FIFA Street - Hands on

Na een grondige restyling van Amerika’s populairste sporten -NBA en NFL- heeft EA Sports Big nu ook zijn pijlen gericht op de grootste sport van het Europese continent: voetbal! NBA Street en NFL Street zijn beide intussen uitgegroeid tot succesvolle volbloed arcade sportreeksen, en ook FIFA Street ambieert een plekje in het hart van menig sport- en spektakelliefhebber. Naar goede gewoonte zijn ook nu stijl & opscheppen de hoofdingrediënten van de pittige en eigenwijze mix, en wordt de gamer getrakteerd op een fantasierijk schouwspel, waarbij dans en sport in een innig samenspel versmelten ...

Cruciaal voor het welslagen van een spel als FIFA Street is de inleving van de gamer in de sfeer die de titel tracht uit te stralen, namelijk een zuiderse en zwoele pot voetbal met de technische genieën die onze voetbalvelden vandaag de dag rijk zijn. Geen afgeborstelde spelers in ultramoderne stadia, waar de inzet bestaat uit immense wedstrijdpremies, maar een ruige partij op een vervallen straatpleintje, waar 8 wereldsterren het tegen elkaar opnemen met enkel een gezonde dosis respect als streefdoel. Bij afwezigheid van een scheidsrechter om dit alles in goede banen te leiden, werd er gekozen voor een hippe MC, die het geleverde spektakelvoetbal voorziet van kleurrijk commentaar, geruggensteund door pompende drum ’n bass beats en zweverige reggae. Al snel na het opstarten van de game wordt de woonkamer verlicht door verwarmende zomerse zonnestralen, en adem je de ‘feel funky’ sfeer van de game onbewust in en uit ... De ledematen beginnen te kriebelen en je wil je goddelijke kunstjes ten toon spreiden op het plein en je opponenten doen verstommen van verbazing. It’s time to rule the street!

Om in het straatvoetbal geen modderfiguur te slaan moet je als speler behoorlijk wat technische bagage hebben, en tover je schijnbaar moeiteloos talloze passeerbewegingen uit de sloffen. Het is die souplesse die EA Sports Big in FIFA Street wou weerspiegeld zien, en vandaar dat men geopteerd heeft voor een makkelijk toegankelijk repertoire aan trucjes. Je hoeft slechts de Y-toets in te drukken, of er verschijnt een oogstrelende (random!) beweging in beeld. In combinatie met de joystick kan je vervolgens bepalen hoe je jouw tegenstander wil passeren: de richting waarin je de joystick duwt geeft namelijk aan langs waar je de tegenstander ‘in de wind zet’. Een druk op de Y-toets terwijl je de joystick naar onderen houdt, resulteert zo bvb in een passeerbeweging doorheen de benen van de verdediger, een pijnlijke vernedering voor de speler in kwestie. Je kan er zelfs nog een schepje bovenop doen door de tegenstrever uit te dagen, of te ‘taunten’, alvorens je de aanval inzet. Even op de D-pad drukken is voldoende om een grote virtuele bek open te zetten. Waan je jezelf echt ongenaakbaar, dan kan je nóg een stapje verder gaan door te taunten terwijl je de linkertrekker ingedrukt houdt. Op de bal gaan staan en jouw goddelijkheid bezingen, vervolgens een passeerbeweging tussen de benen en je tegenstander incasseert ongetwijfeld een enorme mentale mokerslag! Ook de verschillende trucjes kan je voorzien van een extra variatie met behulp van de linkertrekker, maar vooral de muur kan fungeren als extra hulpmiddel om de andere ploeg te kleineren en eindeloos met ze te dollen. Ook een doodsimpele pas kan via de muur vaak extra amusement opleveren.

Vooral in het begin zal je vaak de ene na de andere beweging uitvoeren, zonder er echt bij stil te staan hoe of wat je nu eigenlijk exact aan’t doen bent, net omdat je met die Y-toets op zich slechts wat random trucs doet, zonder dat je er de controle over neemt. Gaandeweg leer je de finesses van de linkertrekker, de joystick, de muur én de combinatie van al die factoren beter beheersen en geniet je nóg intenser van al het lekkers dat op het scherm getoond wordt. Het is niet langer een sappig schouwspel dat je als –relatief passieve- toeschouwer opgediend krijgt, maar een samensmelting en interactie van dans en sport die je zélf orchestreert, een spektakelstuk waarvan jíj de bezieler bent.

