Persvoorstelling: GoldenEye & The Urbz

Electronic Arts ging het najaar van 2003 in met hoge verwachtingen voor hun games die de markt zouden bestormen, en de cijfers gaven blijk van een positief rapport: meer dan de helft van de games die op de hoogste 10 plaatsen van de verkoopsresultaten prijkten, droegen het EA label. De grootste en meest invloedrijke uitgever ter wereld slaagde met vlag en wimpel voor de eindejaarsmissie die het zichzelf had opgelegd. Anno 2004 zijn de plannen zo mogelijk nog ambitieuzer, en met minder dan een evenaring van de glansprestatie van vorige herfst neemt de gamesgigant geen genoegen. Twee titels die staan de popelen om de markt te bestormen -en als het even mogelijk is ook te domineren- zijn GoldenEye: Rogue Agent en The Urbz: Sims in the city, beide afkomstig uit twee van de meest succesvolle licenties ooit. GoldenEye herdefinieerde op de Nintendo 64 in zijn eentje de First Person Shooter (FPS) wereld, en The Sims is er eigenhandig in geslaagd de vrouwelijke populatie massaal aan het gamen te krijgen, en te lokken naar een virtuele wereld vol fantasie en detail. Hun opvolgers naderen stilaan het einde van de ontwikkelingsfase, en om de games al even in de schijnwerpers te plaatsen alvorens ze in november in de winkelrekken verschijnen, nodigde EA een selecte delegatie van de Belgische gamespers uit voor een voorstelling van de titels, met deskundige uitleg van de producers zelve! Uitgelezen locatie voor twee games waarin stijl en klasse hand in hand gaan, was het luxueuze Sheraton Hotel nabij de luchthaven van Zaventem. X-Power vaardigde Primey en MacNappy af om de honneurs waar te nemen ...

 

GoldenEye: Rogue Agent

 

In een tijdwerk waar Sony’s Playstation de scepter lustig rond zwaaide in het console-universum, en bij de grote massa als cool & hip werd aanzien, verbleef de Nintendo 64 het merendeel van zijn leven gebukt onder diens dominantie, en waren er slechts enkele titels die de console uit de schaduw van de Playstation wisten te tillen. Developer Rare slaagde er wonderwel in met GoldenEye (GE): tot op heden nog steeds één van de beste omzettingen van een filmlicentie, omdat het méér was dan slechts een game gebaseerd op een film. Het werd een fenomenale hit, en herschreef de wetten voor toekomstige FPS games. De GE gamecassette was zonder overdrijven bijna 1 000 uur actief in mijn geliefde N64, en EA had het lef deze grote legende van onder het stof te halen, en te hanteren voor hun nieuwste Bondgame. Dat ik nieuwsgierig was naar wat ze met de naam en game hadden aangevangen, is een understatement. De messen en zwaarden waren alvast gescherpt, klaar om de producers levend te villen als ze de naam oneer zouden aandoen ...

 

 

Het verhaal in Rogue Agent vertoont geen raakvlakken met de originele GE game, en de titel is dus geen remake of officieel vervolg. De spinsels van de verhaalschrijvers van het team even in een notendop ... Voor de eerste maal zal Bond niet het hoofdpersonage vertolken in zijn eigen videogame, maar kruipt de speler in de huid van een verstoten MI6 agent, die uit de Britse geheime dienst is geworpen voor onaanvaardbaar gedrag. Tijdens een simulatietraining (de eerste missie) zal immers blijken dat je enkele ongehoorde technieken hanteert, en over (teveel) lijken gaat om je doel te bereiken. Een C4’tje is het resultaat, maar terwijl je nog maar je eerste passen hebt gezet richting den dop voor je werkloosheidsuitkering, wordt je reeds benaderd door Goldfinger, een crimineel individu, die je maar al te graag wil inlijven om zo zijn persoonlijke vendetta met Dr. No in zijn voordeel te beslechten. Toeval wil dat deze laatste verantwoordelijk is voor je gehalveerde gezichtsveld (in een gevecht met hem ben je een oogbol verloren), en de wraakgevoelens nemen al snel de overhand, waardoor je Goldfinger’s aanbod accepteert. Als welkomskadootje krijg je een nieuw oog ... uit goud, inclusief allerhande handige opties, zoals de optie om door muren te kijken. Oftewel een sessie “Hoe verzin ik een verhaallijn om het gebruik van de ‘GoldenEye’ naam te verantwoorden?”, voorgezeten door EA.

