Vox populi: Foute games

Ik heb in het verleden flink foute games gespeeld en ook nu nog speel ik wel eens games onder mijn stand. Kwalitatief gezien zijn er gelukkig niet al te veel ondermaatse games op onze Xbox. Maar toch zijn er jammer genoeg van dat soort games. Maar ook inhoudelijk kan een spel helemaal verkeerd zijn, vol met doldwaze humor of te idioot voor woorden. Ik en mijn foute games…

Robin Hood, de man in de veel te strakke groene broek, was in mijn kindertijd een ware held. De moraalridder die het opnam voor de armen, door de rijke edelen te bestelen, is ook de hoofdrolspeler in Robin Hood: Defender of the Crown. Defender of the Crown was 17 jaar geleden overigens een prima spel, toen had Robin echter maar een bijrolletje.

Hoe heldhaftig Robin in de talrijke verhalen ook wezen mag, zo zwak is hij in dit spel. De gameplay lijkt nergens naar en begint al snel te vervelen. Ook het verhaal klopt niet, want Robin doet in werkelijkheid niets liever dan in de bossen rondhangen en nu en dan eens iemands zakken rollen. Dus waarom moet hij zich in dit spel nu zonodig plotseling met de politiek van Engeland gaan bezighouden? Omdat hij moet van Marian! Belachelijk! In de Middeleeuwen hadden vrouwen immers een ondergeschikte rol. Het kan dus niet zijn dat Robin naar de pijpen van zijn madam danste. Ze was echter wel van adel, maar toch was Robin de grote man in het Sherwood Forest. Hij had het daar voor het zeggen, niet een of ander bazig wicht.

Ondanks alle slechte kritieken die het spel had gekregen wou ik het toch niet geloven zonder het zelf gespeeld te hebben. Niettegenstaande dat ik het na een uurtje al vreselijk beu was, bleef ik door spelen, ik moest en zou het uitspelen. Mijn ego werd echter in die mate hard gekrengd, toen ik een eerste keer faalde om het spel tot een goed einde te brengen. Bleek het spel ook nog eens veel te moeilijk! Ook een tweede keer moest ik zwaar teleurgesteld vaststellen dat ik weer niet in mijn opzet was geslaagd. De derde maal kreeg ik de slechteriken wel op hun knieën en slaagde ik er gelukkig in om Leeuwenhart terug op de troon te krijgen.

Uit pure ellende heb ik het spel, nadat ik het had uitgespeeld, uit mijn Xbox gehaald en het 5 meter onder de grond begraven. Ik had zelfs de moeite niet genomen om het eindfilmpje te bekijken. Waarom ik het spel ben blijven spelen is tot op heden een onopgelost raadsel. Vermoedelijk zal het iets met mijn kamervullende ego te maken hebben die het klaarblijkelijk niet kon verkroppen dat ik een spel, geschikt voor twaalfjarigen, niet kon uitspelen. Het zal vermoedelijk om hoogbegaafde nerds gaan die niets anders te doen hebben. Nooit meer!

Als diehard formule 1 fan, moest en zou ik een formule 1 spel op mijn Xbox hebben. Ik, de man die geen minuut formule 1 heeft gemist van het voorbije seizoen, heb echter amper het spel gespeeld. Daar waar het voorbije seizoen bijzonder spannend was, met heel wat verrassende inhaalacties, daar is F1 Career Challenge vreselijk saai. Het geeft helemaal geen kick om pakweg Juan Pablo Montoya tegen 200 km/u voor te steken. Het deed me zelfs nog minder toen ik mijn idool Michael Schumacher de zege kon bezorgen door in de laatste rechte lijn flink in de remmen te gaan. ( remember de Grote Prijs van Oostenrijk in 2002 waar Rubens Barrichello in de laatste rechte lijn moest remmen voor Schumacher, zodat de Duitser de volle 10 punten kon meer naar huis nemen ). Eigenlijk is het de bedoeling zelf wereldkampioen te worden, maar dat is vreselijk saai. Zeker omdat je in het eerste seizoen met een zwakke wagen rijdt die niet kan meedingen voor de eerste plaatsen. Ook nog zoiets idioots was de pitstop regeling. Vooraf werd bepaald welke ronde je moest binnenkomen. Dat terwijl in de hedendaagse racerij pitstops een race kunnen bepalen. Je had nog tactisch kunnen rijden door later binnen te komen of wanneer je veel verkeer had, net vroeger,… Dat kan allemaal dus niet. Het rijden in Monaco ( een circuit dat in werkelijkheid vrij moeilijk is, zeker door de weinige plaatsen waar je kan inhalen ) is in dit spel een makkie. Zelfs als je elke muur raakt die je tegenkomt, word je nog op 1 been winnaar.