Het woordje ‘dans’ doet misschien wel de wenkbrauwen fronsen in een FIFA Street artikel, maar er schuilt geregeld zoveel elegantie in de manier van spelen en uitdagen, dat het gevoel je bekruipt dat je naar een sensuele zuiderse dans aan’t kijken bent, in plaats van een oeroude sport. Het technische vernuft wordt immers niet enkel weerspiegeld in complexe trucjes, maar ook de passes zijn soms verbluffend. De A-knop beperkt zich nog tot een eenvoudige pass over de grond, maar met X speel je de bal richting borst of hoofd van een ploeggenoot (al naargelang de duur van indrukken). Hou de bal gedurende enige tijd in de ploeg door opeenvolgende passes in de lucht, dan zal je je ploeggenoten bvb eerst een handstand zien doen om zo de bal in de lucht weer verder te spelen naar een andere teammate. Zoals we van FIFA gewend zijn komen de passes ook ditmaal weer altijd haast perfect aan, maar bij FIFA Street is dat noodzakelijk om het visuele genot op peil te houden. De aaneenrijging van de meest waanzinnige bewegingen en passes mag dan wel niet realistisch zijn, ook niet in het straatvoetbal, maar het oogt allemaal uitermate soepel en lekker, en dát is wat primeert in een titel als deze. Realisme mag je zonder schroom over boord gooien en inruilen voor entertainment van de bovenste plank. Om de speler niet te laten vervallen in een slaapverwekkende speelwijze zonder de nodige dosis show, wordt al die technische opschepperij beloond met combo points (mocht je al bestand zijn tegen de verveling die optreedt bij dergelijke monotoon spel). Eens de bijhorende meter gevuld is kan je dan een ‘gamebraker’ oproepen, waarbij je de tegenstand helemaal in de vernieling speelt en de bal snoeihard richting doel knalt. Een doelpunt is het –doorgaans- onvermijdelijke gevolg.

Uiteraard laat de verdedigende ploeg zich niet zonder slag en stoot naar huis spelen, en bieden ze het nodige weerwerk. Met B ga je nog braafjes het duel aan, maar met X zet je een pijnlijke sliding in. Echte bikkels doen het immers overal, gras of beton als speelveld, het maakt niet uit! Tevens irrelevant is het feit of je nu al dan niet de achillespezen van de aanvaller en passant even foltert, want voor een scheidsrechter die kan grijpen is immers geen plaats op het kleine plein. Het tiktakspel in de lucht kan je dan weer counteren met de Y-toets, die gehanteerd kan worden om passes te onderscheppen. Vanwege het gebrek aan leiding kan het subtiele samenspel dus soms grofweg op agressieve wijze onderbroken worden, maar een foute ingreep waarbij je de bal mist, kan wel een cruciale doodsteek betekenen als de aanvaller alleen naar doel stormt. Hersenloos vlieg- en slidewerk is dus uit den boze, wil je het spreekwoordelijke deksel niet op de neus krijgen.

Al die ontelbare gameplay fratsen maken je echter nog geen ‘king of the street’. Bij het nastreven van dergelijke ambities komt nog veel meer kijken, in de speciale “Rule the Street” modus, het kloppende hart van de game. In deze modus creëer je een eigen fictief personage, dat je kan ‘kleden en kneden’ naar eigen believen. Tattoes, kapsel, (merk)kleding,... het maakt allemaal deel uit van jouw uitstraling en reputatie die je zal krijgen in de straat. Aanvankelijk begin je met een bescheiden garderobe, maar hoe meer respect je afdwingt, hoe rijkelijker je jezelf kan aankleden en versieren. Belangrijker echter is het startkapitaal dat je ter beschikking krijgt onder de vorm van ‘Skill Bills’ (SB). Je begint met 2000 SB om de voetbalkwaliteiten van jouw personage op te kalefateren. Op je eentje een straatvoetbalploeg vormen is geen pretje, dus krijg je tevens de keuze uit verscheidene bescheiden basisspelers, met als bekendste kop ongetwijfeld de Scandinaviër Helveg (ex AC Milan o.a.). Geen spelers die in de eerste rij stonden bij de uitdeling van het technische voetbalvernuft, maar voldoende om de lange weg naar de ultieme heerschappij aan te vatten. Mijn team X-Power, met als custom character Napinho, kreeg een rating van 14 mee (op een schaal van 100). Geen topteam dus, en je zal behoorlijk wat wedstrijden moeten winnen wil je jouw spelers kunnen upgraden, en talentrijke spelers aantrekken.

