The Gathering '08: De Europese Xbox community verbroedert in Londen!

De verbrokkeling van het Europese landschap zorgt ervoor dat Microsoft maar moeilijk in contact kan komen met de verschillende nationale Xbox communities die het continent rijk is. Sinds enkele jaren is op initiatief van Microsoft UK echter het Europese Xbox Community Network opgericht, dat onder leiding van Graeme Boyd – de Britse tegenhanger van Larry Hryb oftewel Major Nelson -, een thuishaven vormt voor alle noemenswaardige nationale fansites en zo als één blok naar de buitenwereld optreedt. De verschillende Q&A’s die we geregeld posten zijn onder meer een product van de XCN-samenwerking, maar het is vooral achter de schermen dat de verschillende sites nauwe ondersteuning krijgen. Als “welgemeende dankuwel” voor ons harde labeur, werden we afgelopen weekend uitgenodigd voor een feestelijke bijeenkomst van de crême de la crême van het Europese Xboxwereld in het druilerige Londen.

Vrijdagavond: Gears of War 2 launch party

De Belgische delegatie die in stijl het kanaal mocht overvliegen, bestond uit ondergetekende, alsook Guy van Microsofts in-house blog Xet360. Guy sms-te dat ie reeds aanwezig was in de luchthaven toen ikzelf nog mijn koffers moest inpakken, maar enkele uren later doorkliefden we dan toch gezamenlijk de regenachtige, vrijdagavondse wolken. We waren blijkbaar de laatste twee om aan te komen op de luchthaven van Heathrow, maar daar werden we als rijkeluiskindjes opgepikt door een spierwitte limo, die we dan nog eens mochten delen met de net daarvoor gelande Zweedse schoonheid Angelica – die ongetwijfeld dit artikel hopeloos tracht te vertalen via Google Translate … hi there girl! Als ware celebrities werden we zo weggevoerd naar een landelijk, maar werkelijk majestueus hotel, waar we drie dagen zouden vertoeven.

Tijd om rustig de valies uit te pakken was er niet – alsof we daar überhaupt zin in hadden -, want de ganse avond stond in het teken van de lancering van Gears of War 2! Matt Hancy en Maury Mountain, twee artiesten van het Epic-team, hadden 20 HDTV setups klaargezet en hadden tevens als ware Sinterklaas wannabe’s een zak vol goodies meegebracht, waaronder exclusieve eerste edities van het GoW comic book, ondertekend door het team, enkele COG tags (waarvan slechts 1000 exemplaren gemaakt zijn) en rode 360 controllers. De prijzen werden verdeeld tijdens een Horde competitie – waarbij je met een team van 5 spelers de ene na de andere zondvloed aan steeds sterker wordende vijanden moet overleven -, en wij Belgen werden samen met Angelica in een team ingedeeld, aangevuld met nog Alexandre uit Frankrijk en een onvervalste Finse metalviking. Een succesvolle combinatie blijkbaar, want we sleepten moeiteloos de overwinning in de wacht. Toen we na 1,5 uur aan wave 30 aangekomen waren, bleken alle andere teams reeds het loodje erbij neergelegd te hebben én hadden we bovendien ook een onklopbare topscore dankzij ongeëvenaard teamwerk, zelfs de heren van Epic waren onder de indruk van onze ten toon gespreide strategie. Als overwinnaars moesten we natuurlijk ook de nodige formaliteiten ondergaan en poseren voor een uitgebreide fotosessie.

Na het uitsterven van de duizenden flitsen – zo ervaarden wij het toch alleszins -, greep iedereen weer de controller in de hand en werd er tot diep in de nacht met een biertje in de hand gekeuveld met de ontwikkelaars van Epic en de overige overgevlogen XCN-leden.

Onze exclusieve prijzen die we in de wacht hebben gesleept dankzij Gears of War 2!

Angelica, onze Horde team leader, die triomfantelijk poseert met Matt en Maury van Epic.

