Halo: Reach

Microsoft beloofde in januari van dit jaar dat 2010 het grootste jaar voor Xbox tot nog toe zou worden. Straffe uitspraken nadat 2009 enkele recordbrekende releases telde zoals Call of Duty: Modern Warfare  2. Het bedrijf uit Redmond steunt zijn uitspraak vooral op onder meer Project Natal en Halo: Reach, die de opvolger –en tevens prequel- van de Halo-reeks moet worden.

Vooraleer ik begin aan deze impressie van de beta dien ik wel te zeggen dat dit slechts een persoonlijke ervaring betreft, en dat jij als lezer er misschien helemaal anders over denkt. Maar Bungie heeft met de Halo reeks een enorme fanbase weten vergaren. Hun faam is zo gigantisch groot dat zelfs als het bedrijf een virtuele drol op een schijfje maakt, dat schijfje dan zal worden onthaald als absolute topper. Als (toekomstige) historicus moet ik echter mijn bronnen steeds opnieuw kritisch bekijken en proberen me niet te laten meeslepen door de glorie van de Halo-franchise. Anyway, on to the beta.

Vooraleer ik begon met Matchmaking besloot ik eerst mijn Spartan wat aan te passen en mijn oude Halo 3-embleem terug in te voeren. De menu’s en tussenschermen zien er zeer mooi en deftig uitgewerkt uit. Ook het systeem om nieuwe stukken armor te unlocken is een forse verbetering ten opzichte van Halo 3. Veel verscheidene onderdelen voor je harnas zijn er niet, maar we zitten dan wel nog met een beta die slechts een tipje van de sluier oplicht.

Tijd voor een potje knallen. Na enkele momenten zoeken vindt mijn Xbox 360 een gepaste lobby, waar we kunnen stemmen om de map en het gametype die onze voorkeur krijgen. Jammer genoeg is het voting-systeem niet zo goed uitgewerkt. De stem van iemand die helemaal niet heeft gestemd, gaat sowieso naar de eerste optie, waardoor het moeilijk wordt om een andere optie erdoor te halen. Dat probleem wordt nog erger door het feit dat bij een status quo tevens de eerste optie wordt genomen.

Vooraleer je spawnt, krijg je de keuze uit 4 loadouts (classes?) met elk een verschillend startwapen en/of armor ability (perk?). Ook hier blijkt de nood aan een beta groot, want de tijd om je loadout te kiezen is zeer kort, zeker als je nog niet veel hebt gespeeld. Je kan ook niet veranderen van loadout voor je volgende leven terwijl je speelt. Je moet dus steeds telkens wachten tot je sterft.

De vier hoofdclasses in Halo: Reach zijn Scout, Stalker, Airborne, en Guardian. De Scout laat je voor een beperkte duur sprinten. Als je tenminste de juiste knoppenfuncties kent, want de configuratie van Halo 3 is spijtig genoeg niet meer te herkennen. Airborne geeft je de beschikking over een jetpack, dat je voor een beperkte duur kan laten vliegen (of wat dacht je dan?). Stalker geeft je de mogelijkheid om onzichtbaar te worden, maar dempt tevens je geluid. Dat laatste geeft echter een groot probleem, want als je met een guest speelt wordt diens geluid ook gedemt, ook als die geen stalker heeft als loadout. Als laatste hebben we nog  Armor Lock. Deze ability is er ronduit eentje voor de noobs. Zodra ze geraakt worden, zullen ze meestal snel even hun harnas blokkeren en op die manier al te ernstige schade vermijden.  Deze Armor Lock vertraagt tevens je tegenstander en stoot ook nog een EMP-burst uit. In feite is het toevoegen van deze nieuwe powers een slechte keuze geweest, en was het veel voordeliger om ze als pickup of powerup op de map te leggen, zodat het spel niet ongebalanceerd kan worden. Niets is lastiger dan een team vol stalkers of guardians. Het is dan ook geen toeval dat Bungie recent een deal heeft gesloten met Activision. Het toevoegen van de classes-achtige loadouts is een duidelijke toenadering naar de werkwijze van de voornoemde uitgever.

Het nieuwe jetpack laat je even vliegen over je vijanden.

Jammer genoeg speelt de beta van Halo: Rech niet als een echte Halo. Je krijgt het gevoel dat alles traag en geforceerd gebeurt. Afwisseling in de playlists ontbreekt, zodat je vaak hetzelfde speelt. Een potje Covenant Slayer (Slayer met Elites) komt dan vaak als een hemels geschenk. Bovendien heeft Bungie beslist om de levensblokjes terug in te voeren, wat zowat de grootste blunder in de gamegeschiedenis moet zijn. Levensbaartjes en healthpacks in schooters zijn zo jaren ‘90 en zijn een grote stap terug in de Halo-franchise. Niemand let nu eenmaal op zijn health, enkel op de schilden.

Dat geforceerde gevoel komt verder ook voort tijdens de actie - die overigens zeer zelden intens is - wanneer je met je wapen schiet. De DRM, assault rifle en je handgeweer hebben een crosshair dat verbreedt zodra je begint met knallen, wederom een toenadering naar de CoD-reeks. In Call of Duty werd dit systeem uitgebalanceerd door de mogelijkheid om door je vizier te kijken, maar in Halo: Reach ontbreekt zo’n mechanisme. Vooral de DRM mist in vergelijking met zijn voorganger (de Battle Rifle) de punch om iemand vlot om te leggen. En dan het Energy Sword; waarom kan je in hemelsnaam een slag van zo’n zwaard blokkeren zonder op zijn minst een arm te verliezen? Andere terugkerende wapens ogen en spelen echter wel goed. De Needler ziet er veel gewelddadiger uit, en ook de shotgun is fantastisch qua uiterlijk en slagkracht. Aan nieuwe wapens trouwens geen gemis;  onder andere een coole Grenade Launcher, een gay-ass Repeater Rifle, en mijn favoriete geweer, de Plasma Launcher, dat tot 4 explosieve bollen afschiet die zowel een tegenstander volgen als blijven plakken.

Grafisch valt het op dat er zware verbeteringen zijn doorgevoerd aan de engine, maar jammer genoeg zien de animaties van je assassinations er ronduit slecht uit. Het is trouwens veel voordeliger om gewoon je tegenstander een korte mep in de rug te geven, dat is even effectief en veel minder tijdrovend. Ook qua geluid moet er dringend bijgeschaafd worden. In de menu’s hoor je nauwelijks muziek, en tijdens matches zin er zo goed als geen sfeergeluiden. Daarnaast klinken veel geweren nogal braaf.

Op zowat alle vlakken is Halo: Reach een goed spel, maar de vergelijking met Halo 3 kan hij niet doorstaan, daarvoor is zijn voorganger veel te goed uitgewerkt. Maar daarom lanceerde Bungie nu eenmaal deze beta en kan je er dus zeker van zijn dat de wapens hoogstwaarschijnlijk meer slagkracht gaan krijgen en alles veel gevarieerder zal zijn in het uiteindelijke spel. Spijtig genoeg zullen de vervelende healthpacks en loadouts niet verdwijnen.