Perspectief: Tiger Woods PGA Tour 2004

Getormenteerd door het ijle geluid, komende uit het metalen onding dat zich strategisch buiten het bereik had geplaatst van mijn zware rechter, kroop ik van onder de warme, aangename lakens. Een fluitende toon pijnigde mijn vermoeide hoofd, en de ontzaglijke wallen weerhielden me van de wekker zonder weerga het zwijgen op te leggen. Enige tijd later, toen alle lichaamsfuncties uit hun diepe slaap ontwaakten, molesteerde ik de wekker op nooit geziene, gruwelijke wijze. De wereld stopte even met draaien en de tijd stond stil op 5.02 a.m. Schijnbaar herstellend van deze traumatische ervaring maakte hij nog een schuchter geluid, maar het bleek slechts een laatste zwanenzang van het foltertuig. De traditionele minuut stilte, volgend op zulk een tragische dood, bleef achterwege. Het was dan al niet exact mijn favoriete toestel in huis, en daarenboven ontbrak de tijd me voor een uitgebreid rouwproces. De ochtendrituelen werden vervolgens in spoedtempo afgehandeld, want ik had zo’n voorgevoel dat de trein naar Antwerpen Berchem voor de verandering wél eens stipt zou kunnen vertrekken om bijna klokslag 6 uur. Luttele ogenblikken later ontwaakte ik uit een roes, aangekomen op de bewuste plaats van ontmoeting. Reiscompagnon Insane_D tekende zo mogelijk nog vroeger présent en wachtte reeds ongeduldig in de lege, kille aankomsthal. [Mentaal gezonde mensen staan verbazingwekkend genoeg nu eenmaal niet om 5 uur op in vakantietijden.] Na een korte begroeting werd de reis voortgezet en slenterden we naar de stalen kolos die ons opwachtte op perron 7. Met een 2,5 uur durende treinrit in het vooruitzicht richting Amsterdam waren we beide voorzien op de nodige lectuur. Plichtsbewust kozen we voor enkele gamemagazines, kwestie van ook offline de nodige info op te doen. Met enkele kilo’s leesmateriaal achter de kiezen kwamen we ruime tijd later aan op onze eindbestemming, namelijk Amsterdam Bijlmer, ook wel bekend van de Ajax Arena [en berucht vanwege neerstortende vliegtuigen], maar vandaag hadden we enkel interesse voor de nabijgelegen golfclub. Ik en Dimitris fervente golfers? Niet echt, maar dat zou gauw veranderen...

 

 

Electronic Arts, u wel bekend van hun uitgebreide sportgames gamma en dergelijke meer, had ons namelijk uitgenodigd ter gelegenheid van de promotietour van Tiger Woods PGA Tour 2004. Protagonisten waren drie leden van het productieteam van het spel, waaronder Mike Olsen, 27 jaar en reeds een onmisbare schakel in het ontwikkelingsproces van de game. Alvorens de drie Yankees ons echter konden overstelpen met info werden we gevraagd ons te begeven naar het oefencomplex, waar beginners zoals ons en de andere journo’s, hun golfkunsten ten toon konden spreiden. Begeleider van dienst was de aardige man Dick, die ons de basiskneepjes van het vak trachtte te leren. Na de korte intro tot de golfsport was het tijd geworden om de theoretische uitleg in praktijk om te zetten en nam iedereen de golfclub in aanslag. De eerste pogingen om werkelijk de ziel uit ons lichaam te meppen en te transponeren naar het minuscule golfballetje resulteerden in beschamende missers, of in het beste geval een subliem schampschot dat de bal de volle 15 centimeter ver vervoerde. Na een moment van bezinning besloten we economischer om te gaan met onze kostbare energie en lieten we [zoals Dick meermaals predikte] de “vallende” golfclub het werk doen. Een heimelijke grijns verscheen sindsdien enkele malen op het gelaat wanneer de bal met de grens van de 130 meter flirtte. Na een uurtje ballen naar de schijnbaar oneindige horizon wegkeilen was het moment aangebroken ons te wenden tot een subtieler onderdeel van de golfsport: het putten. [Van op de green het balletje in de hole slagen.]
Geen brute kracht, noch een overdosis techniek zijn vereist om succesvol te putten. Een juiste inschatting van de korte afstand is de sleutel tot succes. Na een korte oefensessie werd onze competitiedrang aangesproken en werd er een kleine wedstrijd georganiseerd bij de moeilijkste hole. Een tweede luik van de derby der lage landen leek in de maak. België werd vertegenwoordigd door onze aanwezige X-Power medewerkers, en deinsde niet terug voor een epische David en Goliath strijd. De talrijke Nederlandse troepen moesten echter, net zoals de avond ervoor in het Koning Boudewijn Stadion (waar België een mentale overwinning boekte), de wet van de sterkste ondergaan, en na een spannende finale delfde ook de laatste tegenstander het onderspit. De suprematie van Dimitris was bevredigend en een vreugdekreet konden onze redactieleden dan ook niet onderdrukken.

