Facebreaker - Hands-on

Ongeveer tweeënhalf jaar geleden verscheen Fight Night Round 3 op de Xbox 360. Destijds werd deze boksgame geprezen om zijn verbluffende graphics en meer dan behoorlijke gameplay. Electronic Arts, uitgever van deze serie, besloot naast een sequel voor dit spel een luchtiger boksspel uit te brengen. Facebreaker neemt de sport namelijk op de korrel en laat je genieten van heerlijk over-the-top boksgeweld. Dit geheel wordt overgoten door een fraaie cartoony stijl met bijhorende sfeer. Alvast iets om naar uit te kijken!

Dat FaceBreaker vooral op de lachspieren tracht te werken, wordt meteen duidelijk als je het spel voor de eerste maal opstart. Ondermeer door een fraai ogend menu en de – weliswaar eerder beperkte - keuze aan vreemde maar lachwekkende spelers. In totaal heb je immers een twaalftal spelers, elk met een eigen stijl en kwaliteiten. Gelukkig kan je dit aantal kunstmatig opschroeven door je eigen spelers te creëren. Hierbij moet je een stijl van de bestaande spelers kiezen, maar kan je het uiterlijk van jouw spelers naar behoeven aanpassen in alle kleurtjes van de regenboog. Zo was mijn eerste creatie een magere en kale variant van de hulk. Tot slot kan je eveneens de Xbox Live Vision camera inschakelen om je eigen gezicht in de game te verwerken.

Nadat je een speler hebt ontworpen, of een standaard bokser uit het lijstje hebt gekozen, kan je deze loslaten op de beschikbare spelmodi. Allereerst vinden we een gebruikelijke wedstrijdmodus terug, onder de naam “Fight!!”. Hierbij kan je logischerwijze een personage kiezen en vervolgens de moeilijkheidsgraad en de arena waarin jullie willen knokken. Deze gebieden variëren van een gewone gymzaal tot enkele absurde plaatsen zoals een arcadehal. De moeilijkheid ligt in deze casual ogende game vrij hoog. Voor leken in de bokssport is de eenvoudigste moeilijkheidsgraad immers aan te raden. Hoewel de besturing van Facebreaker veel weg heeft van button smashen, zit er weldegelijk een systeem achter. Zo zal je gebruik moeten maken van toetsencombinaties, genaamd breakers, om jouw tegenstanders knock-out te slaan. Indien je erin slaagt een facebreaker uit te voeren, win je sowieso de wedstrijd. Op zich ben ik hier geen voorstander van, maar doordat je eerst een metertje moet vullen, iets wat overigens redelijk uitdagend is, komt deze aanval niet zo vaak voor. Hierdoor blijft het een zeer moeilijke aanval, die wel over-powered is maar betrekkelijk weinig voor zal komen gedurende een wedstrijd.

Zo’n match bestaat overigens steeds uit drie rondes waarin je jouw tegenstander drie maal knock-out moet slaan. Indien je dit sneller kan, is de wedstrijd logischerwijze vlugger voorbij, maar als jij en jouw tegenstander een gelijk aantal knock-outs hebben na drie rondes, dan volgt er een allesbeslissende finale. Deze regels gelden logischerwijze ook in de verhaalmodus genaamd “Brawl For It All”. Deze vormt eigenlijk een carrièremodus, waarin je vier titels moet behalen. Om zo’n kampioenenriem te veroveren moet je jezelf door enkele rondes vechten voordat je tegen de titelhouder kan vechten. Logischerwijze verhoogt dit aantal bij iedere riem, waardoor de laatste moeilijker te behalen valt dan de eerste. De moeilijkheidsgraad in deze modus is overigens nogmaals opgeschroefd ten opzichte van de standaard “Fight!!” mode. Zo vinden we hier slechts drie gradaties terug, maar is de eerste reeds een uitdaging voor menig gamer. Deze carrièremodus kan je overigens met ieder personage uitspelen, hetgeen nieuwe kledij, vechtarena’s of personages oplevert.

Iedere sportgame, ook Facebreaker, blijft echter het leukste met meerdere spelers. In dit spel kan je zowel over Xbox Live als in de woonkamer met twee spelers aan de slag. Op zich blijft de “Fight!!” modus dezelfde, met de uitzondering dat je tegen een menselijke speler vecht. Hierdoor worden de gevechten alvast intenser, boeiender en grappiger, aangezien je op het virtuele gezicht kan slaan van iemand die naast je zit. Je kan overigens jouw beste moves ook uploaden naar de server van EA en deze op internet bekijken. De ontwikkelaar is er overigens in geslaagd al deze brute actie mooi op het scherm te toveren.

Zowel de personages als de omgevingen zijn namelijk succesvol neergezet in een knappe cartoonstijl. Dit past overigens uitstekend bij deze ietwat ludieke game. Daarnaast verlopen al deze gevechten in behoorlijk vlotte animaties en heb je nooit last van enige lag of schokken. Hier bovenop komt een passende soundtrack, waar naar goede gewoonte voor iedereen wel iets tussen zit, alsook aardige visuele- en geluidseffecten.

Enkele maanden geleden had ik geen hoge verwachtingen voor deze boksgame uit de stal van Electronic Arts. Na verscheidene speelbeurten veranderde dit gevoel gaandeweg, en naar mijn aanvoelen heeft men een deftige game in handen. Facebreaker zit gameplaygewijs redelijk goed in elkaar, heeft voldoende modi voor een boksgame en heeft aardige graphics, zonder echt verbluffend te zijn. We vrezen voorlopig echter dat vooral de moeilijkheidsgraad een spelbreker kan zijn, onder andere voor de jongste gamers die toch tot de beoogde doelgroep behoren.