Men of Valor - Hands on

Meer dan 29 jaar geleden werd de Zuid Vietnamese marionettenregering in Saigon onder de voet gelopen door de oprukkende en zegevierende Vietcong (VC). Historische beelden werden destijds de wijde wereld in gestuurd, waarop onder meer de paniekerige vlucht van de laatste Amerikaanse troepen te zien was via een helikopter op de ambassade. De rijkste en machtigste staat ter wereld werd met knikkende knieën verdreven door het nietige Vietnamese bevrijdingsleger, na 10 jaar bloederige strijd in de broeierige en claustrofobische jungle. Anno 2004 laait de onrust weer fel op in de regio, met een handvol developers die de gamers weer terug richting hel willen sturen, al dan niet met een retourticketje, afhankelijk van diens geleverde prestaties. Heviger dan de strijd tegen de gevreesde VC is misschien wel het gevecht om de consument, met games als Conflict Vietnam, Shellshock: ‘Nam 67, Vietcong: Purple Haze en Men of Valor, die allen dingen naar de centjes van de Vietnamgeobsedeerde gamers. X-Power kreeg de gelegenheid deze laatste onder handen te nemen, en waarom Men of Valor wel eens diegene zou kunnen zijn die jullie harten steelt, lees je in deze hands on ...

2015’s (o.a. gekend van MOH: Allied Assault, zij het met niet meer het voltallige team van destijds) FPS Men of Valor kan je simpelweg beschrijven met één enkel woord: sfeer. Van begin tot einde word je bij de keel gegrepen door de beklijvende atmosfeer die de game uitstraalt, in een oorlog waar niets is wat het lijkt, en waar je als soldaat tot de wanhoop gedreven wordt, schijnbaar machteloos in een meedogenloze guerrillaoorlog, waar je maar geen vat krijgt op je omgeving, op je missiedoelen, op de vijand ... Je avonturen als Dean Shepherd beginnen heel gezapig, met een gezellige pot football, in een conflict dat reeds gewonnen lijkt te zijn vooraleer er ook maar één schot is gelost. Maar je zorgenloze bestaan in het basiskamp wordt al snel verstoord door een mortieraanval van de VC. “Eindelijk actie!”, lijk je wel te denken, maar voor je het goed en wel beseft, ben je beland in een waanzinnige achtbaan, waarvan het remmechanisme zijn laatste adem heeft uitgeblazen. Je bent overgeleverd aan het (nood)lot, niet wetende waar de rit zal eindigen, hoe ze zal eindigen ... Welkom in de Vietnamese hel. Welkom in Men of Valor.

De subtiele wijze waarop 2015 je aanvankelijk onopvallend meesleept in het gruwelijke relaas van de Vietnam oorlog begint reeds voor de aanvang van de eigenlijke missies. Voordat je met je gammele uitrusting op pad wordt gezonden, krijg je geregeld een documentaire inleiding, met authentieke beelden, begeleid door een verteller die je meer details geeft over de veldslag in kwestie. Verscheidene van deze schokkende beelden krijgen je familieleden op het thuisfront ook op de nationale televisie, waardoor je ook tussen de missies door af en toe een ongeruste brief van moeder of vader krijgt, die zich –net zoals vele Amerikanen na enkele jaren Vietnam oorlog- stilaan meer en meer vragen beginnen te stellen bij sommige van de gebeurtenissen in het Verre Oosten. Het platbranden van ganse dorpen, de vele onschuldige slachtoffers die gemaakt worden aan Vietnamese zijde,... het laat niemand onberoerd. Naarmate het spel vordert wordt je zelf ook heen en weer geslingerd tussen goed en kwaad, maar veel tijd om over deze moralistische vragen te filosoferen krijg je niet. Het is menens, en jouw leven, maar ook dat van je kameraden, staat op het spel. De drang om te overleven neemt de overhand ... angst overheerst je verdere bestaan in de jungle.

In een guerrillaoorlog worden doorgaans alle conventionele oorlogswetten overboord gegooid, maar er was één wet waaraan de Amerikanen niet konden ontsnappen: de befaamde wet van Murphy, die elke dag weer nieuwe slachtoffers maakte door onvoorspelbare gebeurtenissen. Een rustige verkenningsmissie die uitmondt in een verraderlijke hinderlaag en intens vuurgevecht, je patrouille die in het midden van de rijstvelden plotsklaps omsingeld wordt en onder vuur ligt, een boobytrap die voor je ogen een kameraad uiteen rijt ... Het zijn maar enkele sprekende voorbeelden voor de gebeurtenissen in Men of Valor, waarin geen enkele missie volgens plan verloopt, en waar niets is wat het lijkt. Zijn het in de verte wel struikgewassen die je ziet? Of zijn het VC die in een greppel wachten, perfect gecamoufleerd, met een onvoorstelbare drang naar Amerikaans bloed? Is een pad waarlangs je patrouilleert wel veilig, of trap je bij de volgende pas in een dodelijke boobytrap? Tientallen vragen en angsten spoken door je hoofd wanneer je doorheen de jungle sluipt, op je hoede voor alles, en tegelijk niets, wetende dat om elke hoek de dood schuilt. Bepaalde scènes slagen er ook daadwerkelijk in die wanhoop en moedeloosheid van de soldaten over te brengen op de gamer, zodat je geen enkele dorpeling nog vertrouwt. Want zijn die vrouwen en kinderen die je tegenkomt wel zo onschuldig als ze ogen? Veiligheidshalve hou je ze onder schot, maar uit pure angst slaan deze in paniek, roepen allerhande onverstaanbare Vietnamese kreten. Roepen ze voor hun leven? Of verwittigen ze de overige dorpsbewoners aan te vallen? Of beide? De Amerikaanse soldaten roepen hen zenuwachtig toe te zwijgen, maar je bent van niets meer zeker. Uit puur zelfbehoud haal je na enige tijd de trekker over. Onschuldig of niet ... het reeds vage onderscheid verdwijnt helemaal. Alles wat beweegt laat je hartslag even haperen, een vinger die verkrampt rond de trekker van je wapen, rond de trigger van je controller ...

