PersPectief: Xbox Lan party te Zulte

Op een blauwe maandag kregen twee gerespecteerde leden van de games.telenet.be forumcommunity het lumineuze ideetje om hun schouders te zetten onder een Xbox LAN party. Alvorens zich echter nodeloos in het zweet te werken besloten de twee protagonisten, Maximus en Nickske, polshoogte te nemen bij de rest van de forumpopulatie. Dat bleek echter een kleine formaliteit, want de reacties waren laaiend enthousiast. Velen hadden voordien nog nooit een dergelijk gebeuren meegemaakt, en waren dus erg benieuwd naar het hele gedoe, alsook het gegeven van eindelijk eens de mensen achter al die nicknames te zien. Al snel werden de ideeën omgezet in praktijk en kon de organisatie ook echt van start gaan. De locatie van de LAN werd vastgepind te Zulte, Oost Vlaanderen, hoofdzakelijk vanwege de vele praktische voordelen. De zaal werd gratis ter beschikking gesteld door de eigenaar van de Vlasschuur, het complex waar de zaal gelegen was, en was snel bereikbaar door de organisatoren voor het bespreken van de details en dergelijke met de eigenaar. Enkele emmers bloed, zweet en tranen later was alles in kannen en kruiken, en was het aftellen naar zaterdag 22 maart, de dag van de waarheid.

Met de ochtendprut nog in grote getale in de ogen tuurde ik die ochtend goedkeurend naar de buitenwereld. Onze gevogelde dierenvrienden bleken al erg actief in de tuin, en een pril zonnetje kwam al een eerste keer over de haag piepen. De weergoden hadden overduidelijk hun zegen gegeven voor de LAN…
Veel tijd om de poëtische ziel uit te hangen was er echter niet, Dimi (a.k.a. Insane_D) en zijn moeder, een gevreesde snelheidsduivelin op binnen- en buitenlandse wegen, zouden al om 8.30u de buurt komen wakker claxonneren als ik niet snel die deur opendeed. Lui als ik op een zaterdagochtend ben, zeker op zulk een onmenselijk uur, kan je het gevolg al wel raden. Na het wekken van de buren en de beestenboel vertoevende in de omringende weien, en al het nodige gerief te hebben ingeladen, vertrokken we dan eindelijk op weg naar het “Verre Westen”.
Een uur later, gevuld met een hoop gegeeuw en nagepraat over de recentste Xbox Live avonturen, bereikten we Zulte, waar het nog akelig rustig was. Na wat plaatselijk geklooi verscheen ook uiteindelijk de bewuste zaal waar alles te doen zou zijn aan de horizon; samen met nog twee andere vroege vogels die ongeduldig voor de nog gesloten deuren stonden te wachten. Even was er nog een greintje twijfel, maar al spoedig bleken het Casualties, één van onze geliefde forumgangers, en zijn compagnon te zijn, en niet de 2 obscure figuren waarvoor we hen even hielden, die zo leken weggelopen te zijn uit een sinistere videoclip van een locale punkgroep. Na even handjes te schudden, en de lange pieken van beide heren te bewonderen (een wedstrijdje om ter grootste ofzo? ), begaven we ons nog even richting dorpskern. De eerstvolgende bakkerij die we tegenkwamen werd aan een grondige test onderworpen, zodat we later gesterkt de gamefestiviteiten konden aanvangen.
De croissants werden goedkeurend verorberd en al snel stonden we weer aan de deur van de Vlasschuur. Op de parking echter geen spoor meer te bekennen van Casualties en Uzername, die reeds binnenskamers hun toevlucht hadden gezocht, en hun TV en Xbox lieten proefdraaien. Daarvoor mochten we natuurlijk niet onderdoen, en al snel was alles in gereedheid gebracht om te gamen, in afwachting van de organisatoren en het nog te verzorgen netwerk. De keuze voor het eerste spel dat rondjes mocht draaien in de Xbox viel op de persdisk van Kung Fu Chaos, een hilarisch 4 player vechtspel dat tijdens het verdere verloop van de LAN ook nog erg hoge ogen trok. (Verwacht één van de weken een review van het spel op X-Power!)

Intussen stroomde het volk druppelsgewijs de zaal binnen, en maakten ook de twee organisatoren hun opwachting. Binnen de kortste keren was de zaal herschikt, en stond het netwerk klaar voor wat een lange gamedag zou worden. Games als Halo en Unreal Championship passeerden van dan af aan geregeld de revue over het netwerk. Het blijft immers een unieke ervaring om Halo & Co met 16 man te spelen, op zich al reden genoeg om eens een LAN bij te wonen! Helemaal opgeslorpt in het virtuele schietfestijn had ik geen oog voor wat er zich rondom me afspeelde, en plotsklaps werd ik dan ook langs mijn rechterflank opgeschrikt door een macabere figuur, die me, zij het ongewild, onopgemerkt had beslopen. Het vriendelijke schepsel in kwestie bleek evenwel Doobie te zijn, die de organisatie van de compo’s op zich had genomen. We konden ons opmaken voor een Colin McRae 3.0 compo, eentje van Halo Deathmatch, zowel single als in teams van twee man, en Unreal Championship Deathmatch (UC). De eerste in rij werd echter al snel beslist, toen Nickske in de Ford Focus kroop en een onklopbare tijd neerzette op de Japanse kronkelwegen. (Hij stond later wel zijn plaats af, vanwege zijn organisatorische rol.)