 

 

Na al het leutige volksvermaak moest er uiteraard ook gewerkt worden. Nauwelijks bekomen van de geleverde fysieke inspanningen werden we naar een zaal geleid waar de voorstelling zou plaatsvinden van het spel waar de hele dag om draaide: Tiger Woods PGA Tour 2004. De presentatie werd geleid door het jonge talent Mike, die met een aanstekelijk enthousiasme de nieuwste telg van de succesvolle golfserie aan ons voorstelde. Alvorens van wal te steken bekennen we echter eerst schuld: geen van ons beide was in ons nog jonge leven ooit in aanraking geweest met een golfgame. Maar er is een eerste keer voor alles, gelukkig maar in dit geval...
Mike vatte zijn monoloog aan met een energieke uitleg over zijn geesteskind, de zogenaamde GameFace. Deze feature laat gamers toe hun eigen personage te creëren, zodat je wereldwijd geen dubbelganger zal tegenkomen. Een belofte die wel meer developers pogen waar te maken, maar waar Mike en zijn team ook daadwerkelijk in geslaagd zijn. Je kan van kop tot teen de meest ridicuul ogende details aanpassen, gaande van de botstructuur in je gelaat tot de tatoeages op je lichaam. Om de meest geharde critici onder ons te overtuigen creëerde Mike in enkele minuten tijd zijn virtuele evenbeeld, die ijdel op het scherm paradeerde. De verbazing stond op de aanwezige gezichten te lezen. Gamers die een aversie hebben van hun uiterlijk zijn uiteraard vrij om een fictief personage aan te maken, [Een Afro-Amerikaan met gigantische purperen pieken, gouden tanden en 15 tatoeages? Geen probleem.] of gewoon de random knop in te rammen, hetgeen een personage genereert in een luttele seconde. De GameFace feature zet zo de toon voor de rest van het spel, dat werkelijk bulkt van de opties en diepgang. Als alles volgens plan verloopt kan je vanaf volgend jaar deze optie ook in de andere EA (sport) games terug vinden.

 

Iedere zichzelf respecterende gamer is denk ik wel vertrouwd met het uitgebreide gamma dat EA ons biedt op het vlak van sportgames. EA heeft er zich echter toe verbonden de band tussen al deze games nog te versterken, dit door ondermeer gebruik te maken van de zogenaamde EA Bio, een feature die “gameoverschrijdende” statistieken herbergt. Een woordje uitleg om het allemaal te duiden. Stel bijvoorbeeld dat je een fervent FIFA speler bent en al verscheidene successen hebt geboekt in dat bewuste spel, die logischerwijs op je harde schijf zijn opgeslagen in je savefile. Wanneer je vervolgens de eerste keer de cd van TW PGA Tour 2004 in je Xbox stopt, zal deze de savefiles van FIFA 2004 herkennen, en bepaalde info hieruit gebruiken in TW PGA Tour 2004. Je personage kan op die manier in het begin toegang krijgen tot bepaalde accessoires die voor anderen niet toegankelijk zijn. Word je bijvoorbeeld herkent als succesvol speler, dan zal je sneller een kledingsponsor etc kunnen strikken bij de start van je golfcarrière. Een speler nieuw tot de sportgames zal zich eerst moeten bewijzen alvorens hij een soortgelijk contract kan bemachtigen. Een aangename interactie dus tussen de verscheidene games, hetgeen voor een groter coherent blok leidt om het op te nemen tegen de SEGA sportgames.