De wedstrijden worden verdeeld over 10 wereldsteden (Marseille, New York, Rio de Janeiro, Lagos, Amsterdam, Rome, Berlijn, Mexico City, Barcelona en als laatste Londen), en in elke stad wachten 8 evenementen. In alle wedstrijden wordt er het “1st to 5 goals”-principe gehanteerd. ‘Kick Abouts’ zijn gewone partijtjes voetbal tegen lokale teams, waar SB en Reputation Points te verdienen zijn. “Rule the Street” (niet te verwarren met de hoofdmodus) is een toernooi, waarbij de winnaar een beker overhandigd krijgt om in de trofeeënkast te laten prijken, en “Upgrade Squad” laat je toe een voetbalvedette uit te dagen (bvb Rivaldo). Versla je hem en zijn team, dan zal hij jouw ploeg vervoegen! Je kan echter niet zomaar elke ster uitdagen, daarvoor moet je beschikken over voldoende SB’s. Hoeveel leuke goodies je nu daadwerkelijk unlockt gedurende de 80 wereldwijde events, en of het allemaal interessant genoeg is om de motivatie voldoende hoog te houden, konden we nog niet testen, maar dat is soms nogal eens een pijnpunt bij de Street reeks.

In totaal zijn er 224 bekende koppen in de game verwerkt (16 landen, gaande van Brazilië en Italië tot Zuid-Korea en Australië, met elk 14 spelers), maar de echte vedetten zoals een Ronaldinho & Co zijn dermate getalenteerd in de game, dat je al snel terugvalt op een schaarse bende supervedetten. Misschien dat EA op dat vlak het geheel nog wat beter kan uitbalanceren alvorens de release. Ter illustratie even de 14 spelers uit Italië die beschikbaar zijn: Totti, Del Piero, Nesta, Zambrotta, Vieri, Cannavaro, Gattuso, Cassano, Perrotta, Pirlo, Corradi, Zanetti, Gilardino en Panucci. Hun gamevarianten hebben soms een uiterlijk die licht neigt naar het cartoonachtige, en enkel de grootste namen zijn probleemloos herkenbaar. Andere vereisen toch ietwat medewerking van de eigen fantasie. Maar eens op het plein heb je uiteraard enkel oog voor het geleverde spel, en zijn de al dan niet goed gevormde kopjes van ondergeschikt belang.

Naast de hoofdmodus “Rule the Street” zijn er ook nog 2 minder belangrijke modi: “Friendly” en “Game On” (hetgeen in feite niets anders is dan een Quickmatch optie). Een vrij mager beestje dus op het eerste zicht, al kunnen we daar nog niet met sluitende zekerheid op antwoorden, omdat we de “Rule the Street” modus niet tot op de bodem hebben kunnen uitspitten. In beide modi kan je niet enkel aan de slag met de standaard landenteams, maar kan je ook het veld betreden met je eigen custom team en een star team. Dit laatste stel je dan samen met jouw favoriete spelers uit de verschillende landen.

Qua algemene uitstraling en gameplay zal alles vermoedelijk dus wel in zijn plooi vallen, alleen hebben we voorlopig nog enkele vraagtekens bij de levensduur van dit alles. De single player modus lijkt op het eerste zicht wat té beperkt, en op het vlak van multiplayerpret kunnen we niet terugvallen op Xbox Live. Verwacht alvast in maart een definitief oordeel, als we aan de slag kunnen met een volledige versie van de game!