Call of Duty: World at War persevenement

Onlangs kreeg onze redactie een uitnodiging van Activision in de mailbox voor een persvoorstelling over het aankomende spel Call of Duty: World at War (CoD 5). Het hele gebeuren vond plaats in de Oosterse Villa te Antwerpen die, zoals de naam al doet vermoeden, helemaal ingericht is in Aziatische stijl. De locatie werd nauwkeurig door de organisatoren uitgekozen, omdat de setting van deze nieuwste Call of Duty volledig zal plaatsvinden aan het Japanse front ten tijde van WO2. Hiermee stapt het spel weer enkele decennia terug in de tijd, nadat in deel 4 nog werd gekozen voor een moderne setting. Deel vijf van de franchise komt vrij snel na het vorige deel, maar dit komt natuurlijk omdat de game werd ontwikkeld door Treyarch , bekend van Call of Duty 3, en niet door Infinity Ward. De jongens van Treyarch hebben heel wat te bewijzen aangezien CoD3 niet helemaal zonder fouten aan de wereld werd losgelaten. En veel gamers zijn dit dan ook nog niet vergeten.

De voorlopige multiplayer mode van CoD 5 werd alvast door onze redactie met wisselende emoties onthaald. Tijdens de persvoorstelling kregen we gelukkig vooral de kans om een hele missie te aanschouwen en bovendien zelf te spelen. Alvorens we onze tanden in het spel konden zetten, kreeg het talrijk opgekomen leger aan journalisten ook nog een gedetailleerde uiteenzetting van deze in Europa minder bekende oorlog in de Pacific. Deze les oorlogsgeschiedenis werd ons gegeven door niet minder dan professor Luc De Vos, 's lands bekendste krijgskundige en voormalig kolonel van het Belgische Leger. Zijn informatieve uitleg zal zeker voor het merendeel van ons jonge lezerspubliek als ronduit saai worden ervaren, maar het gaf mij toch alvast een iets andere kijk op deze bloederige strijd. Zo kwam ik heel wat te weten over het verschil in oorlogstactiek tussen het Japanse keizerlijke leger en de Nazi’s. En het viel nadien meteen op dat deze manier van oorlogsvoering ook duidelijk in het spel zit verweven.

Voordat de heren van Activision de presentatie van het spel zelf begonnen, verontschuldigden ze zich alvast voor de mindere graphics. Ze kregen naar eigen zeggen de HDMI-kabel van de Xbox 360 niet aan de praat. Een kleine golf van verwondering ging nadien door de zaal. Betekent dit dan dat de gamers die beschikken over een eerste generatie Xbox 360-console, en dus ook enkel een component aansluiting, het met mindere graphics zullen moeten doen? Laten we alvast hopen van niet. Ik moet toegeven dat het beeld, dat we nadien konden aanschouwen, inderdaad een beetje tegenviel. De grafische engine leek ons iets te onscherp en te ‘blokkerig’, dan wat we vandaag de dag gewend zijn. Er werd ons echter verzekerd dat dit in de uiteindelijke winkelversie allemaal heel wat beter zou uitzien. Let’s hope so.

De speelbare level tijdens de persvoorstelling was alvast geen teleurstelling. Het was duidelijk dat Treyarch de nodige aandacht heeft besteed aan het ontwerp. Zo begin je met je squad aan de rand van een jungle, waarin je onmiddellijk al zwaar onder vuur komt te liggen. Her en der verschijnen er ook enkele Japanse soldaten, die met getrokken bajonet op je af komen gestormd. Dit was volgens de opmerkingen van de professor dan ook blijkbaar een veel gebruikte tactiek tijdens het begin van de oorlog. Deze aanvalsvorm was vanzelfsprekend weinig effectief tegen het goed getrainde en bewapende Amerikaanse leger. Toch zal je zeker op verschillende plaatsen moeten oppassen, aangezien deze aanval vaak werd gecombineerd met een hinderlaag in hoog gras bijvoorbeeld. Eens een tiental van deze met bajonetten bewapende Japanners op enkele meters van je zijn verwijderd, zal je van deze ontmoeting heel wat meer overhouden dan enkel een natte broek.

Toen we onze weg verder konden zetten in de jungle, viel ons op dat de lijken van gesneuvelde soldaten realistisch in het ondiepe water bleven liggen. Het bos rondom ons voelde vrij realistisch en authentiek aan. Na enkele minuten knallen bereik je de grens van de dichtbegroeide wildernis, waar het Japanse leger zich op een heuvelrug in een loopgravennetwerk heeft ingegraven. Hier zal je ook voor het eerst kennis maken met het nieuwe wapen in Call of Duty, de vlammenwerper. Dit aanvalswapen was tijdens het Amerikaanse offensief op de honderden kleine eilandjes in de Pacific dan ook onmisbaar. Het keizerlijke leger had zich zeer goed voorbereid op de komst van de geallieerden, door op elk belangrijk eiland een uitgestrekt netwerk aan bunkers en luchtafweer te bouwen. Het spreekt voor zich dat de man met de vlammenwerper op zijn rug zeer goed werd verdedigd door de rest van zijn team. Het was dan ook een doeltreffende tactiek om deze persoon dicht genoeg te laten naderen, om dan zijn verschroeiende lading in de bunker los te laten. Burn baby burn!

Tijdens het laatste deel van de missie kregen we de opdracht om het belangrijke vliegveld van het eiland te heroveren. Hier komt ook weer de authenticiteit van het spel naar boven, aangezien vooral eilanden met een vliegveld van levensbelang waren voor het Amerikaanse offensief. Kleine onbelangrijke eilandjes werden gewoon genegeerd, waardoor er ook tientallen jaren na de oorlog nog steeds Japanse soldaten werden ontdekt op deze eilandjes. Velen van hen wisten zelfs niet dat de oorlog voorbij was en verdedigden trouw hun eigen post. Tijdens dit laatste missiedeel zie je alvast heel wat voertuigen op het strijdtoneel verschijnen. Meteen vertelden ze ons dat in andere missies je de mogelijkheid zult hebben om enkele voertuigen te besturen en te bevelen. Dat belooft.

Uiteindelijk kunnen we uit één speelbaar level uiteraard nog weinig besluiten. De geteste versie van het spel tijdens de voorstelling zou trouwens grafisch niet dezelfde zijn als de winkelversie, en dat is al zeker een reden om nu nog geen te vroege conclusies te trekken. De game straalt alleszins helemaal de sfeer van een Aziatische WO2 uit. Ik vrees echter dat de singleplayer weer vaak zal gekenmerkt zijn door onzichtbare barrières die je moet overschrijden om bepaalde golven van vijanden te stoppen of te activeren. Hopelijk zal daarentegen de combinatie met de speciale gevechtstactieken van het Japanse leger voldoende vernieuwing en afwisseling brengen tegenover de jarenlange overvloed aan Nazi’s. We weten het alvast 100% zeker als het spel half november in de winkelrekken zal liggen. Sayonara!