Lost Odyssey - Hands-on

Westerse Xbox 360-bezitters hebben in zekere zin nog niet te klagen gehad over het aantal Japanse RPG’s dat tijdens de eerste twee jaren van de levenscyclus verschenen zijn. Misschien geen immens aantal, maar minder dan op de vorige Xbox zou wel erg moeilijk geweest zijn. Met games als Enchanted Arms, Eternal Sonata en Blue Dragon was de toon alleszins goed gezet om het genre ook op de Xbox 360 in te luiden. Reken daar dan nog Infinite Undiscovery, The Last Renmant bij, alsook misschien nog enkele andere titels waar het nog niet 100% zeker van is op welke consoles ze verschijnen, en RPG-fans zullen voldoende aan hun trekken komen. De meest nakende J-RPG release is die van Lost Odyssey, de tweede game van ontwikkelaar Mistwalker die destijds met de nodige furore aan de pers werd voorgesteld. Hun eerste game, Blue Dragon, was geen klassieker van formaat, maar wie weet slagen Sakaguchi en de zijnen er ditmaal wel in om de torenhoge verwachtingen in te lossen. Wij kregen alvast de kans om een portie van de game onder handen te nemen en trakteren jullie dan ook op de bijhorende bevindingen.

Het verhaal van Lost Odyssey draait rond Kaim Argonar, een onsterfelijke persoon die naar het schijnt al meer dan 1000 jaar op aarde rondloopt. Tijdens de openingsfase van de game wordt al snel duidelijk dat Kaim niet zo makkelijk het loodje legt. Een epische strijd, waar ook Kaim deel van uit maakt, wordt beslecht, wanneer plots een meteoriet boven het slagveld verschijnt. De meteoriet brokkelt uit elkaar en laat stromen van lava vloeien op de strijdende troepen, waarna uiteindelijk een pyroclastische wolk alles en iedereen wegvaagt. Iedereen behalve Kaim natuurlijk en de legerleiding ziet wel potentieel in zulke onsterfelijke krijger. Bovendien kampt Kaim nog eens met een acute vorm van geheugenverlies en wordt al snel duidelijk dat bepaalde individuen hem aan het lijntje houden. Samen met de onsterfelijke deerne Seth en de wat klungelige Jansen wordt hij er op uitgestuurd om het “Grand Staff”-project te controleren. Een geheim project dat de laatste tijd met heel wat eigenaardige ongemakken te kampen heeft. Het verhaal komt in Lost Odyssey een beetje traag op gang, zeker in vergelijking met dat van Blue Dragon, waar in de beginfase de toon en de ambities van de hoofdpersonages voor het uiteindelijke verloop van het verhaal gezet worden. Het is moeilijk om nu al een beeld van het ganse verhaal te vormen, want er komt in de beginfase veel op je af. En aangezien de game uiteindelijk op 4 discs zal verschijnen, is het quasi onmogelijk om nu al te zeggen hoe alles zal uitdraaien.

Net zoals Blue Dragon is Lost Odyssey ook een turn-based RPG. Je selecteert nog steeds alle acties uit een keuzemenu en de volgorde van uitvoeren wordt bepaald door het type actie en de statistieken van je personages. Lost Odyssey voert een ringsysteem in om de actie wat meer diepgang te geven. Wanneer je een standaard aanval uitvoert, zal er een ring rondom je tegenstander verschijnen. Het is de bedoeling om de rechter trigger in te drukken en vervolgens tijdig los te laten, om zo een tweede ring rondom de eerste te krijgen. Wanneer je hierin slaagt, zullen jouw aanvallen krachtiger worden. Het toegevoegde effect dat je creëert, is afhankelijk van de ring waarmee je personage op dat ogenblik uitgerust is. De mogelijke effecten zijn gevarieerd, zoals extra schade, de toevoeging van een element bij je aanval of extra schade specifiek gericht tegen bepaalde types van monsters. De ringen om je personages mee uit te rusten maak je overigens zelf. Wanneer je vijanden overwint, zal je naar goede RPG-gewoonte met items beloond worden die je in de aanmaak van nieuwe ringen kan investeren. Wanneer je een nieuw type ring maakt, unlock je tevens plannen om andere nieuwe ringen te maken. Hierdoor blijf je constant bezig met het craften van nieuwe items om je personages mee uit te rusten, aangezien je steeds met nieuwe, krachtigere mogelijkheden beloond wordt.

Ook het verkrijgen van nieuwe mogelijkheden heeft een origineel kantje in Lost Odyssey. De onsterfelijke personages in de game moeten nieuwe types van magie of vaardigheden van de sterfelijke personages aanleren. Je kunt zelf kiezen in welke volgorde je onsterfelijke kompanen hun vaardigheden aanleren. Een voorbeeld: Jansen is geschoold in verschillende vormen van magie en kan deze allemaal gebruiken. Nieuwe vaardigheden verkrijgt hij door in level te stijgen. Om wat balans aan je team te geven, kan je Kaim eerst zwarte magie aanleren om waar nodig extra schade aan te richten en Seth witte magie om te helpen tijdens het healen als je groep het zwaar te verduren krijgt. Niet alleen kunnen Kaim en Seth nieuwe vaardigheden van Jansen aanleren, ze kunnen ook de statistieken van magische amuletten verwerven om zo extra “body enhancements” te equipen. Stel je vindt een amulet dat je immuun maakt voor het “paralyse”-statuseffect, dan kun je zowel Kaim als Seth om beurte een “anti paralyse” skill laten ontwikkelen, waardoor je van verschillende effecten kunt genieten zonder het desbetreffende item aan je personage te linken. Natuurlijk staat er een limiet op het aantal vaardigheden dat je personages tegelijkertijd kunnen gebruiken, maar het voegt zeker een tactisch element toe aan de game en biedt tal van mogelijkheden om mee te experimenteren.

