Brink

Splash Damage is al een aantal jaar bezig aan Brink en toen we te horen kregen dat Bethesda de game zou uitgeven, wisten we al min of meer wat ons de eerste speelbeurt te wachten stond. Er moest vast en zeker potentieel in Brink gezeten hebben, maar aangezien de ontwikkeltijd bijster lang te noemen is, waren we benieuwd of de ontwikkelaars in die tijd niet stil hadden gezeten. Shooters die zich op het multiplayer-vlak specialiseren zijn er genoeg, maar wat heeft Brink nu om zichzelf van de concurrentie te onderscheiden? Tijdens enkele testsessies zochten wij dat voor jullie uit en konden we al een idee krijgen van wat ons op 13 mei te wachten staat.

Brink is een first-person shooter die op het principe van Seasteading, het concept van het creëren van permanente woningen op zee, is gebaseerd. Kortom, een vrij ingewikkeld begrip voor iets wat weinig inhoudt. Brink zou ons team-based multiplayer-missies voorschotelen waarin personages met uiteenliggende karakters de hoofdrol spelen. Maar door middel van welke factoren kan Brink zich van de rest onderscheiden? Gameplay, graphics of iets magisch? Waarschijnlijk wel een combinatie van alle drie.

In de game heb je twee rivaliserende kanten: langs de ene kant heb je de 'Resistance' en langs de andere kant de 'Security'. Beiden voeren een immense strijd tegen elkaar in de utopische stad die bekend staat als 'The Ark', een drijvende stad omgeven door de wateren van een ondergelopen aarde. De Ark is ontworpen als een prototype van een perfecte stad, waar er geen vervuiling heerst en groene energie alom tegenwoordig is, die groot genoeg is voor vijfduizend inwoners. Vanwege de vele vluchtelingen uit andere delen van de wereld is de bevolking echter gegroeid tot vijftigduizend, wat betekent dat er niet genoeg middelen meer zijn om rond te kunnen komen - met als resultaat dat de stad op de rand (vandaar de naam van het spel: 'brink' betekent 'rand' in het Nederlands) van een burgeroorlog staat.

In de story mode van Brink zal je met maximaal acht spelers in co-op, zestien in totaal dus, online kunnen spelen tegen bots of team tegen team. Bij aanvang van het spel zal je je personage naar hartenlust kunnen aanpassen, want echt bijna alles is in deze game mogelijk. Gezicht, tattoos, kostuums, noem maar op; zelfs de wapens kun je helemaal gaan aanpassen. Heb je de keuze tussen honderden wapens kunnen maken, dan kan je ze nog gaan updaten ook. Een demper opsteken of een vizier erbovenop plaatsen om beter te kunnen richten; alles is mogelijk zolang je voldoende punten in de game hebt verdiend om alles vrij te spelen.

Vele van onze redacteurs zeiden meteen: Brink is gewoon Team Fortress 2, maar dan met meer franjes. Wel, er is toch één noemenswaardig verschil tussen beiden. Brink heeft namelijk het SMART ("Smooth Movement Across Random Terrain") System. Dat inventieve systeem stelt spelers in staat om te manoeuvreren in complexe omgevingen zonder dat de speler daarvoor iets hoeft te doen. De AI van je eigen personage is als het ware groot genoeg om zelf de omgeving te analyseren om er het beste uit te kunnen halen. In vele first-person shooters had je bijvoorbeeld de mogelijkheid niet om hoge containers op te kruipen en naar een laddertje te springen om een goede snipeplaats te vinden. Nu loop je simpelweg naar de container en doet de computer de rest. Zeer handig, je kan het vergelijken met Mirror's Edge en Assassin's Creed, en op het eerste zicht konden we ook hier geen minpuntjes bij opnoemen.

Nu, misschien gaan we beter iets dieper in op de verschillende klassen waar je uit kan kiezen, want deze zullen je taken doorheen de game voor een flink stuk gaan bepalen. Het spel kent vier soorten klassen, ontworpen om teamwork te bevorderen. De eerste klasse, Soldier, bevindt zich altijd in de frontlinies. De soldaat kan teamgenoten bevoorraden met munitie en draagt explosieven bij zich om belangrijke doelen te vernietigen. De tweede klasse, Engineer, is meer gericht op het herstellen van zaken. Engineers kunnen de wapens van teamgenoten een update geven en kunnen ook turrets op strategische locaties plaatsen. De derde klasse, Medic, heeft dan weer de taak om neergehaalde teamgenoten te genezen, maar hij kan ook het levensbalkje van je teamgenoten vol houden indien hij dicht genoeg in de buurt is. De vierde en tevens laatste klasse, Operative, sluipt meer langs de vijandelijke linies om informatie vrij te gaan spelen. Zo zal hij de computers moeten hacken en zal hij ook sabotage moeten uitvoeren. In principe is er dus niet veel keuze, maar aangezien iedere klasse heel veel opdrachten heeft om te vervullen, gaat het nooit echt gaan vervelen. Ben je het na vijf minuten toch al beu, dan kan je nog altijd wanneer je maar wilt van klasse veranderen.

Splash Damage heeft al veel tijd gehad om aan Brink te werken, maar doordat de game al twee keer werd uitgesteld, kunnen we nog niet helemaal overtuigd zijn van hetgeen dat we te zien kregen. De game heeft veel weg van Team Fortress 2, wat we niet negatief kunnen noemen, biedt ons een multiplayerervaring vanjewelste en zet het samenwerken nog maar eens opnieuw in het daglicht, maar aangezien je niet echt voor je kills beloond wordt en meer voor de taken die je hebt uitgevoerd, zien we niet iedereen de game meteen kopen. We weten daarbovenop ook nog niet of de singleplayer wel lang genoeg zal zijn om de weinige gamers zonder internet gerust te stellen dat het verhaal toch een tijdje zal duren en het ook interessant genoeg zal zijn.

Splash Damage verraste ons met het grote belang van teamwork in Brink, wat in het echte leven ook zeer belangrijk is, met de graphics en character customization zoals we uit Team Fortress 2 gewend zijn en met hun geniale SMART, die ons veel meer vrijheid om te bewegen geeft. Los daarvan weten we nog niet of het verhaal wel boeiend genoeg zal zijn en of de 'teamwork'-gameplay wel voor iedereen is weggelegd. De ontwikkelaars hebben dus nog het één en het ander recht te zetten om iedereen van Brink te kunnen overtuigen, maar met Bethesda als uitgever zien we dat allemaal wel in orde komen.