 

Het gegeven dat je ditmaal in de huid kruipt van een slechterik heeft ook zijn weerslag op de gameplay. In de vorige Bondgames van EA verscheen er steeds een icoontje op het scherm als je een zogenaamd ‘Bondactie’ had uitgevoerd, bvb wanneer je in ware filmische stijl met je Aston Martin over een ontplofte brug sprong en dies meer. In Rogue Agent is een gelijkaardig systeem ingevoerd, maar krijg je ditmaal icoontjes en ‘Rogue scores/punten’ wanneer je tegenstanders van een flatgebouw naar beneden gooit, en de meest slechte kant in jezelf laat bovenkomen. Je kan ook gijzelaars nemen, en deze als menselijk schild gebruiken, om perforatie van je stoere borstkas te vermijden. Al deze verfoeilijke acties worden omgezet in beloningen: hoe meer je de slechterik uithangt, hoe meer punten je ontvangt en hoe meer zaken je unlockt voor o.a. de multiplayersessies. Ook tegenstrevers hanteren echter dezelfde technieken, maar wat weerhoud je ervan die achteloze gegijzelde slachtoffers koelbloedig neer te maaien, als je dan toch al aan de verkeerde kant van de wet staat?

 

Vijanden zullen niet enkel bescherming zoeken achter de lichamen van gegijzelden, maar zullen ook dekking zoeken achter allerhande dozen, muren en andere objecten in de omgeving. Tevens zullen ze in paniek slaan als je achteloos op hen afstormt in ware Rambo stijl, maar zullen ze zelf het initiatief nemen en zelfzeker worden als jij achteruit deinst. Allemaal voorbeelden van de “zeer geavanceerde A.I.” die we zouden moeten opmerken in de game, aldus producer Simon Bill. Het was echter een vruchteloze zoektocht toen we vol verwachting op ontdekkingstocht gingen naar deze beloften. Zowel tijdens onze speelsessie, als die van de producer, was er weinig te merken van enige intelligentie. Een vijand die een pilaar herkent, en dan als eerste objectief voor zichzelf stelt om daar als een kip zonder kop naartoe te lopen, is geen toonbeeld van geavanceerde A.I.

 

Om het legertje mentaal gehandicapten te lijf te gaan heb je de beschikking over 13 wapens, en heb je net zoals in Halo 2 de optie om twee wapens tegelijk (en onafhankelijk van elkaar) af te vuren. Mocht je de nodige hoeveelheid lood willen besparen, dan kan je altijd je toevlucht zoeken tot verscheidene boobie traps die doorheen het spel verspreid zijn. Zo kan je bvb een lastige helikopter afschudden door een groot drakenstandbeeld vuur te laten spuwen. Het klinkt spectaculair, maar het oogt allemaal erg flets en voorgekauwd. De levels (9 stuks) en de actie die er zich afspeelt ogen veel te kunstmatig, en missen de nodige interactie en levendigheid. Grafisch is het allemaal vrij kaal aangekleed, en behalve wat gasflessen die je kan opblazen, wordt je verder geconfronteerd met statische omgevingen. De game draait op een veredelde Medal of Honour engine, en de technische beperkingen daarvan komen al snel boven drijven.

 

Ondanks de harde schijf in de Xbox, maken maar weinig developers gebruik van de voordelen die het stukje hardware hen biedt. Je zal zelden een FPS zien waar de gevelde tegenstanders lang op de grond blijven liggen, ondanks dat het perfect mogelijk is. De instant verdwijntrucs die de wannabee Houdini’s echter uit de mouw schudden in GoldenEye: Rogue Agent zijn werkelijk indrukwekkend! Zelden een vijand zo snel zien oplossen als sneeuw voor de zon. Toen enkele journalisten zich vragen stelden bij deze hocus pocus, legde de producer de schuld bij de leeftijdsgrenzen in Europa, en de noodzaak om te voldoen aan de vereisten van de 12j categorie. Om dezelfde ‘reden’ werd ook al het bloed en andere mogelijk ‘schokkende’ effecten uit de game gefilterd. Een doodeenvoudig bloedvlekje op de kleren zoals in de oorspronkelijke GE bleek zelfs te veel gevraagd.

