherp mogelijk tijd neer te zetten op een traject, Hill Climb (analoog maar dan met steilere parcours) en enkele modi waarbij je daadwerkelijk met meerdere 4 in totaal) tegenspelers duelleert om de overwinning, zoals Crossover en Rallycross. Winst in dergelijke events wordt beloond met punten, die je nodig hebt om verder te kunnen promoveren naar andere events, en om wagens (40+ stuks staan er in de garage), paint jobs en circuits (90+) mee vrij te spelen, meer dan 100 unlockables in totaal!
De overige offline gamemodi zijn eveneens standaard te noemen, zoals de klassieke Time Attack, Single Race en de multiplayervarianten, waarbij je met maximaal 4 personen de rallyervaring kan delen in splitscreen.

Dé grote verandering ten opzichte van het vorige deel is echter de implementatie van een Xbox Live ondersteuning. Rallisport Challenge 2 gaat de concurrentie aan met de immer populaire Xbox Live racegames, zijnde Project Gotham Racing 2 en Sega GT Online, en heeft als grote troef zijn XSN compatibiliteit. RC 2 is hierdoor het eerste racespel dat gebruik gaat maken van deze service, die tot op heden voorbehouden was voor de talrijke sportgames. XSN geeft je de mogelijkheid op makkelijke wijze toernooien op te starten, en de uitdaging aan te gaan met al de andere RC 2 spelers die wereldwijd staan te popelen om hun rallykunstjes te tonen. Het maximaal aantal deelnemers aan zulke sessies is 16 spelers, maar deze zullen logischerwijs niet allemaal tegelijk het strijdveld betreden. Bij bvb point-to-point rally’s zal iedereen apart zijn tijd neerzetten, en worden deze achteraf vergeleken. Bij het ijs-racen en rallycross zal je wel effectief met andere wagens op de baan verschijnen, maar de limiet ligt hier op 4 stuks. Het lijkt weinig, maar deze parcours zijn dermate klein en hectisch dat meer dan 4 personen de pret enkel maar zou bederven. Laten we hopen dat de netwerkcodering geen slordigheden vertoont, zodat de flitsende 60 frames per seconde van de single player moeiteloos gehandhaafd blijft online.

Na reeds ettelijke uren doorgebracht te hebben met Rallisport Challenge 2 blijf ik ondanks alle lof nog sceptisch over de game. Door de immense anticipatie en hype die omtrent het spel wordt gecreëerd, krijgen sommigen de indruk dat DICE het warme water heeft heruitgevonden, en dat het rallygenre op zijn kop wordt gezet wanneer deze game in de rekken verschijnt. Begrijp me niet verkeerd, dat RC 2 een dijk van een game gaat zijn staat zo goed als vast, maar op het vlak van bvb gameplay is er niet bijster veel veranderd aan het spel, dus zij die hun gading niet vonden in deel één zouden wel eens van een kale reis kunnen thuiskomen als ze deze game proberen. En zoveel waren het er niet die deel één kochten destijds, bewijzen de verkoopscijfers: een miezerige 40 000 verkochte exemplaren in Engeland spreekt boekdelen. RC 2 verdient ongetwijfeld beter dan dat, en zal alleen al vanwege het online symbool op de hoes beter verkopen. Al vrees ik toch dat de game het wat betreft de offline ervaring en de intensiteit hiervan zal moeten afleggen tegen de nog steeds heersende rallykoning: Colin McRae Rally 4.0. Wordt hij onttroond in mei? De tijd zal het uitwijzen, wij wachten alvast ongeduldig op een volledige versie van het spel ...