Al dat experimenteren en verwerven van nieuwe vaardigheden zal zeker nodig zijn, want de moeilijkheidsgraad ligt toch een stuk hoger dan die van Blue Dragon. Daar waar je in Blue Dragon 85% van de tijd al je vijanden kon verslaan met één aanval, komt er in Lost Odyssey daarentegen meer tactiek bij kijken. Wanneer je aan een save point komt, zal je HP / MP niet automatisch hersteld worden, waardoor het meezeulen van extra healing items zeker geen overbodige luxe is. Je vijanden kunnen redelijk wat schade veroorzaken en de volgorde waarin je tegenstanders neerhaalt, kan zeker van belang zijn om ongeschonden uit de strijd te komen. In tegenstelling tot Blue Dragon maakt deze game wel gebruik van random encounters. Je zal dus niet zien wanneer je door een vijand aangevallen wordt. Het aantal random encounters in Lost Oddysey valt wel mee, het is zeker niet zo dat je om de twee stappen op een vijand stuit en ik zou zelfs durven beweren dat er misschien zelfs iets te weinig zijn. Ook de bazen zijn een pak intenser dan in Blue Dragon. Zelfs de eerste baas die je buiten het introductiestukje tegenkomt, kan je zonder problemen neerhalen als je niet oplettend bent. Soms kan het bijgevolg handig zijn om even terug te lopen en wat meer vijanden neer te halen, om zo een bepaalde vaardigheid aan te leren, vooraleer je opnieuw probeert om de bazen te lijf te gaan.

Grafisch gezien is Lost Odyssey een behoorlijke game. Het blinkt meer uit in zijn design dan de uiteindelijke grafische weergave om eerlijk te zijn. Ja hoor, opnieuw een game die gebruik maakt van Unreal Engine 3. En ook hier zit er redelijk wat speling op de graphics van de game. Sommige zaken zien er goed uit, terwijl bij andere zaken, waar meer vegetatie en grotere gebieden bij komen kijken, nogmaals duidelijk wordt dat dit echt niet het sterkste punt van UE3 is. Gelukkig kan het design de meubelen nog redden voor Lost Odyssey. Mensen die bekend met zijn heel wat iteraties uit de Final Fantasy-serie zullen behoorlijk wat zaken uit het algemene design van Lost Odyssey aan eerdere FF-games kunnen linken. Dat de muziek in Lost Odyssey vrij goed is, zal hoogstwaarschijnlijk niemand verbazen. Hoewel het tot op heden niet heeft laten uitschijnen dat het Uematsu’s beste werk is, slaagt hij er wederom in om een overtuigende soundtrack te componeren. De voice-acting is dan weer van een meer bedenkelijk niveau en vooral Jansen, die wat meer voor de komische ondertoon moet zorgen, begint na korte tijd ontzettend op de zenuwen te werken. Ook de andere stemacteurs laten voorlopig nog geen overtuigende indruk na.

De vroege build die we onder handen hebben genomen, was logischerwijs niet perfect vanuit een technisch standpunt bekeken. Er waren regelmatige momenten waarop de framerate begon de stuiteren en wanneer je de camera draaide, merkte je dat bepaalde zaken in de omgeving nog niet van textures voorzien waren. Ook de dromen, waarin Kaim delen van zijn geheugen terugkrijgt, konden gezien hun uitsluitende tekstuele presentatie weinig boeien. Desondanks is er wel goed nieuws voor de achievement-sletjes onder ons, want het uitspelen van één Lost Odyssey disc is telkens 125 punten waard. Met andere zaken die tijdens het spelen te behalen zijn, zit een absoluut minimum van 600 punten voor de game één keer uit te spelen er voor iedereen in. Een aardig weetje voor de mensen die nog steeds nachtmerries hebben over de verschrikkelijke mini-games en ellenlange grind die nodig was om ook maar iets van achievements in Blue Dragon te unlocken.

Lost Odyssey hanteert alle clichés in het genre waarvan de fans houden. Als je graag een RPG onder handen neemt, dan ziet het er naar uit dat deze game je volkomen zal bevallen. Ben je nooit een fan van dit genre geweest, dan moet je er niet op hopen dat Lost Odyssey hier verandering in zal brengen. Het is momenteel nog moeilijk te voorspellen wat het volledige verhaal zal brengen, dus hoe deze RPG uiteindelijk gegradeerd zal worden blijft ook voor ons nog even een raadsel. Desondanks heeft Lost Odyssey tijdens onze eerste speluren al voldoende kwaliteiten ten toon gespreid die het eerder vermelde Blue Dragon met de vingers in de neus overstijgen...