Het zijn zulke memorabele momenten in het spel die je enerzijds de drang geven om verder te spelen, maar anderzijds je ook gewoon even dwingen te pauzeren, en te ontsnappen uit de beklijvende sfeer die het spel weet over te brengen naar jouw (woon)kamer. In deze previewbuild wordt de sfeer soms echter nog onderbroken door de wat hersenloze aanvalsacties van de Vietcong, die geregeld nog blindelings op je afstormen. In een roes van vaderlandsliefde en pure wanhoop ogenschijnlijk, maar met nog enkele maanden ontwikkeling voor de boeg, hopen we in de uiteindelijke versie toch iets slimmere Aziaten te lijf te kunnen gaan. Ook jouw teammaten durven je voorlopig nog wel eens in de steek te laten, met een kogelregen die op onbegrijpelijke wijze een spleetoog voor hun neus mist. Maar we hebben er alle vertrouwen in dat 2015 deze A.I. nog onder handen neemt voor de release eind oktober.

De gameplay zelf voelt momenteel al soepel en vertrouwd aan, en Men of Valor etaleert op een aantal vlakken zelfs enkele frisse ideeën. De levensbalk is bijvoorbeeld onderhevig aan twee verschillende soorten verwondingen, namelijk de permanente, en diegene waarbij je langzaamaan leegbloedt. Deze laatste wonden kan je makkelijk weer stelpen met het nodige verband, kwestie van niet teveel levens te verliezen, maar de eerste soort zal slechts “genezen” bij het gebruik van drinkbussen en medkits. Drinkbussen kan je terugvinden bij het doorzoeken van gesneuvelde VC, maar helen slechts in erg beperkte mate de opgelopen wonden. Medkits zijn daarentegen erg schaars in de jungle, hetgeen je dwingt uiterst voorzichtig te werk te gaan, en niet als een dolle stier in de actie te draven. Enkele welgemikte kogels betekenen reeds het einde van je avontuur. Een reset plaatst je weliswaar weer terug bij het laatste checkpoint, maar eens je de 12 resets in een missie hebt opgebruikt is het over and out, en keer je in een lijkenzak weer huiswaarts, vergezeld door een doodsbrief aan je ouders. Deze brief fungeert als een soort ‘game over’ scherm, en bevat steeds enkele details voor jouw ouders over je overlijden, en de missie waarbij je je land diende. ‘God bless America’ ...

Het is natuurlijk nog vroeg om reeds een goed oordeel te kunnen vellen over de technische aspecten van de game, maar zowel graphics als geluid ondersteunen in deze previewbuild op overtuigende wijze de sfeer die Men of Valor uitademt. De angstaanjagende stiltes in de jungle wordt bij wijle afgewisseld met een vleugje klassieke en enerverende melodieën, en de onverstaanbare Vietnamese kreten dragen bij tot de nervositeit en paniek bij een confrontatie. 2015 slaagt er tevens in een overtuigende jungle te creëren, al zal je wel nooit het “oneindige” ervan ervaren door de kunstmatige grenzen, die verdwalen onmogelijk maken, maar dit is op geen enkel moment hinderlijk voor de ervaring.

Naast een intense singleplayer heeft 2015 tevens een Xbox Live ondersteuning in petto voor de gamers. Deze konden we nog niet aan een test onderwerpen, maar het zal mogelijk zijn om een online strijd uit te vechten met zowel de US manschappen als de Vietcong. Zij die niet op hun eentje de VC durven verslagen in de dichtbegroeide jungle kunnen de verhaallijn ook steeds doorlopen in een co-op modus.

2015 heeft nog enkele maanden ontwikkeling voor de boeg, maar Men of Valor lijkt toch een serieuze kanshebber te worden om mee te dingen naar het kroontje voor beste Vietnam shooter dit najaar. De game is nu reeds aangenaam om spelen en laat zich vlot besturen, maar om een volwaardige kans te maken in het drukbezette najaar zal vooral de A.I. nog opvallend moeten opgekrikt worden. Sommige foutjes die momenteel nog zichtbaar zijn tijdens het spelen, zoals af en toe té overduidelijke spawnplekken, hebben eveneens nood aan een strijkbeurt om de plooien glad te maken. Men of Valor zal het FPS genre ongetwijfeld niet op zijn grondvesten doen daveren, maar al wie een solide FPS weet te appreciëren kan de game in de gaten houden. Eind oktober, wanneer de game in de rekken verschijnt, nemen we de afgewerkte versie onder handen en geven we jullie een uiteindelijk oordeel ...