Homefront

Gamedevelopers zijn pessimisten. Ze fantaseren maar al te graag over een grimmige toekomst en creëren vaak totaal gehavende werelden waarin wij gamers rond kunnen dolen. Ook voor Kaos Studios is het glas half leeg. Dat bewijzen ze met Homefront, een postapocalyptische oorlogsshooter met een akelig realistische plot.

Het begon allemaal met een veelbelovende trailer op de E3-beurs eerder dit jaar. Hillary Clinton houdt met een bedrukte tronie een toespraak over de aanval van een Noord-Koreaanse duikboot op een Zuid-Koreaans oorlogsschip  – iets dat enkele maanden geleden écht gebeurd is overigens. Spoel door naar 2011. De communistische leider Kim Jong-il sterft en wordt opgevolgd door zijn zoon Kim Jong-un. In 2013 verenigen zich de Koreaanse staten opnieuw onder zijn bewind. Het nieuwe Korea slorpt Japan, China en andere Zuid-Aziatische landen op om één supernatie te vormen. Tijdens dat alles gaan de Verenigde Staten gebukt onder een grootschalige economische crisis. De spanningen tussen beide grootmachten lopen hoog op. Zo hoog dat The Greater Korean Republic door middel van een elektromagnetische puls (EMP) de hele VS lamleggen. De Amerikaanse strijdmacht verbrokkelt in kleinere rebellenlegers en probeert zich met veel moeite te verweren tegen de bezetters. Jij kruipt in de huid van een Amerikaanse burger die zich noodgedwongen bij het verzet voegt.

John Milius, de coschrijver van de Francis Ford Coppola’s bejubelde klassieker Apocalypse Now, pende het verhaal voor Homefront. Ook maakte hij het script voor Red Dawn, waarin een bende tieners hun thuisstad probeert te redden van een invasie van Russische en Chinese soldaten – doet dat een belletje rinkelen? Bovendien heeft de man al ervaring in de gameswereld. De verhaallijn van Medal of Honor: European Assault was ook al van zijn hand. Zoals bij Half-Life 2 wordt de plot uit de doeken gedaan aan de hand van op voorhand uitgestippelde evenementen, met andere woorden: geen cutscenes te bespeuren. Om het spel te onderscheiden van andere oorlogsshooters wordt al het schietgeweld afgewisseld met serene en emotioneel geladen momenten. Af en toe kan je vrij rondlopen en interageren met je omgeving om zo het gevoelsmatige aspect van de hopeloze situatie in de verf te zetten. Dat is een boeiende aanpak, want zo raak je veel meer betrokken bij de virtuele oorlog.

Wanneer je het over oorlogsshooters hebt, wordt de link met Call of Duty: Modern Warfare algauw gemaakt. Dat geldt ook voor Homefront. Zowel de missiestructuur als de actie tonen veel verwantschap. Samen met een klein team strijdmakkers moet je hordes Koreanen afmaken, die overigens véél beter georganiseerd zijn. Daarom moet je dus met gebruik van guerrillatactieken de tegenstanders zien te overmeesteren. De typisch westerse omgevingen zijn door de weidse strijd totaal geruïneerd. Warenhuizen, tankstations en villawijken zijn allemaal slechts een schim van wat ze vroeger waren. Sommige gebieden en objecten worden vertaald naar een oorlogscontext, zoals een baseballveld dat omgetoverd wordt tot een geïmproviseerd kamp voor het rebellenleger of een herkenbare gele schoolbus die dienst doet als transportmiddel voor gevangenen.

In tegenstelling tot de guerillaspeelstijl van de campagne wil Kaos Studios zich in de multiplayermodus meer focussen op omvangrijke gevechten in uitgestrekte gebieden. De ontwikkelaars willen met andere woorden de kerk in het midden houden tussen de Modern Warfare- en Battlefield-franchises. Blitse actie, maar dan op grote schaal en met een milde vorm van tactiek. Ook hier nemen de restanten van het Amerikaanse leger het op tegen de KPA, de Korean People's Army. Niet alleen soldaten, maar ook voertuigen zoals jeeps, tanks en helikopters kan je doorheen het speelveld loodsen. Bovendien kan je gebruik maken van drones, de op afstand bestuurbare luchtvaartuigen. Het breinloze geknal heeft de nodige diepgang meegekregen dankzij de zogeheten Battle Points. Telkens wanneer je een vijand molt of een willekeurig doel behaalt, krijg je punten die gelden als valuta voor wapens, ammunitie en voertuigen. Battle Points mag je niet verwarren met Experience Points, want je kan ze enkel in-game spenderen. Op die manier hebben de ontwikkelaars de spend or save-filosofie bedacht. Koop je wat EMP-granaten of een rocket launcher, of spaar je liever wat langer door voor een tank of airstrike? Aan jou de keuze. Experience Points met bijbehorende unlockables zijn ook van de partij.

Dankzij het macabere verhaal en de diepe multiplayermodus lijkt Homefront wel een game om in de gaten te houden. Her en der proberen de ontwikkelaars wat nieuwigheden toe te voegen, maar of dat genoeg is om het hoofd boven water te houden in de diepe zee der oorlogsshooters, valt nog te bezien.