Battlefield: Bad Company - Hands-on

DICE en EA zijn ervan overtuigd dat de Battlefield-franchise verfrissing nodig heeft en dus kondigden ze enige tijd geleden Bad Company aan. Het concept blijft min of meer hetzelfde in de multiplayer (hoewel Gold Quest de Conquest Mode blijkbaar definitief vervangt), maar deze keer bevat het spel naar eigen zeggen ongekende mogelijkheden om vernietiging te veroorzaken, ten minste voor een first-person shooter in dit genre. De omgevingen kan je grotendeels aan diggelen schieten, waardoor het verloop van de wedstrijden helemaal anders zou aanvoelen. Nu Bad Company zich in een tamelijk gevorderde stage bevindt, gaf Electronic Arts ons de kans om aan de bèta deel te nemen en een hands-on artikel kon dus niet lang uitblijven.

Het opzet van Bad Company is ondertussen overduidelijk, dus jullie zullen je wel afvragen wat voor een indruk de vernielbare locaties achterlaten. Laten we om te beginnen alvast toegeven dat de ontwikkelaars enigszins gelijk hadden: dit soort feature blaast werkelijk nieuw leven in een franchise die reeds talloze sequels kent. Zij die echter evenveel detail op dit vlak verwachtten als in Midway’s Stranglehold, zullen misschien wat teleurgesteld zijn, want het viel na een paar matches op dat telkens wanneer je een stuk van de muur opblaast het gat regelmatig hetzelfde zal zijn als voordien. Dit springt vooral in het oog bij houten objecten: in plaats van nauwkeurige gaten wanneer je op pakweg een deur schiet, lost deze na een tijdje in het niets op, zelfs al snij je er met een mes op los. En hoewel de ontwikkelaars eerder bevestigden dat je niet alles tot puin kan herleiden, blijft het in sommige instanties raar dat je bepaalde obstakels niet kan vernietigen, terwijl dat logischerwijze wel zo zou moeten zijn. Vergelijkbaar met Frontlines: Fuel of War met andere woorden, maar in de nieuwste Battlefield valt dit nu eenmaal harder op omdat men deze technologie veel uitgebreider benut dan KAOS Studio’s game.

Neem bijvoorbeeld het laatste gebied van Ascension, een map die de developers voor close-combat ontwierpen. Het laatste stel goudkisten bevindt zich middenin een kasteel omringd door hoge muren, en normaliter zou je denken dat je stukken uit deze muren kan blazen zodat je niet geforceerd wordt om door een nauwe poort te rushen. Niet dus: deze poort is praktisch de enige doorgang, waardoor het extra makkelijk wordt voor de verdedigers om de aanvallers overhoop te knallen zodra ze hun kop laten zien. Zeker omdat ‘The Defenders’ (hun officiële titel) ook mounted guns op deze positie hebben. We begrijpen uiteraard dat ‘The Attackers’ niet overal mogen ‘improviseren’ zodat het wat gebalanceerd blijft - anders zou het misschien net té moeilijk worden voor het verdedigende team -, maar het feit dat je alleen het dak van het kasteel kan vernielen en zelfs niet de muren van de hoogste kamer waar verstandige snipers in schuilen, blijft een eigenaardige keuze. Vooral vanwege het feit dat je elders in diezelfde level moeiteloos muren kan opblazen. Uiteindelijk ontdekte ik dat ik vanop een rots via een ruit binnen kon springen (iets wat de oppositie zelden verwacht), maar ik betwijfel of DICE dit als een geoorloofde manier beschouwt om in de basis te sluipen.

Het is natuurlijk nog een Work-in-Progress en door middel van deze bèta wil het ontwikkelingsbedrijf voornamelijk zoveel mogelijk feedback vergaren, dus hopelijk zullen ze zulke dingen in de finale build herzien. Wat me echter meer zorgen baart, zijn de gesimplificeerde klassen (en hun mogelijkheden) in vergelijking met de PC-versie van Battlefield 2. De parachutes zijn helemaal weg, dus snel uit een helikopter of vanuit een hoog gebouw springen wanneer de tegenstander je met explosief materiaal bestookt, is onmogelijk. Naar alle waarschijnlijkheid is dit dan ook een zelfmoordsprong wanneer je toch een poging zou wagen, want zelfs al spring je van circa anderhalve meter naar beneden, dan krijg je alsnog flink wat fall damage. Dit zette men gelukkig reeds recht in een verbeterde build, maar dit is lang niet de enige tekortkoming in de kern van de gameplay. Een prone position ontbreekt eveneens, terwijl dit feitelijk een must is voor semi-realistische en strategische shooters. In Bad Company kan je enkel op je knieën bukken, dus als sniper opgedost in een ghillie suit ben je al gauw genaaid (ook omdat er in beide bèta levels weinig gras is om in te schuilen). En daar komt nog bij dat er, net als in Modern Combat, maar 5 klassen zijn in plaats van 8 à 9 in de oorspronkelijke Battlefield 2…