De Halo Team Deathmatch leverde daarentegen wel enkele spannende veldslagen op, met als absolute thriller de halve finale waarbij Casualties & Uzername het opnamen tegen Plauz en Tus. Het pleit werd daar beslecht in het voordeel van laatstgenoemde, die met het kleinste verschil de wedstrijd wonnen: 49-50.
In de finale kwamen de twee oog in oog te staan met mezelf en Insane_D, die een rustigere halve finale achter de rug hadden (50-13 was de eindstand). De finale werd in een recordtempo afgehandeld en voor de tegenstand goed en wel doorhad wat er gebeurde stond er een 50-9 uitslag op het scorebord. MacNappy en Insane_D konden alzo de eerste prijzen van de LAN spoedig in ontvangst nemen.
Zonder te veel tijd te verliezen startte vervolgens de kwalificatiewedstrijden van UC, waar uiteindelijk de zes beste spelers overbleven om het uit te vechten in de finale. Insane_D, Casualties, Yosh(y), mezelf en nog enkele anderen betraden het toneel, gelegen in Osiris 2. Het bloed vloog kwistig in het rond, in analogie met de harde actualiteit, en luttele minuten later ging er een grote zucht doorheen de zaal, toen bleek dat er geen maat bleek te staan op…mezelf. Het hoe en wat kan je zien op één van onderstaande screenshots die het eindscorebord viseert. Eigen lof stinkt, dus de lezer mag zelf zijn conclusies trekken ;-)

Zoals bij elke normale mens begint ook de maag van een massamoordenaar te grommen na intensieve arbeid, en om deze lichamelijke noden te bevredigen zetten de meeste onder ons koers naar de omringende frituren. “Frituur Bea” kruiste ons pad, en de frieten en toebehoren werden vlot naar binnen gewerkt. Veel tijd om alles rustig te laten verteren was er niet, aangezien er nog een Halo DM compo op het programma stond, waarbij vele deelnemers de hoop koesterden om met de prijs naar huis te gaan. In dit geval betrof het een schaars Xbox Live kitje, net zoals bij de UC DM. Kwatongen fluisterden dat de kwalificaties slechts een futiliteit waren, en dat de finalisten van tevoren al gekend waren. Of deze individuen een glazen bol hadden of niet, ze hadden het ditmaal wonderwel bij het rechte eind. Insane_D, Syen, Stukjesdude en mezelf namen even later plaats achter een TV, en de finale kon op gang worden geschoten in Blood Gulch. Het niveau van de wedstrijd lag erg hoog, en de kogels misten dan ook niet vaak hun doel. Een compo vereist echter een winnaar, en ik had weer de eer deze rol op me te mogen nemen. De prijs nam ik met een grote glimlach in ontvangt. Een dagje gamen werd zowaar een lucratieve bijverdienste.

Prijzen, hoe goed ze ook waren zoals in dit geval, zijn echter niet prioritair op een LAN. De deelnemers, de games en de sfeer zijn dat wel. En ook op deze vlakken was het gebeuren een schot in de roos. Het was de eerste LAN die Nickske en Maximus organiseerden, maar dit was haast niet te merken. Een erg gezellige zaal, die geflankeerd was door een snooker- en uitgangszaal bleek een ideale locatie, die meer dan ruim genoeg was voor de +/- 25 aanwezigen. Geen grote volksverhuis dus, maar een select groepje gamers, die elkaar amicaal behandelden. Nickske had zelfs de mogelijkheid om voor een echte blikvanger te zorgen, meer bepaald een gigantische projector, waar dan ook naar hartelust op gegamed kon worden.
Verveling was dan ook uit den boze, en er werd nog tot 1.30u ’s nachts lustig op controllers getokkeld. Voldaan, maar ook vermoeid, verlieten we als laatste, uitgezonderd de organisatoren uiteraard, de zaal en trokken we weer richting het Antwerpse. De enige die mopperde was Dimi’s achterwerk, dat het blijkbaar wat hard te verduren had gekregen op de stoeltjes.

Aangemoedigd door de (terechte) positieve commentaren achteraf is het zo goed als zeker dat er een 2e editie komt van de Xbox LAN te Zulte, al bevindt deze zich nog wel in de verre toekomst. Nu weer even uitrusten, en de ervaringen van de eerste keer laten bezinken is de boodschap voor de organisatoren. Wij zullen er alvast weer bij zijn om onze titels te verdedigen…

En dankzij Nickske, Doobie & Casualties hebben we ook een heel aantal foto's van het gebeuren beschikbaar. (klik op de thumbs voor de grote en duidelijkere foto's te bekijken!):

Het ontbreken van hun gebruikelijke schoonheidsslaapje was duidelijk zichtbaar bij Casualties (helemaal links) en Uzername.

Achter het olijke duo is ook nog Tus zichtbaar en het exotische kapsel van Stukjesdude. En helemaal rechts de enige vrouwelijke gamefanaat op het event: D'Trix.

 

Casualties strikes a pose!

 

MacNappy die rode oortjes krijgt van al het bloedvergieten tijden de UC DM kwalificaties. Andere bekenden op de foto zijn Insane_D tegen de muur en Rossi in zijn strakke lederen pakje.

 

Het eindoordeel van de UC DM finale.

 

Up, close and personal met Uzername, de man met de langste pieken ten tonele.

 

Kung Fu Chaos in actie!

 

Yosh met een lach tot achter zijn oren, en Sith die naar het vogeltje kijkt.

 

De twee organisatoren in beeld die alles mogelijk maakten: op de voorgrond Maximus, en op de achtergrond (rechtopstaand) Nickske.

 

Het noodlot lijkt er wel mee gemoeid, maar alle foto's van Doobie, de zware rocker aldus Casualties, bleken mislukt. Voor wie het een troost is, achter MacNappy's hoofd kan je Doobie lange lokken en armen bewonderen.

 

Sommigen waren bij wijle de uitputting nabij.

 

En nog meer foto's van schoon volk: