Ghost Recon 2 - Hands on

Tom Clancy games bestaan er in alle soorten. In Splinter Cell ga je lekker in je eentje op pad om één voor één alle terroristen op te ruimen. In Rainbow Six los je allerlei netelige situaties op en bevrijd je gegijzelden uit hun nachtmerrie samen met een heel team. Ghost Recon gaat er iets heftiger aan toe en plaatst je achter de vijandelijke linies, een plaats waar je best niet in je eentje vertoeft.
Ghost Recon sloeg in als een bom, een tactical shooter waar de kleinste fout je ook daadwerkelijk het leven kostte. Toch waren er velen die het first person perspectief niet konden appreciëren. Mede door het feit dat je zelfs niet eens de loop van je geweer te zien kreeg. Ubisoft heeft gelukkig een frisse wind door de reeks laten blazen en heeft een hele nieuwe sfeer naar boven weten te halen.

Het verhaal speelt zich wederom af in de toekomst zoals elke Tom Clancy game. Dit keer geen extremisten die het oude Sovjet regime nieuw leven willen inblazen, maar een Noord Koreaanse generaal die gebruikt maakt van de hongersnood in zijn land om China aan te vallen. Je missie is zeer duidelijk, de Noord Koreaanse dreiging samen met de generaal uitschakelen.

In Ghost Recon 2 zijn er een hoop veranderingen aangebracht. De build die ik op EGN kon spelen bestond uit 1 level die nagenoeg perfect af was. Het was mijn taak om een neergestorte helikopterpiloot te vinden en heelhuids terug te brengen. Het eerste wat me opviel was dat je dit keer in third person view zal spelen. Er is een mogelijkheid om dit te veranderen in het menu naar first person view, maar ik denk eerlijk gezegd dat niet veel mensen dit zullen doen. Het camerastandpunt staat op een goede plek (je kijkt mee over je schouder) waardoor je gezichtsveld veel groter is dan in first person view. Het mikken gaat op deze manier een stuk makkelijker en je kan zeer goed zien of de boom of rots waar je achter schuilt wel genoeg dekking geeft. Het tweede dat meteen opvalt zijn de graphics. Ik weet het, een spel heeft geen supergraphics nodig om goed te zijn, maar halleluja! Het oog voor detail, de kleuren, alles is zeer scherp en ziet er subliem uit. Hier zijn geen woorden voor. De screens spreken voor zich. Het moeilijke aan oorlogsgames is meestal de beplanting in een bos of oerwoud, veel willekeurige vormen, gras, struikgewas en andere moeilijk na te bootsen natuurvormen. In Ghost Recon 2 heeft men zijn best gedaan om alles zo realistisch mogelijk te maken en ze zijn daar zeker in geslaagd. Gras zal zelfs meewaaien met de wind en meer van zulke kleine details zijn terug te vinden doorheen de game. Zelfs de kledingfabrikanten die de uitrusting voor het leger leveren hebben meegewerkt aan de game.

Rambo acties zijn niet bestaande in het echte leven en zullen je hier dan ook je kop kosten. Het is het beste om rustig je tijd te nemen voor een missie om goed rond te zien in plaats van de vijand guns blazin’ frontaal aan te vallen. Dit kon in het eerste deel al niet, maar hier zeker niet. Je kan geen mannetjes meer opofferen voor het goede doel want switchen tussen teamleden zit er niet meer in. Je hebt dus maar één kans op slagen en dat is door je mannetje in leven te houden. Moest je echter gewond raken dan zal dit keer de medic van het team je komen verzorgen, zolang het geen dodelijke wond is uiteraard.
Dommer zijn je teamleden er zeker niet op geworden. Moest één van je makkers gewond raken, dan zal naar gelang de situatie de medic erop af gaan om hem te verzorgen en de anderen zullen ‘coverfire’ geven, iets wat jij ook beter doet in zo’n situatie want op zo’n moment zijn je mannetjes zeer kwetsbaar. Als de medic het te druk heeft met de vijand zal hij zich niet bekommeren om zijn teamgenoot. Maar als deze te lang op zich laat wachten dan is de kans groot dat het gewonde teamlid doodbloedt.

