MechAssault 2: Lone Wolf

Samen met mijn eerste dag papschool, mijn eerste pintje en mijn eerste tongzoen zal mijn eerste MechAssault game-ervaring eeuwig in mijn tedere hoofdje gegrift blijven staan. Toen ik destijds voor de eerste keer wat vuil Word of Blake-scum vertrappelde met mijn metalen teen was ik meteen verkocht. De single player ervaring was voor menig Xbox-gamer (incluis mijzelf) volledig vernieuwend, en verrassend fijn om te doen. Hoewel Xbox Live pas een 5-tal maanden later voor de gewone Nederlands sprekende medemens beschikbaar werd, deed het MechAssault weer tekeer gaan als weleer. Je kon nu op ieder moment van de dag 7 anderen tot schroot doen wederkeren en later met drie teamleden ganse weekenden Capture the Flag potjes her- en herspelen tot dat je er eindelijk uit was, welk team nu het meeste “hoerenchance” had in een computerspel. Maar bon, hoewel het zeker nog steeds de moeite is om MechAssault uit de budgetbakken te grabbelen, is dat natuurlijk al weer een heel tijdje terug. Niet getreurd echter want Microsoft zou Microsoft niet zijn moesten ze niet hun opperste best doen om opnieuw deze nostalgische gevoelens te laten oplaaien. (en hun kas te vullen uiteraard) Vandaar dat ze een heel tijdje terug het licht op groen hebben gezet voor D-day 1 Studios om te beginnen werken aan de nieuwe MechAssault, MechAssault 2: Lone Wolf.

Get out of that 'Mech!

De meest revolutionaire toevoeging die het ervaren team ontwikkelaars heeft ingevoerd is toch wel het feit dat je nu niet meer zal spelen als één of ander iets in een metalen constructie met wat groot uitgevallen blaffertjes, maar een waar karakter zal gaan besturen. Dit brengt met zich mee dat je nu nog minder gebonden bent aan een bepaald type Battle Mechs. In het eerste deel had je reeds keuze te over. Het zou zelfs zo ver gaan dat je de mogelijkheid zal hebben om in het heetst van de strijd, wanneer de metertjes op je display nogal wat naar de rode kant dreigen te neigen, je 'Mech te verlaten en een nieuwe uit te kiezen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Verder ga je als een ware Master Chief aan (al dan niet vijandige) 'Mechs kunnen bengelen, en als je de ravage die je net hebt aangericht even vanuit een birds eye view wilt bekijken, kan dit door doodgewoon in een VTOL airplane te stappen. Wanneer je jezelf goed genoeg meent, kan je zelfs, met niets anders dan je standaard funky outfit, het gevarengebied betreden. Of een groene rochel plaatsen tussen de teenscharnieren van een Heavy 'Mech iets gaat uitmaken echter, is nog niet geheel zeker…

A nice day, a nice day in a nice junkyard...

Buiten een grondige opknapbeurt en uitbreiding van de gameplay is ook de grafische engine van het spel volledig up to date gebracht, zodat het weer, net als in het eerste deel dus, grafische prestaties van de bovenste plank kan leveren. Microsoft en Day 1 Studios kondigden een tijdje terug trouwens erg fier aan dat MA2 het eerste - volledig in drie dimensies opgebouwde - spel zal zijn dat een perfect perspectief kent. Dat komt er op neer dat de weergave perfect overeen zou moeten stemmen met de werkelijkheid (dit wil zeggen: alles wat veraf is, wordt kleiner, en wat dichterbij is, wordt groter). Zo zou je de gigantische kolossen nog echter ervaren, en niet - als in het eerste deel soms wel eens gebeurde – de misplaatste indruk krijgen dat je met een plastieken popje op wandel bent tussen een hoopje kartonnen dozen.

Conquer this

Ook op multiplayer gebied worden er tijd noch moeite gespaard om MA2 met stalen nek en gepantserde kop boven de hele resem kwaliteitsgames die de laatste tijd zijn uitgekomen, te laten steken. De multiplayer toon is immers al aardig geslagen, en wil je deze dagen nog iets speciaals doen is een standaard deathmatch mogelijkheid al lang niet meer genoeg. Uiteraard zal MA2 volledig via Xbox Live te spelen zijn en zullen alle functies die Xbox Live kent tot op het maximum uitgebuit worden (Clan functies, logo’s enz.) Bovendien zal je gewoon je overbuur een poepje kunnen laten ruiken in een standaard Deathmatch spel. Maar er is meer, en meer gaat in dit geval door het leven onder de noemer ‘Conquest Mode’. Beschouw deze mode als een - online - potje Risk met een verroest metalen geurtje aan. Het draait er allemaal rond, om met je gilde het ganse heelal te veroveren. Wanneer je voor de eerste keer mee wenst te doen, moet je om te beginnen de keuze maken uit 5 Houses (Kurita, Liao, Davion, Steiner of Marik), de welke allemaal een thuisbasis op één of andere planeet hebben - om dan te beginnen aan jouw queeste, alsook die van menig andere MA2 spelers. Samen met je gilde moet je planeten veroveren om gebied te winnen ten opzichte van de 4 anderen. Het leuke hieraan is, is dat elke planeet veroverd wordt door de uitdager of standhouder, stof te laten happen in een bepaald gametype. Zo worden bepaalde planeten veroverd door de betere te zijn in wat potjes Team Deathmatch, terwijl je voor een andere weer sneller moet zijn - met de vlag van de tegenstander. Grafisch wordt je sterrentocht voorgesteld met een duidelijke weergave van elke te veroveren planeet, en diens actuele standhouder. Het is trouwens onmogelijk om de thuisplaneet van eender welke gilde te veroveren - zodat het spel eigenlijk eeuwig kan blijven duren - zeker wanneer er, zoals er nu op het schema staat, geregeld downloadable content zal verschijnen in de vorm van nieuwe planeten en gametypes.

Zoals je ziet, (lees: leest) beloofd MA2 dikke pret te worden en als eenzaam zieltje zul je je handen geruime tijd vol hebben met de uitgebreide singleplayer. Wanneer je een Xbox Live abonnement hebt lopen, is het spelplezier haast eindeloos. De vraag is echter of het spel er in zal slagen boven de grijze massa uit te steken, maar zoals dat er nu naar uitziet, twijfel ik er niet aan dat het merendeel van de games niet eens tot aan het hielpantser van een Light 'Mech zullen reiken.