Zaterdag overdag: We love ‘the infected’, the new zombies!

Het zwaartepunt van het weekend lag echter op zaterdag, waar Graeme Boyd en zijn trawanten - Michelle, Chrissie, Maurice en Ben, verderop te bewonderen op een aantal compromiterende foto - een tsjokvol programma hadden voorzien, met onder meer Left 4 Dead, Resident Evil 5, Halo Wars, Street Fighter IV, You’re in the Movies, Prince of Persia, Tomb Raider Underworld, NXE, Bionic Commando, Ninja Blade en Shaun White in speelbare vorm. We gaan ons voor dit artikel beperken tot de hoogte- en dieptepunten, want bijvoorbeeld het nieuwste avontuur van de zwoele Lara Croft zal nog uitgebreid aan bod komen in een apart artikel, aangezien collega Dennis haar deze week in levende lijve heeft kunnen ontmoeten!

Star of the show: Left 4 Dead

We gaan maar meteen met de deur in huis vallen: het meeste spelplezier hebben we dit weekend beleefd met Left 4 Dead, een titel van kwaliteitshuis Valve die deze maand nog in de winkelrekken verschijnt. Het concept is nochtans simpel: Left 4 Dead speel je bij voorkeur met z’n vieren in co-op (online, ofwel via 2 player offline splitscreen aangevuld met 2 bots) en al wat je hoeft te doen is duizenden “geïnfecteerden” mollen – blijkbaar wou niemand op het event het woord zombie in de mond nemen, alsof het heiligschennis zou zijn. De setting voor deze slachtpartij zijn 4 aparte films waarin je figureert, elk van zo’n 1,5 tot 2u. Erg lang is dat natuurlijk niet, maar Chet Faliszek van Valve benadrukte dat elke film wel telkens voldoende variatie zal bieden wanneer je hem herspeelt. De ammolocaties, de spawnplaatsen, de hoeveelheden aan vijanden,… het zou telkens voor een iet of wat nieuwe ervaring moeten bieden. We maken ons echter geen illusies, het zal de beleving niet fundamenteel wijzigen, maar Left 4 Dead is wel een uitermate vermakelijk popcorn-product en wij kregen er alleszins maar geen genoeg van. Daarnaast zal je in de Versus mode ook in de rol van de zombies kunnen kruipen, dus dan kom je toch al gauw aan een minimum speelduur van tweemaal 8 uur, het herspelen just for fun nog geeneens mee in rekening gebracht.

Het tempo waarmee je overrompeld wordt door de golven aan vijanden is overigens verschroeiend en de geïnfecteerden zelf zijn daarenboven ook nog eens bliksemsnel waardoor je haast letterlijk jouw broek bevuilt. Begin die triggerfinger maar al goed in te smeren, het zal nodig zijn! We kregen het nog meer benauwd toen we ondergekotst werden door een zogenaamde “boomer”, wiens smurrie de hongerige horde aantrekt zodat je al gauw omsingeld en bepoteld worden door tientallen geïnfecteerden tegelijk. Er zit op zo’n moment niets anders op dan paniekerig knallen en hopen dat jouw teamgenoten je niet aan je lot overlaten. Het is overigens cruciaal om bij elkaar te blijven, want de game “straft” eenzaten die een heldenstatus willen bekomen. Zij zullen namelijk door vijanden belaagd worden die ze niet op hun dooie eentje aankunnen. Samen uit, samen thuis … en indien je toch je lotgezellen in de steek zou willen laten voor een dringende sanitaire stop of een pitstop aan de koelkast, dan kan je simpelweg de “gotta take a break button” indrukken. Deze optie zorgt ervoor dan een bot tijdelijk jouw rol overneemt, zodat de rest van de bende niet hoeft te wachten… hilarisch, en bovendien ook nog eens praktisch! Wordt vervolgd in onze review…

