L.A. Noire

L.A. Noire, een detective thriller, zou de perfecte naam zijn voor een nieuwe filmtitel die waarschijnlijk veel mensen naar het grote scherm zou lokken. Gelukkig voor ons gamers wordt L.A. Noire geen filmhit, hopelijk haalt Uwe Boll nu niks in zijn hoofd, maar een game die voor het ogenblik aan alles blijkt te voldoen. Na heel wat trailers en een eerste speelbeurt is het dus een maand voor de release tijd om alles op een rijtje te zetten. Heeft Hideo Kojima alle recht om uit te kijken naar dit spel, of werd hij keurig omgekocht door Rockstar?

Voor diegenen die het nog niet wisten: Rome werd niet op één dag gebouwd en L.A. Noire zeker niet. Team Bondi werkt immers al jaren aan het spel, het doet ons een beetje denken aan Mafia 2, en dat in samenwerking met Rockstar, die tevens uitgever van dienst speelt. Maar deze keer geen mafiosi in de hoofdrol, neen, maar wel een detective die moorden en raadsels zal moeten oplossen. Het is eens iets anders dan we gewend zijn, en wanneer je nu denkt dat deze game een tweede Heavy Rain is, dan zit je op een dood spoor.

L.A. Noire is een donkere, gewelddadige detective thriller die al het geweld in Los Angeles weerspiegelt in de late jaren ’40. Nog nooit was het zo erg in de stad en iemand moet voor orde zorgen. Cole Phelps, een WOII-veteraan, werd zopas benoemd tot detective bij de LAPD en wordt het hoofdpersonage van het spel. Het is dus aan jou om je stap voor stap naar boven op de ladder te werken bij de LAPD en dat doe je door ‘waargebeurde’ moordzaken op te lossen. Al wat je dus van bewijsmateriaal ingame te zien krijgt, dateert dus min of meer uit die tijd en is daadwerkelijk gebeurd. Van non-fictie is er hier dus niks van aan.

In het jaar 1947 begint Los Angeles terug op te fleuren en ontstaat er als het ware een economische boost waardoor de welvaart plots terug de hoogte in schiet. Na de oorlog is alles blijkbaar in orde gekomen, maar toch niet helemaal zo blijkt. De terugkerende soldaten zijn nog half getraumatiseerd en sommigen geraken maar niet aan de nieuwe sfeer gewend. Mensen draaiden zot en dit alles leidde tot corruptie en geweld, waardoor de welvaart enkel en alleen nog maar als dekmantel overschoot.

Een spijtige zaak dus, maar anders ging men er ook geen game rond gemaakt hebben natuurlijk. De grootste vraag die ons nog op de lever ligt, is hoe we te werk zullen moeten gaan. En daar kan ontwikkelaar Team Bondi ons meteen een antwoord op geven: “MotionScan”. Deze nieuwe techniek zal worden gebruikt om stap voor stap alle raadsels op te lossen. De ontwikkelaar wil als het ware alle personages die je ingame te zien zal krijgen tot leven wekken en daar hebben ze heel veel tijd in gestoken. Het realisme net dat tikkeltje verder drijven door gezichtsuitdrukkingen af te stemmen op hoe je de mensen op de rooster legt, is blijkbaar hun specialiteit geworden dankzij MotionScan.

Tijdens het ondervragen, zal je dus heel veel te weten komen door enkel en alleen maar conclusies te trekken uit de gelaatsuitdrukkingen die de verschillende personages in het spel zullen maken. Maar als je denkt hiermee een moord op te lossen, dan ben je verkeerd. Zo simpel zal het niet zijn. Meestal kom je na een ondervraging iets meer te weten en nader je zo stilletjes aan je doelwit: de moordenaar. Tijdens onze speelsessie kregen we ook een dood lichaam voorgeschoteld, maar een dader zoeken, bleek toch niet zo van zelfsprekend.

Eerst en vooral is het heel erg belangrijk dat je constant blijft opletten en alles keurig noteert om uiteindelijk alle puzzelstukken samen te kunnen leggen en de dader aan te duiden. Zo beschikt Cole Phelps niet enkel en alleen over een pistool, maar ook over een handig notitieboekje waar je alles in kunt neerpennen. Dit is dan ook één van de belangrijkste elementen in het spel, want alle personages die je tegenkomt, sporen, aanwijzingen, en tips komen daarin te staan waardoor je telkens het overzicht behoudt.

Dat L.A. Noire origineel uit de hoek zal komen, staat nu al buiten kijf. Maar toch kunnen we niet zeggen dat de game totaal vernieuwend is. Zo moeten we toch eventjes de vergelijking leggen met Heavy Rain, voor Xbox 360-only gamers een topper die ze nooit te zien hebben gekregen. Heavy Rain was ook een film te noemen en kon je op meerdere manieren uitspelen. Bij iedere gebeurtenis had je dus meerdere keuzes, zoals bij een RPG, en die hadden elk hun eigen invloed op het verdere verloop van het verhaal. Dat de film slecht kan aflopen, hebben meerdere gamers ondertussen al bewezen, maar kan dat in L.A. Noire?

Het antwoord daarop is: neen. L.A. Noire is nog steeds een game met één doelstelling en dat is alles tot een goed einde brengen. Lukt er een opdracht niet, dan moet je simpelweg opnieuw proberen. Is het echter iets te moeilijk voor je? Geen probleem, want je zal ook gewoon de mogelijkheid krijgen om de opdracht te skippen en het verhaal verder te zetten. Persoonlijk zijn we hier niet zo voor te vinden, gamen moet nog steeds nu en dan een uitdaging blijven, maar zo proberen de ontwikkelaars de mensen die nogal vlug opgeven en de game aan de kant zouden schuiven toch een duwtje in de rug te geven.

L.A. Noire is met andere woorden een game om zeker naar uit te kijken. Het heeft heel veel zaken weg van een Point-and-Click en een RPG, maar dat zijn pas enkele lichte toetsen gameplay die we gevoeld hebben. De game mag dan misschien wel verrassend uit de hoek komen, totaal vernieuwend is hij zeker niet, maar we hebben het volste vertrouwen in Team Bondi en zullen dus pas echt kunnen zien of al hun beslissingen correct zijn wanneer we de volledige game in handen zullen krijgen. Tot die tijd spelen we wel nog eventjes huisdetective. Waar lag dat notitieboekje nu ook alweer…