Mass Effect - Hands-on

Bioware is zonder enige twijfel één van de meest gerespecteerde en gewaardeerde ontwikkelingsstudio’s van de voorbije jaren, begenadigd met het benijdenswaardige talent om gamers telkens opnieuw te doen kirren van plezier, terwijl ze gedurende tientallen uren Bioware’s zoveelste meesterwerk verslinden. Knights of the Old Republic en Jade Empire werden op Xbox destijds luidkeels bejubeld door pers en gamers, maar ook op Xbox 360 willen ze dit najaar de nodige potten breken met Mass Effect, hun nieuwste titel.

In tegenstelling tot z’n voorgangers, is Mass Effect echter geen game die zich uitsluitend richt op de enigzins ervaren en fanatieke RPG-liefhebbers. Bioware ambieert namelijk niets minder dan een overtuigende cinematische ervaring, waarbij men op nooit eerder vertoonde wijze emoties tracht over te brengen. Men catalogeert Mass Effect bijgevolg eerder als een science fiction-belevenis, met een gezonde balans tussen diepgaande RPG-elementen en actie- en shooterinvloeden. Dat dit geen louter zeemzoeterige PR-praatjes waren, ondervonden we al gauw toen we tijdens de Mass Effect Developer Tour in Parijs gedurende vier uur aan de slag konden met het spel, inclusief deskundig commentaar van Bioware zelve.

We gaan jullie – en onszelf – niet vervelen met andermaal het verhaal en opzet van de game uit de doeken te doen, noch de verschillende klassen waaruit je kan kiezen en dergelijke, daarvoor verwijzen we jullie vriendelijk door naar onze eerdere Mass Effect preview. Zoals uit die tekst bleek, biedt ook Mass Effect waanzinnig veel mogelijkheden om het uiterlijk van jouw personage aan te passen, maar zijn er niettemin enkele variabelen die de game onderscheiden van de rest van het RPG-pak. Meest opvallend is bijvoorbeeld de optie om je eigen verleden te kiezen. Zo kan je onder andere instellen waar je geboren en opgegroeid bent (een “spacer” zag in de ruimte het eerste levenslicht en zwerfde van schip naar schip, terwijl een “earthborn” zijn eerste pasjes zette op onze eigen aardkloot), maar tevens onder welke reputatie je gebukt gaat, zoals een oorlogsheld, de enige overlevende van een slagveld of als bikkelhard en nietsontziend sujet dat enkel het einddoel voor ogen heeft. Deze elementen zouden bovendien allemaal effectief invloed hebben op het spelverloop, maar voor zover wij de eerste uren konden aanschouwen, lijkt dit in essentie voornamelijk weerslag te hebben op hoe mensen je percipiëren en naar je verwijzen in gesprekken. Een leuke toets, maar cruciale plotwendingen zijn er met andere woorden niet aan verbonden.

Een tweede opvallend detail, is dat je eveneens het geslacht van het hoofdpersonage zal kunnen kiezen – John of Jane Shepard -, hetgeen misschien een verwaarloosbaar niemendalletje lijkt op het eerste zicht, maar anderzijds wel tot gevolg heeft dat de vele uren voice-acting in Mass Effect in tweevoud moeten worden opgenomen, en allen in uitmuntende kwaliteit. De gameplayfragmenten worden namelijk meermaals naadloos afgewisseld met kwalitatief hoogstaande cutscenes, waardoor het tempo nooit zakt in Mass Effect en de gamer moeiteloos wordt meegesleept in het verhaal. Zowel tijdens deze filmfragmenten als de eigenlijke gameplay, worden we bovendien getrakteerd op uiterst fraaie graphics en zorgvuldig geregisseerde passages, met dynamische camera’s en andere visuele franjes, waardoor je je al gauw in een interactieve film waant. Vooral één specifieke planeet met parelwitte stranden en indrukwekkende natuureffecten deed ons kinnebakkes wijd openvallen, al moeten we in eenzelfde adem eveneens durven bekennen dat de omgeving van de allereerste missie op Eden Prime een eerder generische indruk op ons naliet. Nog even afwachten dus op welk niveau de overige – schijnbaar ontelbare – planeten acteren.

Dankzij het vernuftige “dialogue wheel”, zullen de vele conversaties in Mass Effect trouwens een ware verademing zijn voor iedereen die wel eens in slaap sukkelt tijdens de gesprekken met NPCs (non playable characters) in andere verhaalintensieve games. Op dit wiel zullen namelijk enkele voorgeprogrammeerde antwoorden beschikbaar zijn, waarbij de vriendelijke en beleefde replieken bijvoorbeeld altijd bovenaan zullen staan, en de harteloze opmerkingen onderaan. Zo kan je moeiteloos jouw genre antwoord selecteren terwijl het andere personage nog niet uitgesproken is, zodat de dialoog onophoudelijk wordt verdergezet. Gedaan dus met die onnatuurlijke pauzes en stiltes tussen iedere uitspraak, waarbij je eerst moet wachten tot de andere zijn zegje heeft gedaan, vervolgens jouw antwoord kiest tijdens een korte stilte en het geheel bijgevolg ietwat onhandig aan elkaar wordt geborduurd. Vooral het filmische aspect wordt zo extra kracht bijgezet.