Runner-up: Resident Evil 5

Het horrorgehalte van de Resident Evil-reeks is stelselmatig afgenomen de laatste edities en ook het vijfde deel zet die evolutie naar een meer actiegerichte aanpak verder. Sommige fans zullen het ongetwijfeld jammer vinden, maar dat wil daarom nog niet zeggen dat de recentere games minder goed zijn, integendeel. Aangezien RE5 de eerste titel in de reeks is die fatsoenlijk op Xbox (360) verschijnt, heeft Capcom alvast een tegemoetkoming gemaakt richting de vele Halo- en Gears of War-fans, namelijk een meer shootergerichte besturing, als alternatief voor de nog steeds beschikbare klassieke controls uiteraard. Zo zal je met eerstgenoemde controls bijvoorbeeld kunnen strafen en verloopt het schieten via de trigger in plaats van X, al zal je dat nog steeds vanuit stilstand moeten doen. De grootste verandering is echter de setting in Afrika – zwarte zombies, excuseer, geïnfecteerden, zouden volgens sommigen zelfs een racistische uiting zijn – en de ondersteuning van 2 player co-op. In duo’s konden we twee missies onder handen nemen, met onder andere een reusachtige beul met een bijl en een kettigzaagzwaaiende freak, en dat smaakte naar meer. Vooral de shotgun heeft niet aan verwoestende kracht moeten inboeten en de schedels splatten al vlug in duizenden stukjes uiteen, maar ook de melee combat bleef uitermate effectief tijdens de veredelde boss fights. Het is overigens niet zomaar met z’n tweetjes het verhaal doorlopen. Je moet echt samenwerken (ammo delen, elkaar assisteren om passages te kunnen voltooien, de andere weer rechthelpen of bevrijden uit de greep van een zombie,…) en dat maakte de ervaring des te intenser! De build die we voor de kiezen kregen was weliswaar vrij oud, maar de beelden zagen er reeds erg fraai uit - de typische previewproblemen zoals tearing etc even buiten beschouwing gelaten uiteraard nog zo lang voor de release in maart 2009. De geïnfecteerden stalen met andere woorden duidelijk de show op The Gathering ’08!

Eervolle vermelding: Prince of Persia

Ubisoft Montreal heeft bijzondere plannen met de franchise rond de Perzische prins, want in het nieuwste avontuur verschijnt een nieuwe jonge prins op het cel shaded – en open wereld - toneel. Het is nog een erg naïeve prins die we leren kennen, maar gaandeweg de verhaallijn zal hij het nodige verantwoordelijksgevoel krijgen doordat ie continu optrekt met Elika, een Oosterse schone met magische krachten. Vooral de dialogen tussen de twee hebben erg veel aandacht gekregen en waren tijdens onze relatief korte speelsessie alleszins geslaagd en vermakelijk. Chris Easton van het Canadese ontwikkelingsteam vertelde ons dat er maar liefst 550 pagina’s aan dialogen zijn uitgeschreven voor deze game, een immens aantal! “Please press LT constantly!”, smeekte hij haast (nvdr: LT zorgt ervoor dat de twee een gesprek aanknopen). De besturing van het spel was overigens minstens even vlot uitgewerkt. We schudden zonder enige vertwijfeling tal van acrobatische kunstjes uit de mouw en ook de gevechtsscènes (met twee personages onder jouw controle) zijn zeer intuïtief, terwijl button bashing genadeloos wordt afgestraft. De meest repetitieve knoppencombinaties resulteren immers in weinig effectieve aanvallen. Het spektakel kletterde zo onophoudelijk van het scherm. De minder handige gamers worden eveneens een handje bijgestaan. Zo zal een foutief ingeschatte sprong je nooit het leven kosten, want Elika zal je altijd redden van de dood en plaatst je weer met beide voeten op de grond, zodat je zonder frustraties opnieuw kan proberen. Een leuk alternatief voor het “game over, you suck”-scherm als je het ons vraagt, al is het misschien wel geen slimme zet om dit “veiligheidsnet” niet optioneel te maken voor de fanatiekere gamers.

