Call of Duty 4 - Hands-on

Na een first-look in het Hilton-hotel te Antwerpen en de informatie die in stukken op ons werd losgelaten, waren de verwachtigen voor de bèta van Call of Duty 4 behoorlijk hooggespannen. De nieuwe setting, het perk-systeem, het feit dat Infinity Ward opnieuw voor de ontwikkeling verantwoordelijk was, … Het waren allemaal punten die ervoor moesten zorgen dat we een zeer aangename multiplayer-ervaring voorgeschoteld zouden krijgen.

Mede door de achterstand die we als Europeanen moesten inhalen, waren mijn eerste speelsessies geen successen. Ervaring helpt een heleboel, maar het was toch even wennen aan het vrij hoge tempo waarmee de ontwikkelaars ons door de maps lieten razen. Ik heb menig beginner vaker horen vloeken dan onze onderhandelaars bij de nieuwe regeringsvorming, maar wie de moed had om even door te bijten, raakte toch vrij snel gewend aan het soms helse tempo.

Wanneer de multiplayer in het nieuws kwam, ging de meeste aandacht uit naar het perk-systeem. Of dit honderd procent terecht is, kan men in twijfel trekken. Het is zonder meer een toevoeging die voor extra diepgang in het multiplayergedeelte zorgt, maar het een revolutie noemen, gaat mij wat ver. Het zorgt er in ieder geval wel voor dat je meer tijd gaat investeren in het spel om zo veel mogelijk perks te unlocken, zodat vervolgens de keuze bij het creëren van een nieuwe set-up nog groter wordt. Daarnaast zorgen verschillende challenges voor een extra motivatie om nog meer te spelen zodat je die ene extra toevoeging voor een bepaald wapen toch kan gebruiken. Ervaren spelers zullen zonder twijfel vrij snel extra gadgets krijgen die een voordeel gunnen (zoals een beter vizier etc) maar het is voor beginners niet onmogelijk om ze vrij te spelen, vooral omdat je voor elk gespeeld spel experience punten verdient. Expert challenges waarvoor je headshots moet scoren zorgen daarentegen enkel voor een andere camouflagekleur zodat het verschil niet te groot zou worden.

Naast de perks kan je ook tijdens het spelen een tijdelijk voordeel halen door zoveel mogelijk kills op rij te scoren. Naargelang je drie, vijf of zeven kills haalt, kan je een scanner, airstrike of helikopter inroepen. Waar we bij het perk-systeem niet zozeer een voordeel zien voor ervaren spelers, zorgen deze tactische voordelen (bij correct gebruik) wel voor een aanzienlijke voorsprong op de andere spelers. Als het snelle tempo en de perks het spel nog redelijk in balans houden, kan dit er wel eens voor zorgen dat het verschil tussen beginner of casual gamer en hardcore shooterfanaat net te groot wordt.

Tijdens het spelen waren er hier daar wel enkele items die nog wat extra aandacht konden gebruiken. Zo was het spawnen bijvoorbeeld bijzonder vervelend. Meerdere malen werd je ofwel gedropt te midden van vijandige troepen, kwam het wel eens voor dat je zomaar in een airstrike werd gesmeten of als je geluk had, werd je net achter een niets vermoedende vijand gezet. Daarnaast leende niet elke map zich even goed voor elk speltype. In Vacant was het in free-for-all of zelfs team deathmatch zo druk dat je in enkele seconden tijd meerdere malen kon sterven, waardoor de frustraties bijzonder hoog konden oplopen.

Op grafisch gebied kon CoD 4 ons zeker bekoren. Akkoord, hier en daar mankeren wat details of zitten er enkele kleine onvolmaaktheden, maar wie daar over gaat klagen is gewoon een verwend nest. En je kan zeggen wat je wilt, maar ze beloofden ons een framerate van 60 fps en die hebben we gekregen ook! Wat de meesten waarschijnlijk ook opgemerkt hebben, is de invloed van lag op het spel, wat dankzij de killcam ontzettend in de verf werd gezet. Meer dan eens gebeurde het dat ik stierf en amper kon begrijpen hoe dit kon, tot ik dan op de killcam zag dat ik eigenlijk steeds naast de vijand aan het knallen was en dit terwijl ik er van overtuigd was dat ik hem doorzeefde. Het mag dan geen schokkerige bedoening zijn, maar lag, zelfs in zijn kleinste vorm, kan grote gevolgen hebben tijdens het spelen.

Na het spelen van deze beta kunnen we met een gerust hart verder kruisjes zetten op onze kalender in afwachting van vijf november. Call of Duty speelt online gewoon heel lekker en vlot en heeft voldoende mogelijkheden om gamers lange tijd met hun neus voor het scherm te laten zitten. Als deze multiplayer een aanduiding mag zijn voor de single player dan kunnen we ons aan een topper van formaat verwachten. De Master Chief mag zich alvast voorbereiden op een nieuw gevecht, namelijk dat voor de eerste plaats in de Xbox 360 Top Live Titles-lijst.

Impressie Ruben:

Een perfect woord om de Call of Duty 4 multiplayer te omschrijven is ‘intens’. Twee seconden verblijven in een foute positie kost je bijna gegarandeerd je leven, om daarna zoals in het echte leven opnieuw te respawnen. Nadeel hieraan is natuurlijk dat dit erg onvriendelijk is voor beginners, zoals ik er ook een was. Wees dus bereid om een aantal games hard “op uw doos” te krijgen om het spel eerst wat te begrijpen. Het systeem dat je meer moet spelen om handige nieuwe wapens, perks en camouflages te krijgen helpt hier natuurlijk niet bij. Maar eenmaal hierdoor, speelt het spel erg snel, actievol en tegelijkertijd blijft het erg spannend. De drie maps die de beta-versie aanbiedt, vragen allemaal een verschillende aanpak en zijn erg goed bedacht. Het grootste punt van kritiek zijn de vele bugs die gepaard gaan met het aanmaken van matches en lobby’s en soms heel wat last van lag. Infinity Ward kondigde al aan om daar een paar aanpassingen aan te doen, dus hopelijk weten ze het op te lossen!

 

Impressie Bert:

Ik had onlangs het genoegen om tijdens een korte demosessie twee levels van de single player van Call of Duty 4 te testen en de game liet toen in nauwelijks 30 minuten een bijzonder diepe indruk op me na. Net zoals in de vorige CoD-titels, is de ervaring overladen met een smakelijke dosis chaos, paniek en intense vuurgevechten, waardoor je meermaals overvallen wordt door een overweldigend gevoel, waarbij je haast letterlijk naar adem moet happen en ook op het virtuele slagveld geregeld even een rustpauze opzoekt achter cover. Vriend en vijand schreeuwen weer zonder weerga tijdens de veldslagen, en de graphics spatten simpelweg van het scherm. Zo was er bijvoorbeeld een infiltratiemissie op een zwalpend cargoschip, waarbij je personage voelbaar heen en weer wiebelde op het ritme van het schip en de golven. Ook de indrukwekkende beelden van de laatste trailers ( die o.a. tijdens de E3-beurs iedereen met verstomming sloegen) waren in-game minstens even indrukwekkend en hadden niets ingeboet qua kwaliteit. Call of Duty 4 heeft dan ook moeiteloos de overstap weten te maken naar de moderne oorlogsvoering en acteert – onder leiding van Infinity Ward – weer op het niveau van de eerste twee Call of Duty’s, die toch merkelijk beter speelden dan het derde deel uit de reeks, dat aan Treyarch werd uitbesteed. Zowel single als multiplayer lijken bijgevolg een schot in de roos te worden...