Red me, koop me, speel me !

Traditioneel is de eindejaarsperiode dé tijd van het jaar waarin ontwikkelaars en uitgevers hun grote kannonnen op de markt gooien. De PR man in maatpak heeft natuurlijk al jaren door dat wij, gamers, in deze periode iets minder platzak zijn dan de rest van het jaar en wij ook vlugger geneigd zullen zijn om onze zuurverdiende euro’s aan de games industrie te schenken. Niet alleen dat, maar de koudere herfst –en wintermaanden zorgen er ook voor dat we meer tijd met onze favoriete console doorbrengen, dan in de periode waarin de zwoele schaduw van kortgerokte meisjes het straatbeeld versieren.

De kleinere ontwikkelaars hopen ook een graantje te kunnen meepikken van onze menselijke koopdrang. Jammer genoeg moeten deze kleinere (lees minder bekendere) games het steeds opnemen tegen titels die méér geld kosten om ze te promoten, dan ze te ontwikkelen of tegen games die beroep kunnen doen op een welluidende naam (hetzij een sequel of een bekende licentie). Zo werkt het nu eenmaal. Een gevolg is echter dat deze minder bekende pareltjes niet de aandacht (en de verkoopcijfers) krijgen die ze uiteindelijk verdienen waardoor hun lot bezegeld wordt in de prullenbakken van het grootwarenhuis. Intussen kunnen bekende maar middelmatige titels rekenen op ongekende verkoopsuccessen en zich gezellig wentelen in een jaarlijkse sequel. Van de kleine pareltjes zullen we nooit nog iets horen.

Met dit artikel wil ik er nog een aantal van deze pareltjes opnieuw onder de aandacht brengen. Let op: deze top tien is een puur persoonlijke mening en reflecteert niet noodzakelijk de mening van de andere x-power crewleden.

10. Capcom versus SNK 2: EO

De 2D fighting scene kent een onnavolgbare schare toegewijde fans maar de grote massa ligt niet bepaald wakker van dit soort games. Nochtans zien we dagelijks spectaculaire matches op de toegewijde fansites verschijnen. We zien professionele gamers het spel op zo een hoog niveau tillen dat zelfs ontwikkelaar Capcom het niet voor mogelijk houdt. Een mooi voorbeeld is misschien wel de meest indrukwekkende gameplay video van 2004. In deze video (dl, unzip en zet je volume helemaal open!) zien we de Japanse Daigo (alias ‘the beast’) aan het werk tegen de Amerikaan Justin Wong (al vier jaar de beste Marvel versus Capcom 2 speler ter wereld). Zij spelen de finale van Street Fighter III: Third Strike (binnenkort ook op de Xbox) op het Evolution 2k4 toernooi (naast Battle Opera één van de grootste 2D fighting toernooien in de wereld). Zie hoe Daigo met de kleinste fractie aan energie,Justin Wong toch nog op de knieën dwingt. Hoor hoe de aanwezigen haast het dak van de zaal schreeuwen en de verslaggever in een complete staat van opwinding verkeert. Gamen op zijn best zeg ik je en voor Capcom versus SNK 2 is dit niet anders !
Trouwens, de impact van Capcom versus SNK 2 mag niet onderschat worden. Voor de eerste maal hadden de toegewijde 2D fighting fans een rede om een Xbox te kopen en dit door de toevoeging van de L!ve optie. Door deze titel kon ook de hardcore gamer niet langer meer naast de Xbox kijken. Alleen om deze rede al, verdient Capcom versus SNK 2: EO een plaatsje in mijn top tien. Met de komst van Guilty Gear X2 #Reload, SNK versus Capcom, de King of Fighter packs en nog andere 2D fighters, wordt de Xbox stilaan de keuze voor de echte fan. Nu nog een fatsoenlijke arcade stick !

9. DOA Xtreme Beach Volleyball

Door vele moraalridders afgedaan als een soort van soft porno dating simulator. Maar dit volleybal spel ontpopt zich na al die maanden, als een perfect tussendoortje. Ideaal om vlug voor het eten even op te zetten en vervolgens een potje virtueel volleybal te spelen. Het is een echt zonnige feel good spel waarbij het grafische gedeelte volledig beantwoordt aan de standaard die Team Ninja op de Xbox telkens weer weet te zetten. Bovendien leuk voor de mensen met een verzamelwoede aangezien er heel wat Dead or Alive snuisterijen te ontdekken zijn. Of om het eens in de woorden van een x-power crewlid uit te drukken:   “ Eigenlijk is dit spel een perfecte weerspiegeling van het echte leven. Koop wat onzinnige en goedkope prulletjes voor je vriendin, speel er wat mee (in dit geval volleybal) en wanneer het wat tegenzit vertrekt ze weer.” Nooit gedacht dat Dead or Alive Xtreme Beach Volleyball zo een diepe boodschap bezat !