En dat er niet zomaar over koetjes en kalfjes gepalaverd wordt, illustreerde Bioware alvast door een plotwending van verder in het spel aan de aanwezige pers te tonen. We gaan de pret uiteraard niet bederven en de details reeds uit de doeken doen, maar we kunnen jullie wel vertellen dat het hoofdpersonage op een bepaald ogenblik geconfronteerd wordt met een gewichtig moreel dilemma. En dan hebben we het niet over dillema’s à la de enigzins “flauwe” beslissingen uit Bioshock, waar het al dan niet redden van een Little Sister een eerder eenvoudige inventarisoverweging is, zonder emotionele link met de kleine meisjes. De knoop die moest doorgehakt worden, had betrekking op één van de allersterkste metgezellen in de game, waar je in aanloop naar de bewuste plotwending gedurende menig uur een relatie mee had opgebouwd.

Bioware vergelijkt het zelf overigens liefst met het equivalent van 24-held Jack Bauer, maar dan in de ruimte. Net zoals Jack Bauer zou de speler geregeld beslissingen op leven en dood moeten nemen, en de dood van enkelingen moeten afwegen tegenover het redden van meerdere individuen. Die premisse bevalt ons alleszins ten zeerste - de bewuste plotwending deed ons werkelijk vol ongeloof naar het scherm staren op dat moment -, al is het wel nog afwachten hoeveel van dergelijke beslissingen daadwerkelijk in het spel aanwezig zullen zijn, zeker gezien de speelduur van de game die meer dan dertig uur bedraagt. Bioware verzekerde ons bovendien dat dergelijke beslissingen, waar je de goede- of slechterik kan uithangen en alle gradaties daartussen, in Mass Effect méér impact zouden hebben dan in bijvoorbeeld Knights of the Old Republic, waar de beide zich min of meer uitbalanceerden naarmate het verhaal vorderde.

Wat de actie betreft, heeft men aandachtig gekeken naar shooters zoals Gears of War en Rainbow Six. Zo kan je automatisch in cover dekking nemen achter muren en obstakels, om vandaar de vijand verder onder vuur te nemen. Dat verliep echter vooralsnog niet altijd even vlot tijdens onze speelsessie, en het gebeurde meermaals dat Shepard simpelweg in cover weigerde te gaan indien het oppervlak waarachter we wilden schuilen geen perfect egale vorm had en dergelijke. Daarnaast kan je ook jouw teamgenoten naar hartelust commanderen via de D-pad, maar vooral via de rechter button krijg je toegang tot een gedetailleerde scherm, van waaruit je tot in de kleinste puntjes kan bepalen wie op welke vijand moet schieten, met welk wapen of aanval en dergelijke meer. De boss fights die wij voor de kiezen kregen, vereisten overigens daadwerkelijk dergelijke aanpassingen op maat, afhankelijk van de sterktes en zwaktes van de tegenstand en hoe het gevecht verliep. Jammer genoeg nemen zulke korte pauzes wel in zekere mate het tempo uit de game. De gevechten voltrekken zich op papier immers real-time, maar door het orders geven in het pauzescherm zouden we het zelf toch eerder als een – weliswaar beperkte -mengeling beschouwen tussen real-time en turn-based elementen, vooral omdat je via de D-pad slechts beperkte orders on the fly kan geven (zoals je teamgenoten een bepaalde richting uitsturen). Waarschijnlijk wil men zo vermijden dat de game teveel op een complexe shooter zou gelijken en zo mogelijke RPG-geïnteresseerden zou afschrikken. Dat blijkt tevens uit andere details, zoals de bescheiden kunstmatige intelligentie van het gespuis – het gewone voetvolk maakt je het leven niet echt moeilijk – en de onbeperkte ammunitie die je ter beschikking krijgt.

Aangezien de waanzinnig uitgebreide content en het verhaal van Mass Effect reeds begin dit jaar nagenoeg voltooid waren, zal Bioware bijna een volledig jaar hebben kunnen besteden aan het polijsten van de game, vooraleer de releasedatum van eind november is aangebroken. De kwaliteit van afwerking lijkt dan ook uitermate hoog te zullen liggen, al zijn er her en der toch nog enkele elementen die hopelijk verbeterd worden. Mass Effect lijkt bovenal een erg straffe cocktail te worden, die tot voor kort onterecht voornamelijk door RPG-fanaten op de voet werd gevolgd. Ook actieliefhebbers krijgen namelijk voldoende lekkers voorgeschoteld om enthousiast over te worden, en de uitgesproken lineaire start van de game zorgt er eveneens voor dat ook die gamers niet verdrinken in de overdaad aan opties die een RPG doorgaans biedt. Langzaamaan ontplooit zich vervolgens een immens universum en verhaal, klaar om ontdekt te worden en hopelijk volgestouwd met talrijke, memorabele momenten. Sommige internationale collega’s halen nu reeds termen als “Game van het Jaar” boven, maar ondanks dat we nog niet dergelijke overhaaste conclusies willen trekken, is het absoluut een titel die iedere gamer op zoek naar een volwassen ervaring in de gaten moet houden.