 

Grote troef van GE op de N64 was de uiterst verslavende multiplayer, met vooral de splitscreen deathmatches tot 4 spelers als blikvangers. Deze modus zal ook in Rogue Agent zijn opwachting maken, samen met Xbox Live en system link ondersteuning tot 8 spelers. Minder dan twee maand voor de release kon het productieteam tot onze grote verbazing (en ontsteltenis!) nog geen info verschaffen over de concrete uitwerking van de online ondersteuning, simpelweg omdat ze zelf nog in het duister tasten. Clan support? Xbox Live 3.0 ondersteuning? Rankings? Downloadable content? Het zijn vandaag de dag allemaal nog grote vraagtekens, en er komt pas uitsluitsel over deze thema’s als EA de online ervaringen met o.a. Burnout 3 heeft kunnen evalueren. Veel meer dan wat standaard zaken die je in elke FPS tegenkomt hoef je dus niet te verwachten, want tijd om er nog iets speciaals van te maken rest het team niet meer. Een co-op modus (on/offline) behoort alvast niet tot de mogelijkheden, dat kon men al wel melden. Niet bepaald de juiste uitrusting om ten oorlog te trekken tegen hét online fenomeen dat 2 weken eerder in de rekken zal verschijnen: Halo 2.
Ook over de voorziene levels hebben we voorlopig onze twijfels. De map die de producer voor ons uitkoos om te spelen was saai, en de booby traps die je ook in de multiplayer levels terug vindt wisten de boel niet op te vrolijken, of enige spanning te creëren, integendeel. De heimwee naar de ingenieuze levels uit GoldenEye op de N64 staken al snel de kop op, en dat is eens te pijnlijker als je beseft uit welk tijdperk deze komen. Als je het niveau van destijds niet overtuigend kan overstijgen, hoe ga je dan hedendaagse FPS titels overklassen?

 

Het greintje hoop dat ik als GoldenEye fanaat nog koesterde werd vakkundig weggeveegd door de game van nabij in actie te zien en te mogen spelen. In tegenstelling tot zijn voorganger op de N64 zal Rogue Agent niet meer worden dan een matige FPS, eentje waar geen kat naar zou omkijken mocht er niet GoldenEye op de hoes prijken. Als EA nog een noemenswaardige game wil boventoveren, dan zullen ze alle zeilen moeten bijzetten, en tijdens de laatste maanden ontwikkeling met man en macht overuren moeten maken. Tijdsdruk en deadlines: de invloeden ervan zullen weergalmen in het spel, wanneer het 25 november in de rekken verschijnt. Het hoofd van Simon Bill staat alvast op het lemmet van een vlijmscherp zwaard in mijn voortuin ...

 

 

The Urbz: The sims in the city

 

The Sims games staan altijd garant voor een gezonde dosis complexloze fun, en ook bij The Urbz vinden we het concept duidelijk terug. Alles draait ditmaal om je reputatie en aanzien dat je geniet in de verschillende districten (9) die het spel is. Elk district wordt bevolkt door een eigen subcultuur (bvb punks), en wil je bij hen in de smaak vallen dan zal je volgens hun gewoontes en regels moeten leven en handelen. EA wil hiermee een lichte parodie brengen op de heersende kuddegeest die tegenwoordig bij veel jongeren heerst, maar een echte veeg uit de pan zal je nooit waarnemen.

 

Grootste verandering t.o.v. de vorige games, is dat er ditmaal ook bepaalde doelen en objectieven zullen zijn in elk district, hetgeen een lichte missiestructuur in het spel introduceert. Wil je de ‘side quests’ negeren, en je gewoon storten op het verbouwen van de Sims wereld (350+ objecten kan je hiervoor gebruiken), dan is dat evenwel geen probleem. Ook ja gekozen karakter is weer helemaal aanpasbaar, en al wie ontkent dat het spreekwoord “De kleren maken de man of vrouw” niet geldt, wordt alvast ongelijk gegeven in The Urbz.

 

Hoewel de game geen online ondersteuning biedt, zal je wel aan de slag kunnen in splitscreen met twee spelers. Je kan dan elkaar helpen bij het onderhouden van een job, of het populair worden bij een bepaalde bevolkingsgroep. Ook als één van beide gamers niet meespeelt, kan de andere zijn spel voortzetten, en wordt het andere ‘menselijke’ karakter tijdelijk herleid tot een NPC, bestuurd door de A.I. Je eigen gebouwde ‘Urb’ kan je ook meenemen naar een vriend(in) thuis, door middel van je memory card.

 

Grafisch is het hoegenaamd geen prijsbeest, maar The Urbz biedt meer dan waarschijnlijk weer voldoende vermaak voor de talrijke The Sims liefhebbers. De game lijkt alvast de verlangde verandering te bieden t.o.v. de vorige console incarnaties van de serie, en 4 november, wanneer de game verschijnt, zal de wereld vast wel weer enkele vrouwelijke gamers rijker zijn ...

 

 

 

GoldenEye screenshotsgallerij
The Urbz screenshotsgallerij