8. Indiana Jones and the Emperor’s Tomb

Indy’s onweerstaanbare drang om de meest vreemde artefacten op te sporen, zorgt ervoor dat hij regelmatig in de problemen komt. Ons een zorg natuurlijk want dit levert alvast een prachtig spel op. Dit spel is gebaseerd op de uitstekende Buffy the Vampire Slayer engine waardoor Indy niet alleen de nodige (vuur)wapens kan gebruiken maar bovendien ook nog eens stevige oorvijgen kan uitdelen. Bovendien is de unieke sfeer die we in de Indiana Jones films zo uniek maken, helemaal in dit spel terug te vinden. We leven blijkbaar in een vreemde en onlogische wereld. Daar waar een paar jaar geleden de succesvolle Tomb Raider serie duidelijk refereerde naar de Indiana Jones films en miljoenen exemplaren van Lara over de toonbanken gingen, verkocht deze échte Indiana Jones titel maar matig. Indiana Jones and the Emperor’s Tomb is een uitstekend spel. Red het uit de prullenbak en geef Indy een nieuwe kans.

7. Project Zero

Tecmo’s Project Zero staat al lang in de schaduw van de andere survival horror games Resident Evil en Silent Hill. Onterecht want voor iedereen die wil, dat zijn geest eens goed door elkaar wordt geschud, is dit het uitgelezen spel. Jij bent Miku en bezit de gave om geesten  waar te nemen. Wanneer je op zoek gaat naar je verdwenen broer in het herenhuis van de familie Himuro, gaan de geesten pas echt goed aan het dansen. Je enige wapen is een antieke camera die exorcistische eigenschappen bevat. Het spel is zeer beangstigend en speelt voortdurend met je geest. Gaandeweg zal je het gruwelijke verleden van de familie Himuro ontdekken en geloof me: dit is alvast geen pretje. Een sublieme sfeer, een originele invalshoek, een soundtrack om je helemaal psychisch gestoord te maken en bijpassende graphics maken van Project Zero een waar horror festijn. Ik kan alvast niet wachten op Project Zero 2: Crimson Butterfly !

6. Beyond Good & Evil

Neem een snuifje Zelda, peper het in met een vleugje Star Fox Adventures en flambeer het geheel met de solide know how van ontwikkelaar Ubi Soft. Dit is Beyond Good & Evil, een spel dat zo slecht verkocht dat Ubi Soft besloot om het prijskaartje te halveren. Voor 30 euro kon je vorig jaar de belevenissen volgen van fotografe Jade en nonkel Pey’J, die in opdracht van het ondergrondse netwerk Iris, de opdracht kregen om de corruptie binnen de elite eenheid The Alpha Section  te bewijzen. Dit resulteerde in een zeer mooi actie adventure spel waar de meeste games in het genre nog iets van kunnen leren. Het spel verbaasde vriend en vijand maar dit verhinderde niet dat Beyond Good & Evil langzaam in de anonimiteit verdween. Ok, de levensduur van dit spel was niet zo heel erg lang. Maar dan vraag ik me af wat levensduur nu uiteindelijk is ? Is een spel van 50 uur, waarvan er 40 zo saai zijn dat je van verveling de armsteun van je zetel begint op te eten, beter dan een spel dat maar 15 uur duurt waarvan je volop kan genieten ? Deze jongen weet het wel en u hopelijk ook.

5. Metal Arms: Glitch in the System

Arme Glitch ! Wie had kunnen denken dat de verhaallijn in het spel parallel loopt met het verhaal van zijn verkoopcijfers ? Wanneer Glitch ontwaakt op een montagetafel krijgt hij de opdracht van kolonel Alloy om een eenmanslegertje te vormen dat de strijd aangaat met het robotras ‘The Mills’. Net zoals in de winkels, waar Metal Arms eenzaam het gevecht aanging met talloze middelmatige games die wel de backup kregen van een stevige promotiecampagne. Langzaam bestofte Metal Arms: Glitch in the System waarna de zielloze winkelbediende zonder pardon het spel in de soldenbakken smeet. Het spel zelf is allesbehalve bestoft en zielloos. Metal Arms weet alle goede elementen van een third person shooter te combineren. Dit gebeurt bij momenten zo goed dat we alleen maar kunnen concluderen dat dit spel absoluut in dit lijstje thuishoort. Het spel deed me op momenten op één of andere manier aan Halo denken. Als dat geen referentie is…

 

4. Kung Fu Chaos

“Thaaaat’s a wrap !”. Speel mee in een kitscherige Kung Fu film waaruit blijkt dat we het spel niet al te serieus moeten nemen. Kung Fu Chaos is ongetwijfeld één van de beste multiplayer games op onze zwarte doos en verdiend op z’n minst een plaatsje in deze lijst. Het spel wisselt minigames in de stijl van Mario Party af met heuse chaotische (en vooral komische) gevechtsscènes in de geest van Power Stone op de Dreamcast. Het gevechtssysteem is uitermate flexibel en laat de creativiteit aan de speler over doordat elk karakter een behoorlijk aantal moves bezit. De humor is subliem en zoals elk spel in dit lijstje wordt ook hier de kitsch en kolder sfeer goed weergegeven. Er gaat geen x-power crewmeeting voorbij of dit spel wordt in onze Xbox gegooid. Hilariteit en spannende gevechten ten top. Jammer genoeg kon dit spel maar weinig gamers bekoren zodat we een vervolg op onze buik kunnen schrijven. Samen met Fusion Frenzy en Wacked één van de weinige party games op de Xbox.