Teleurstelling van de show: Halo Wars

Het dient gezegd: ondergetekende “haat” RTS-spellen die op een PC-leest geschoeid zijn, maar nadat we helemaal overdonderd waren door Endwar (de lovende review volgt nog), waren we toch ook benieuwd naar wat de heren van Ensembly Studios in elkaar hadden geknutseld. Halo Wars is specifiek voor consoles gemaakt, maar in tegenstelling tot Endwar, een game die een totaal tegenovergestelde richting heeft gekozen, is de spel-ervaring van Halo Wars nagenoeg identiek aan die van een RTS-titel op PC, ook al is de besturing en dergelijke dan specifiek op consoles gericht. Het bovenaanzicht, het bouwen van resources, het verkennen van de map, het selecteren van de units,… al deze klassieke elementen zijn in Halo Wars aanwezig en betekenden dan ook meteen een afknapper voor mezelf. Dat was ook duidelijk het gevoel dat overheerste bij andere aanwezigen die niet echt beste vriendjes waren met klassieke RTS-titels, al voegen we er ook aan toe dat onder meer Guy, wél een fan van C&C en aanverwanten, deze titel dan weer wel wist te apprecieren en de nodige lof zwaaide. Het zal dus ongetwijfeld wel een goede game worden voor deze categorie gamers, maar we betwijfelen ten zeerste of Halo Wars veel nieuwe zieltjes voor het genre zal winnen, iets wat Endwar wél zal doen, mark our words…

Halo Wars dat vanuit een relaxte positie aan de tand wordt gevoeld...

Zaterdagavond: Xbox Roxx Party!

De boog kan niet altijd gespannen staan, luidt het gezegde, en dus besloten we om er zaterdagavond stevig in te vliegen, “gamerstyle”! Vorig jaar doken we tijdens The Gathering ’07 nog een Londense pub in, maar ditmaal werd er gekozen voor een hilarische rockavond met Guitar Hero: World Tour en Lips, Microsofts karaoketitel. Per vier vormden we een rockgroep (gitaar, bas, drums en micro) en in de roes van onze Horde-overwinning behielden we de basis van het winnende team met mezelve, Guy, Angelica en Alexandre, oftewel de ‘Muffin & the Cupcakes’ band! We stonden niet bepaald eerste in lijn toen het muzikale talent werd uitgedeeld, maar onder andere Angelica’s verleidingsspel met het publiek zorgde er toch voor dat we een eervolle derde plaats in de wacht sleepten op een tiental deelnemers. Aangezien beelden veel meer zeggen dan enkele woorden, illustreren we de rest van de avond met enkele foto’s. En zoals je kan zien, we hebben ons weer met plezier hopeloos belachelijk gemaakt voor het goede doel!

The Fab Four in volle actie met Guitar Hero World Tour: Graeme, Crissie, Michelle en Maurice van de XCN organisatie.

Het 5e lid van het organiserende team, Ben, poseerde gewillig met een aanwezige rockgodin.

Het podiumbeest in iedereen kwam al snel naar boven...

...zeker doordat iedereen ongebrijdeld alcohol consumeerde...

De festiviteiten duurden tot net geen 5u zondagochtend – blijkbaar waren enkele andere gasten van het hotel komen klagen over geluidsoverlast! -, maar nog geen uur later zat ondergetekende alweer eenzaam in de limo naar de luchthaven voor een vroege terugvlucht. Vooral grappig om te zien hoe mensen je aanstaren als ze je in je eentje uit een limo zien stappen, en dat in een simpele jeans en shirt ☺

Jullie zullen overigens via het Inside Xbox channel in het vernieuwde dashboard (NXE) nog enkele beelden van het even kunnen zien, al zal het interview dat ze van me hebben afgenomen hopelijk niet uitgezonden worden, people don’t want to hear me babbling…