Erger is dat de hospik en de ingenieur in dit spel onder één en dezelfde noemer vallen, met name de Support Class en dat deze uitgerust zijn met een heavy-automatic machine gun zoals de SAW in Call of Duty 4. Ondergetekende opteert er in dit soort games meestal voor om de rol van een medic te spelen, dus ik was behoorlijk ontgoocheld met deze beslissing. Niet omdat deze eenheid nu meer offensief gericht is, maar eerder omdat je teamleden voorzien van health packs volkomen nutteloos is geworden in de bèta. Iedereen sterft relatief snel, de Assault Class heeft zijn eigen manier om z’n levensbar terug op te vullen en de Support Class beschikt geeneens over een apparaat om gesneuvelde bondgenoten te reviven. Een ferme teleurstelling indien je je zou willen specialiseren als een rasechte medic, en deze taak is sowieso al niet makkelijk in Bad Company wegens twee redenen. Ten eerste omdat er amper duidelijke indicaties zijn voor zowel jezelf als je teamleden (vaak te klein, zelfs op een HDTV) en omdat je ten tweede nu op de achtergrond moet blijven. Het is namelijk meer dan eens voorgekomen dat teamleden van me wegliepen omdat ze niet eens zagen dat ik ze health wou geven (wat echter ook meermaals gebeurde in de voorgaande games, ondanks de betere icoontjes) en met het geweer van de Support Class kan je voldoende covering fire aan je team bieden. Bovendien kan deze klasse mortar strikes oproepen, hoewel je even helemaal stil moet staan om een specifiek gebied aan te duiden. Dit doe je dus liever vanop een afstand, aangezien je anders een simpel doelwit bent voor sluipschutters.

Vooral het gebrek aan enige informatie over onder andere het nut van de gadgets die je kan unlocken is een groot gemis: zo ben je noodgedwongen om op het Internet rond te neuzen om uit te pluizen wat de target tracer juist doet. Ik zal alvast enige moeite besparen voor de lezers die eveneens aan deze bèta participeren: de tracer is uiteraard in staat doelwitten aan te duiden zodat het makkelijker is voor de Demolition Class om voertuigen met hun raketten te raken. Niet alleen door een bijbehorend icoontje op de in-game HUD, maar eerder omdat hun raketten dankzij zulke tags automatisch naar de vijand worden geleid. Een optioneel scherm met heel wat uitleg over alle belangrijke hebbedingetjes zoals in Frontlines zou dus zeer welkom zijn, evenals betere instructies over hoe je sommige uitreikingen van het Stats-menu moet verdienen...

Toch valt er wat positiefs te zeggen over Battlefield: Bad Company, indien je begon te twijfelen over dit spel. Het geluid van de game is zonder meer formidabel en geven je werkelijk het gevoel dat je middenin een oorverdovende oorlog zit, meer zelfs dan Call of Duty 4. Deze versterken de ervaring aanzienlijk en vooral de geweren klinken geweldig: voor het eerst in lange tijd vond ik dat een game qua geluid erin sloeg om aardig in de buurt te komen van de vuurgevechten in de topfilm HEAT. Het is allesinds een intense belevenis en eerlijk gezegd ook de reden waarom ik enkele fouten in de FPS-mechanics niet zó erg vind. Soms moet je namelijk wel zeer veel kogels verspillen om iemand te doden en de schade van granaten uit een grenade launcher lijkt quasi willekeurig. Bovendien is het tamelijk moeilijk om iemand te raken vanuit de gunner-positie van een tank of de vierwielers. Ik moet er wel bijzeggen dat de gunplay van Bad Company een heuse verbetering is wanneer je het met de vorige delen vergelijkt (ongeacht de bovenstaande tekortkomingen en de maffe knoppenconfiguratie in de bèta) en dat de tientallen medailles op succesvolle wijze het verslavingsgehalte verhogen. Deze werken net zoals de challenges in Call of Duty 4 - de Battlefield-franchise introduceerde zulke stat tracking oorspronkelijk -, maar helaas moet ik nogmaals zeggen dat dit aspect voorlopig niet even goed uitgewerkt lijkt te zijn zoals in Battefield 2.

Het grafische aspect van DICE’s meest recente spel staat tevens (opnieuw) stevig op punt: de explosies ogen fantastisch en zowel de omgevingen, de characters, de vehicles als de gun models zijn best gedetailleerd. Let wel: de graphics zijn niet even mooi als de oorspronkelijke screenshots, maar voor een sandbox multiplayer shooter met destructable environments blijft Bad Company toch een knappe game. De framerate van 30 frames per seconde valt overigens goed mee (ik beleefde althans weinig framedrops), weliswaar door de grote hoeveelheid screen-tearing. Dit is gelukkig iets dat de ontwikkelaars later effectief zullen optimaliseren, evenals het constante geflikker van schaduwen vanaf een bepaalde afstand, dus ik ben benieuwd hoe groot het verschil zal zijn in de afgewerkte versie. Daarbij is het contrast van de belichting in de bèta storend: vooral binnenin gebouwen (Ascension) zie je nauwelijks een hand voor ogen, maar dit is wederom iets de developers door de terechte klachten van de community reeds aanpasten.

Battlefield: Bad Company heeft heel wat potentieel, maar DICE moet eerst en vooral de algemeenheden op punt stellen, en de talloze grafische bugs verwijderen. Ook de vernielbare omgevingen zijn niet zo uitgebreid als men aanvankelijk deed vermoeden (maar nog steeds beter dan de meeste spellen) en het besturen van voertuigen is in deze build niet prettig; erger dan die van Fuel of War, in mijn opinie. Verder vond ik het jammer en bizar dat je in de bèta niemand uit de Friends List mag uitnodigen noch dat je enige controle krijgt over het squad-systeem, want het vormen van groepen gebeurt automatisch zonder dat men enige extra functies activeert. Toch blijft Bad Company leuk op z’n eigen manier (met of zonder een handvol vereenvoudigde elementen) en kan het mogelijk een aanrader worden voor multiplayerfanaten, mits de eerder vermelde problemen alleen in de bèta zullen blijven. Ten slotte denk ik dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de netcode: de servers die men onderwierp aan deze stress test waren best stabiel, op de initiële drukte na wanneer dit stukje software eindelijk verkrijgbaar was, dus hoogstwaarschijnlijk zal dit deel van Bad Company wel snor zitten tegen de release in juni…