3. Voodoo Vince

Misschien voor vele een verrassing dat ik deze platformer in de top drie zet. De Xbox en platformers…zal het ooit nog eens klikken ? Ik hoop alvast van wel want Voodoo Vince bewijst dat het genre nog steeds bol kan staan van kwaliteit. Ik geef het toe: Voodoo Vince maakt gebruik van alle clichés dat het genre rijk is maar doet dit wel op een voortreffelijke manier. Wat dit spel zo goed maakt, buiten de zeer grappige humor, zijn de controls. Naast een dubbele sprong kan Vince heel even blijven zweven waardoor je steeds op voorhand weet waar je gaat landen. Het spel speelt gewoon heel intuïtief, iets waar heel wat games een puntje aan kunnen zuigen. De levels zijn gevarieerd en de grafische kwaliteiten zijn uitstekend. Zoals ik al zei is dit geen baanbrekend spel maar wat het doet, doet het goed. Ook Voodoo Vince kreeg niet de verkoopcijfers die het verdiende, zelfs niet met een prijskaartje van 30 euro. Erger nog, het was (en is) zowat het slechtst verkopende Microsoft Game Studios spel. En dit verdient ons arm voodoo popje nu ook weer niet.

2. Otogi: Myth of Demons

In deze hack’n slasher gaat de tragische held Raikoh naar de wereld ‘behind the seal’ om daar de keet eens goed op zijn kop te zetten en de aanwezige demonen een lesje in nederigheid te geven. From Software maakte niet alleen een zeer solide actie titel maar goot een magische sfeertje over heel het spel door Otogi betoverende graphics mee te geven. Hiervoor viel Otogi trouwens vorig jaar al een paar maal in de prijzen. Het RPG element waardoor Raikoh doorheen het spel sterker en sterker wordt motiveert de speler om het spel te blijven spelen. De moeilijkheidsgraad is haast perfect en de besturing van Raikoh is zo vloeiend dat het haast lijkt of je je hele leven niets anders gedaan hebt. Otogi laat heel wat games in dit genre (ook op andere consoles) ver achter zich en ik kijkt al reikhalzend uit naar Otogi 2. Waarom het spel maar matig verkocht blijft de vraag. Waarschijnlijk spreekt de setting van Japanse mythes en legendes de doorsnee gamer niet aan. Jammer, maar Otogi verdient veel, veel beter.

1.Panzer Dragoon Orta

Als we toch al eens mogen spreken van een zogenaamde cult titel op de Xbox, dan is Panzer Dragoon Orta ongetwijfeld één van de weinige games die aan deze criteria beantwoordt. Orta is alweer de vierde titel (als we Panzer Dragoon mini op de Gamegear even buiten beschouwing laten) in de Panzer Dragoon serie die zijn oorsprong vond op de Sega Saturn. De serie is een begrip. Vooral Panzer Dragoon Saga (de RPG versie van de serie) wordt nog steeds beschouwt als één van de beste RPG’s ooit. De pal versie van dit spel is trouwens een zeer begerenswaardig item op Ebay. Daar gaan het spel weg tussen de 150 en 200 euro.

Panzer Dragoon Orta gaat verder waar Panzer Dragoon Zwei stopte. Sega wist een prachtig fantasy universum te scheppen waar Orta en haar draak naar hartelust in kunnen stoeien. Deze on rails shooter is een bewijs dat de verbeelding van de ontwikkelaar pas goed tot zijn recht komt op de krachtige hardware van de Xbox. Panzer Dragoon Orta sleepte vorig jaar op de grote websites zoals IGN en Gamespot heel wat prijzen in de wacht maar viel qua verkoopcijfers helemaal niet in de prijzen. Het spel verkocht matig. Hopelijk geen reden om deze serie naar de prullenbak te verwijzen want dit is zonder twijfel één van de beste games op de Xbox !

De volgende games vielen net buiten de prijzen:

Shenmue II, Phantom Crash, Quantum Redshift, Rocky, Jet Set Radio Future, Sphinx and the Cursed Mummy, Steel Battalion en Steel Battalion: Line of Contact, Buffy the Vampire Slayer, Deux Ex en Grabbed by the Ghoulies.

Ongetwijfeld zal iedereen zijn eigen mening wel hebben over welke games al dan niet in deze lijst thuishoren. Laat het je niet tegenhouden ! Gevoelens opkroppen is slecht en maakt je alleen maar ziek. Ventileer je mening dus maar gerust op het forum.