Persevent: Bad Company 2 in Brussel

Een van de meest geanticipeerde games van dit jaar is ongetwijfeld Battlefield: Bad Company 2. Na maandenlang nagelbijtend afwachten is het deze week eindelijk zover, en kunnen we allen weer in B-Company-stijl iedereen overhoop knallen. Om de release van de langverwachte topper te vieren nodigde EA ons uit om in Brussel het spel te spelen, en niet zomaar even op een televisiescherm, maar geprojecteerd op de gevel van het Crowne Plaza-hotel.

Na me even aan te melden als crewmember van X-Power in één van de legertenten mocht ik al snel als één van de eersten aan de slag met het spel, waarvan we vandaag de singleplayer te zien kregen. Aangezien de meeste informatie die werd vrijgegeven over de multiplayer ging, was ik gelukkig verrast om eens te zien wat het verhaal zoal in petto heeft voor ons.

De 20.000 Lumen projector toonde alvast prachtige beelden.

Beginnen deden we met een WOII-missie, om het verhaal ietwat een historische achtergrond te geven. Al snel werd het duidelijk dat dit zowat een van de meest intensieve singleplayer ervaringen ooit zal worden. Indien je denkt dat Modern Warfare 2 bij momenten overweldigend is, dan weet je niet wat je te wachten staat in dit spel. Overal ontploffen de meest uiteenlopende objecten, vliegen er puin, kogels en ander dodelijk tuig rond je oren en krijgen je trommelvliezen een hele serie indrukwekkende geluiden te verwerken. In deze eerste missie was het de bedoeling een wetenschapper te redden en een belangrijk object te verkrijgen. De grafische pracht die het spel ons met behulp van de superkrachtige projector toonde was gewoonweg ongelooflijk. Zelfs de mensen van EA waren enorm onder de indruk van de grafische kwaliteit.

Daarna kwam de tweede missie aan bod en was het mijn beurt om kont te schoppen. Deze missie speelt zich in het heden af, en dropt je als Preston Marlowe van Bad Company samen met de rest van je squad in een besneeuwd hooggebergte, waar je het de Russen het leven zuur mag maken. Maar Bad Company zou geen Bad Company zijn als je missie niet totaal in het honderd zou lopen. Natuurlijk ga ik niet teveel uitwijden over de gebeurtenissen in het verhaal, want die wil je zelf ontdekken, neem dat maar van me aan.

Het Crown Plaza hotel gaf de ideale achtergrond voor een speelsessie.

Op het einde van mijn beurt betrapte ik me erop dat ik bij het neerleggen van mijn controller een smile van de ene naar de andere kant van mijn gezicht had lopen, en ik wist dat dit spel er eentje was om niet te vergeten. Dat gevoel werd nog eens versterkt toen ik zag dat de derde missie ons naar het Amazonewoud in Brazilië bracht. Ook hier weer gaat het een en ander mis en zal je goedertrouw improviserend je een weg banen door vijandelijke bewakingsposten en legerkampen. Hier geen stedelijke omgevingen of dorpjes zoals in de tweede missie, maar oerwoud en vijanden met camouflagepakken. Nog steeds moest ik me inhouden om mijn mond niet spontaan open te laten vallen van verbazing over de graphics, want bij tijden lijken ze net uit een Hollywoodfilm te komen.

Voor degenen die vreesden dat het spel veel serieuzer zou worden dan zijn voorganger kan ik met zekerheid zeggen dat de humor wel degelijk zijn weg naar de sequel heeft weten vinden. Die hilarische opmerkingen en situaties zijn wederom een pluspunt voor Bad Company 2.
Gedurende het anderhalf uur dat ik het spel kon aanschouwen mochten we deelnemen aan intense vuurgevechten, achtervolgingen met de auto, jeep en quad, en mochten we onder meer een tank met een luchtaanval tot schroot herleiden. Voeg daar de geweldige grafische kwaliteit, geluiden die je niet snel zal vergeten en de verscheidenheid in locaties aan toe, en je hebt inderdaad de topper die DICE beweerde te hebben gemaakt in handen.