Binnenkort begint het nieuwe seizoen weer, gelukkig maar. Want op dat vlak schiet de Xbox toch tekort. Er lijkt overigens weinig verandering in te komen. Sony heeft namelijk de rechten…

Dead or Alive 3 heb ik veel en graag gespeeld. Grafisch is het een hoogstandje, ook qua gameplay is het een aardig spel. Maar Dead or Alive Xtreme Beach Volleyball is echt niets voor mij. Het ziet er allemaal bijzonder goed uit, voornamelijk de dames. Toch snap ik niet waarom het de DOA dames moesten zijn. Ik kan er echt niet bij hoe ze op het idee zijn gekomen om professionele vechters op een strand een week lang te laten volleyballen… Ik wil nog best geloven dat Zack een pak poen had gewonnen, ik wil ook best geloven dat hij ze met een smoesje naar zijn eiland had gelokt, maar dat ze er dan moeten volleyballen…Ik had het in de eerste plaats al beter gevonden mocht het een spel zijn dat niets te maken had gehad met DOA. Ik vind het maar een geforceerd verhaal, dat gewoon simplistisch is, waardoor het wel erg duidelijk is dat de naam Dead or Alive enkel gebruikt (lees: misbruikt) werd om de verkoop aan te zwengelen.

Ook het spelen zelf wist me op geen enkel moment te boeien. Daarbij stoorde de overdreven vrolijke muziek me in die mate dat ik zelfs liever zonder geluid speelde. Ook de minigames vond ik saai, idioot en totaal nutteloos. Aan het winkelen ben ik zelfs niet meer begonnen, ik had snel genoeg door dat dit spel me eerder ging ergeren dan ging boeien...

Top Spin is een prima spel, eerlijk waar. Je moet het alleen een beetje kunnen. Laatst nog heb ik het spel tegen een groot deel van de crew mogen ( moeten ) spelen. Iemand kwam met het lumineuze idee af om een toernooitje te spelen. Het lot wou dat ik tegen Insane moest beginnen. Daar waar wij er amper 5 minuten over deden ( ik werd op pijnlijke wijze afgeslacht ), deed de rest van de crew er heel wat langer over. Mijn volgende tegenstander, Duckrider, had gelukkig ook niet al te veel Top Spin ervaring. Helaas moest ik wederom de duimen leggen. Het was me zelfs niet gegund om een set binnen te halen. In de finale van de verliezers moest ik alsnog proberen mijn eer te redden. Fonzi, de ongelukkige, had ook al tweemaal finaal verloren. In onze finale viel er meer eer te halen, dan in de echte finale, met Insane en Macnappy. Er stond veel op het spel, eeuwig gezichtsverlies of 'maar voorlaatste'. De eerste set ging vrij overtuigend naar Fonzi. De tweede set won ik! Mijn eerste ( en tevens ook mijn laatste ) gewonnen set ooit. Na een korte pauze om de innerlijke mens te versterken, vervolledigden we de match. Fonzi won uiteindelijk, na een erg spannend duel. Ook nu nog moet ik geregeld aanhoren dat ik de verliezer van de verliezende verliezers ben. Een titel waar ik niet erg trots op ben, maar iemand moet hem dragen. Hoewel ik nog tot 4 uur 's nachts voort heb gespeeld slaagde ik er niet meer in om nog een set te winnen. Ook met mijn dubbelpartner Volt ging het niet veel beter, we bleven verliezen. Het enige voordeel was dat ik mijn verlies kon delen.

Ondanks al mijn verwoede pogingen om de neerwaartse spiraal van verliezen om te buigen tot eeuwige glorie, kon niets helpen. Ik heb getracht popcorn in iemands oog te gooien, zelfs die tactiek kon mijn lot niet verbeteren. Uiteindelijk, om 4 uur 's nachts heb ik me erbij neergelegd dat het winnen niet aan mij besteed is.

Kung Fu Chaos vind ikzelf een echte topper. Razendsnelle gameplay, doldwaze humor en een super multiplayermode. Ideaal spel ter afwisseling voor op een lan zou je zeggen. Wel, dat dacht ik tot voor kort ook. Tot we het om 5 uur 's nachts eens probeerden. Het resultaat was dat Soulfystoffel de strijd heeft moeten staken omdat hij naar eigen zeggen 'niet meer wist wat hij aan het doen was'. Eigenlijk best wel begrijpelijk. Welke gekken proberen er nu ook midden in de nacht elkaar van een ijsberg te tikken? Welke gekken beginnen een hele straat haast wakker te brullen omdat iemand op hen heeft gescholden ( taunten). Welke zotten proberen nu in hemelsnaam elkaar van een balkje te gooien met een prinses? Wel, dat is nu eenmaal jullie x-powercrew.

Kung Fu Chaos is een topspel, je moet het alleen op de juiste momenten spelen. Het zorgt voor nog meer adrenaline op een moment dat je wordt verondersteld rustig te slapen. Gouden raad: speel een rustig potje schaak om 5 uur 's nachts in plaats van je hopeloos op te winden tijdens een spelletje KFC.