 

 

Ik haalde in de vorige alinea al even aan dat je verscheidene accessoires en andere goodies kan bemachtigen, afhankelijk van je geleverde prestaties. Plaats van koop en verkoop is de Pro Shop, waar maar liefst 2000 (!) hebbedingetjes in de vitrine staan, gaande van volkomen nutteloze, maar geinige, dingen als oorbellen, tot professioneel golfmateriaal om je niveau op te krikken. Voor de handigheid staat ook overal bij vermeld wat je nu net moet doen om dat voorwerp te unlocken. De perfecte gids dus om je weg uit te stippelen tussen de talrijke gamemodes, zodat je niet als een kip zonder kop verloren loopt tussen de 20 stuks. Een erg vette kluif die popelt om verorberd te worden. Deze stuk voor stuk beschrijven zou ons te ver leiden, maar je zal je niet vervelen met modes als World Tour [Virtua Tennis iemand?] en Season. Zonder overdrijven kom je in totaal aan vele honderden uren gameplezier, meer dan genoeg om de fans non stop zoet te houden tot de volgende editie in de serie zich aanmeldt. Een leuke gimmick is het feit dat de interne klok van de Xbox invloed heeft op verscheidene van deze gamemodes. Zo zal bijvoorbeeld op je verjaardag (ingegeven bij create-a-player) een uniek golfevent georganiseerd worden, speciaal voor jou, waarbij je weer unieke gadgets etc kan winnen. Op de verschillende feestdagen en speciale gelegenheden zullen tevens speciale events georganiseerd worden die enkel toegankelijk zijn op die specifieke dag. Een kalender zal je ook op de hoogte hiervan houden met berichten. Wederom een element dat bijdraagt tot de interactie met je karakter en de wereld waar hij in vertoeft.

 

Met meer dan 20 golfbanen in het spel (elk vanzelfsprekend uitgerust met 18 holes) kan je je schoenen bevuilen op graszoden verspreid over de ganse wereld. Befaamde banen uit Europa, Amerika etc ontbreken niet op het appèl, maar de makers hebben ook enkele fantasy courses gecreëerd, waarbij ze de fantasie op de vrije loop hebben gelaten, zonder enige restricties. Zowel voor de beginners als voor de Tiger Woods-incarnaties onder ons is er vertier, met enkele banen om de armspieren op te warmen, en enkele om een hernia te slaan vanwege de (verslavende) frustraties die de moeilijkste banen met zich meebrengen.

 

 

Dan komen we meteen tot een punt waar de developers veel belang aan hechten, namelijk de toegankelijkheid naar de golfleken toe. Net zoals de vaak beproefde SEGA-formule is het spel relatief eenvoudig om te spelen, maar om het volledig te beheersen zal je van goede huize moeten zijn en de nodige emmers bloed, zweet en tranen laten. Het is (/was) immers een topprioriteit om ook de “gewone” gamers aan te trekken, gamers zoals ik en Dimitris die er vooralsnog niet aan durfden denken een golfgame te spelen. Vandaar dat ze niet kiezen voor de ultieme golf simulatie, maar voor een aangename mix van realistisch golf en enkele arcade-elementen, die soms handig geleend worden bij bijvoorbeeld Outlaw Golf. Wat ons betreft is hun missie alvast geslaagd. Golf is niet langer die sport enkel voorbehouden voor de snobs uit de maatschappij, ook ”gewone” gamers zullen ontdekken dat Tiger Woods PGA Tour 2004 een hoop plezier kan opleveren als brok entertainment. Als ze tenminste even hun vooroordelen uit de weg willen schuiven en het spel niet van tevoren afschrijven. Het spel verschijnt 22 september in de rekken, en wat ons betreft kan het reviewcopy niet snel genoeg in de brievenbus belanden. En neen, daar heeft de overheerlijke lunch in de golfclub, op kosten van EA, niets mee te maken. [;-)]

 

Meer sfeerbeelden van onze trip vind je in de database terug.
En als kers op de taart hebben we enkele exclusieve beelden:

 

TW: GameFace trailer

 

TW: intro trailer