Het is natuurlijk nog altijd mogelijk om commando’s te geven aan je team. Dit gaat deze keer ook een pak sneller. Net als in Rainbow Six hoef je maar naar een doel te kijken en een druk op de knop doet de rest. Geen geknoei meer in het overzichtmenu en geen pijltjes meer plaatsen op de overzichtsmap. Dit helpt ook om de snelheid van de game er in te houden. Want dat ging in Ghost Recon 1 soms nogal eens vervelen. Als het nodig is om stil te werk te gaan kan je zelfs handsignalen gebruiken in plaats van bevelen uit te schreeuwen. Misschien was het jullie al opgevallen dat ik het over een team heb en niet teams. In Ghost Recon 2 zal je enkel beschikken over één team. Sommigen zullen dit erg vinden doordat ze geen tactische aanvallen meer kunnen uitvoeren, maar anderen zoals mezelf maakt het eigenlijk niet zoveel uit omdat ik toch steeds met 1 team speelde. Moest dit zwaar op je maag liggen kan je beter een game zoals Full Spectrum Warrior aanschaffen waar het puur om strategie gaat.
De AI is ook een pak opgeschroefd. Ze zoeken dekking achter bomen, kruipen verder over de grond als er geschoten wordt. En aarzelen niet om te schieten als je ontdekt bent wat overigens vrij snel gebeurt als je te dicht in de buurt komt zonder je te verbergen achter een boom of struikgewas. Ze zullen zelf ook gebruik maken van verschillende tactieken zoals het omsingelen van je team waardoor je langs alle kanten wordt aangevallen. Niet leuk als je er middenin zit, maar je weet tenminste dat je dit keer echt op je tellen moet letten. Al doende leert men. De npc’s (non playable characters) halen hun tactiek niet uit een of ander scriptje, maar wordt berekend aan de hand van het terrein en de plaats waar jij je bevindt.

De sterfscènes zien er allemaal zeer realistisch uit. Er wordt rekening gehouden met de plaats waar het slachtoffer geraakt wordt en deze zakt op een theatrale manier in elkaar om soms nog kermend te blijven liggen, uiteraard niet voor lang als het aan je team ligt.
Een handig puntje om te weten is dat je naargelang het kaliber waarmee je schiet door houten voorwerpen en dergelijke kan schieten. Schuilt een mannetje in zijn uitkijktoren? Gewoonweg schieten en je zal merken dat hij niet meer zal komen ‘piepen’. Ook is het een aanrader om niet te lang achter dat dunne stenen muurtje te blijven. De engine kan tot een bepaald percentage de level vervormen (kogelinslagen etc). Bij elke kogelinslag zal je dus stukken steen zien wegvliegen.

Offline kan je je in de multiplayer vermaken met vier spelers split screen, en acht spelers als je via system link werkt. Ghost Recon 2 gaat uiteraard ook Live en zal zoveel mogelijk functies van Xbox Live 3.0 ondersteunen. Je kan met 16 man tegelijk spelen in verschillende game modes. Welke deze zijn is nog niet geweten, maar buiten de standaard modes zoals deathmatch, team deathmatch en dergelijke zullen we ons waarschijnlijk nog kunnen verwachten aan andere leuke modes. Wie zijn headset gebruikt zal nu niet meer een knop moeten indrukken om te kunnen praten tegen je teamleden. Dit was redelijk vervelend in deel 1, maar dit hebben ze nu achterwege gelaten.

Vrij veel en grote veranderingen voor een sequel. Hiermee neemt Ubisoft uiteraard een grote gok, maar ze hadden het niet beter kunnen doen. De gameplay is er een pak sneller op geworden en de third person view geeft een compleet andere sfeer aan de game. Je voelt je meer betrokken in het spel wat het uiteraard een pak leuker maakt. De release is voorzien voor 30 november.