State of Play: Exclusiviteit

Je kan er echt niet meer omheen: het strijdtoneel voor de nieuwe generatie consoles is open, de troepen zijn geteld en iedereen is klaar om er stevig in te vliegen. Nog even en we worden rond de oren geslagen met talloze besprekingen, reclamecampagnes, eerste indrukken en extatische gameverslagen. De strijd der consolegiganten kan (opnieuw) beginnen.

Ondanks het feit dat de Xbox 360 meer RAM-geheugen heeft, de PS3 door de Blu-Raytechnologie meer informatie op één schijfje kan slaan en de Wii door zijn originele controller voor nieuwe spelervaringen zorgt, zal het succes van de drie consoles afhangen van, hoe kan het ook anders, games. En terwijl heel wat games gewoon op alle consoles te spelen zullen zijn, zal de jacht naar exclusieve titels ditmaal een grotere en meer prominentere rol gaan spelen. Alhoewel de term ‘exclusief’ tegenwoordig meer in de context van ‘exclusief in tijd’ gezien moet worden, zijn er een aantal titels die je nooit op een andere console zal kunnen spelen.

Het zal jullie ook niet verwonderen dat de Nintendo Wii het grootst aantal exclusieve titels heeft. Dit heeft dan ook alles te maken met de ondersteuning van Nintendo zelf. Het is nooit een groot geheim geweest dat de consoles van Nintendo in de eerste plaats gekocht worden voor games van het bedrijf zelf. Voor de Wii (en tot op zekere hoogte zelfs de DS) moet de term ‘exclusief’ hier gezien worden als ‘gameplayexclusief’. Voor het eerst een nieuw gegeven. Een voorbeeldje hiervan is Call of Duty 3 dat op alle consoles is verschenen, maar door de Wii-controller een totaal andere invulling krijgt. Met 46 exclusieve games waarvan 14 door Nintendo ontwikkeld, is de Wii dé console voor iedereen die typische karakters van Nintendo een warm hart toedraagt.

Sony heeft een lange traditie van exclusieve games. De grote ondersteuning van ontwikkelaars is altijd al de succesformule van Sony geweest en voor de PS3 is dit niet anders. Voor Sony’s nieuwste console zitten er een dertigtal exclusieve titels in de pijpleiding, ondanks een aantal succesvolle pogingen van Microsoft om dit aantal naar beneden te halen. Assassin’s Creed en het onlangs aangekondigde Virtua Fighter 5 zijn daar twee sprekende voorbeelden van.

Mij lijkt dit ook niet zo vreemd. Door de hoge ontwikkelingskosten van een spel, zijn heel wat ontwikkelaars immers niet zomaar geneigd om hun games op één platform los te laten. Hoe meer potentiële kopers, hoe beter; een idee dat Westerse ontwikkelaars al langer begrepen hebben. Maar het lijkt erop dat ook de Japanse bedrijven stilaan het licht zien. Zo weten we dat de bazen van Konami ook heel graag de nieuwe Metal Gear Solid op de Xbox 360 willen zien. Volgens de laatste geruchten is deze eigenlijk al in ontwikkeling, maar wil men de waan van de zogenaamde PS3-exclusiviteit nog een tijdje in stand houden. Ook Devil May Cry 4 van Capcom zou volgens bepaalde bronnen zijn opwachting maken op de Microsofts witte doos. Capcom heeft duidelijk zijn lesje geleerd: de aandeelhouders waren immers niet echt blij met de 360-exclusiviteit van Dead Rising en Lost Planet.

Met de overname van bedrijven zoals Bungie, Rare en recent nog Lionhead, timmert Microsoft al enkele jaren stevig aan zijn weg. Ze spreken over 58 exclusieve titels waarvan het grootste gedeelte nog in ontwikkeling is. Ook hier moeten we een kanttekening maken. ‘Exclusief’ betekent hier vaak ‘console-exclusief’ omdat heel wat populaire titels ook op de pc verschijnen. Dit alles heeft natuurlijk te maken met het feit dat overzetting van 360 naar pc erg makkelijk verloopt.

Tot slot zien we stilaan ook nog een nieuwe invulling van het begrip ‘exclusief’. Zoals het bijvoorbeeld met Grand Theft Auto IV het geval zal zijn: het grootste gedeelte van het spel zal zowel op de PS3 als op de 360 hetzelfde zijn. Het ‘exclusieve’ zit in de nieuwe missies die je kan downloaden, want deze worden per console apart ontwikkeld. In hoeverre dit idee ook navolging krijgt van andere ontwikkelaars, is nog maar de vraag. Toch denk ik dat het idee van ‘exclusieve inhouden’ een gouden toekomst tegemoet gaat en zullen ‘echt’ exclusieve titels minder de orde van de dag gaan uitmaken.