Just Cause - Hands-on

Steeds weer als we op de redactie een free-roaming actiegame aan de tand horen te voelen, moeten we in de eerste alinea reeds grijpen naar de woorden ‘Grand Theft Auto’. Niet onbegrijpelijk, maar laten we ditmaal niet meteen de lijn doortrekken. Slachtoffer van dienst is deze maal Just Cause - een free-roaming actietitel van formaat. Letterlijk in dit geval. Eidos’ kanjer is ongetwijfeld de kampioen der grootsten, met maar liefst 1024 vierkante kilometer aan gamewereld. Verbazingwekkend, maar is die grootsheid ook voldoende relevant? Wij kregen alvast de mogelijkheid om de previewversie van Just Cause het vuur aan de schenen te leggen.

In Just Cause speel je als ene Rico Rodriguez, een flamboyant figuur met een uitdagend baantje bij de CIA. Rico is een specialist in het omverwerpen van regimes en wordt undercover tewerk gesteld in een beweging die de corrupte overheid van San Esperito het leven zuur wil maken. Doorheen de eenentwintig missies durende verhaallijn help je om steden en dorpen uit het Zuid-Amerikaans ogende district uit de handen van de regering te bevrijden, of maak je een paar corrupte overheidsleden koud.

Just Cause is een actiegame in hart en nieren, met ‘over the top’-actie à volonté. Rico Rodriguez is tot alles in staat. Hij doet enigszins denken aan een James Bond met Latijnse roots, maar geloof me - zelfs 007 is niet opgewassen tegen deze señor. Rijdend op je motor je parachute lanceren en al paraglidend je grapplinghook richting het dichtstbijzijnde vehikel lanceren, om de aardige man achter het stuur vervolgens kennis te laten maken met het tarmac; het is maar één van Rico’s oneindige capaciteiten. De meest opvallende stunt - en daarbij ook meteen de meest ongeloofwaardige - die we tegenkwamen, was degene waarbij hij zich hangend aan de staart van een helikopter met een sprong naar de cockpit begeeft. In stuntpositie van auto tot auto springen is er nog zo één - het is maar wat je leuk vindt.

Eenmaal geproefd van de extreme stunts, snakt Just Cause naar meer, maar uiteindelijk blijft het bij meer van hetzelfde. Dat wil niet zeggen dat Just Cause snel verveelt. San Esperito bestaat in totaal uit honderd hectare steden, wildernis en pittoreske dorpjes, waar altijd wel wat te beleven valt. Ook kan je eens proeven van de zovele sidemissions, die het totaal van Just Cause op plusminus driehonderd brengen.

Geheim agenten hebben traditiegewijs ook een heel arsenaal aan gadgets en wapens achter de hand, en dat is in Rico’s geval niet anders. Handwapens, shotguns en machinegeweren voor wanneer je in het nauw gedreven wordt, en een PDA voor de nodige communicatie met het thuisfront. De doorsnee missie in Just Cause is er meestal wel één van formaat, die al snel kan uitlopen tot een vuurgevecht van jewelste. Daarom is het spel uitgerust met een uiterst gemakkelijk auto-aimsysteem, wat door velen als onrealistisch ervaren kan worden, maar wat wel voor sensatie en totale chaos zorgt. Eenmaal alles erop zit kan je met je zakcomputertje gemakkelijk per helikopter een motor laten droppen, of simpelweg iemand langs sturen om je op te pikken.

Just Cause is op het eerste zicht een mooie combinatie van ‘over the top’-actie, een immense spelwereld, veel vrijheid en een uitdagende verhaallijn. Ook grafisch presteert hij schitterend, met een fleurig kleurenpalet dat het fictioneel Zuid-Amerikaanse grondgebied een zomers tintje geeft. Toch moeten we toegeven dat Just Cause soms iets té ver gaat, wat menig liefhebber van ‘realistischere’ reeksen zoals GTA en de onlangs verschenen Saints Row kan afschrikken. Het is in ieder geval toch de moeite om de demo - die zich ondertussen al geruime tijd op de Xbox Live Marketplace bevindt - eens van naderbij te bekijken. Het finale verdict van deze game lees je reeds binnenkort op onze mainpage. ¡Hasta entonces!