Duke Nukem Forever

Op 20 mei gingen we even op bezoek bij onze oude vriend Duke Nukem. Jawel, dezelfde Duke die al 12 jaar geen spel heeft gehad. Maar daar komt spoedig verandering in, want Duke Nukem zal binnen de kortste keren onze consoles onveilig maken en zijn eigen smaak aan humor en mannelijkheid bij ons binnenvoeren. Dit zal allemaal op 10 juni gebeuren, heel binnenkort dus. In afwachting van de release namen we eventjes een stuk van de game onder handen en schreven we voor jullie een hands-on met alle sappige details van onze speelsessie met Duke Nukem Forever erin verwerkt!

We kregen twee levels voorgeschoteld. We mochten allereerst het eerste level van het spel spelen en daarna mochten we een level spelen dat veel later in het spel gebeurt; kwestie dat we eens konden proeven van alle delen uit Duke Nukem Forever. In het eerste level mochten we Duke herontdekken terwijl hij net even een stop maakt aan een urinoir. Het is niet elke dag dat we een personage laten zeiken en het is niet controleerbaar zoals bij pakweg Postal 2, maar het is zeker een interessante plek om het spel te starten.

We krijgen nu de kans om even rond te kijken. We zijn in een kleedkamer van een sport stadium. Even de graphics van de omgeving bekijken en alles ziet er zeer net uit. Mooi en helder, net wat we hadden verwacht. In een nabij toilet komen we een stuk poep tegen dat we blijkbaar kunnen gebruiken. We drukken op de X-knop en… jawel, Duke heeft nu een natte drol vast. Geweldig. Duke zijn reactie hierop is natuurlijk hilarisch. Dit is echter enorm voos, dus we gooien het excrement snel weg tegen een muur, waar het een bruine plek achterlaat. Dit spel lijkt opeens heel open te staan voor fetisjisten.

We komen in een centrale kamer terecht waar soldaten nood hebben aan een plan. Ze vragen aan Duke om een aanvalsplan te tekenen dat ze zouden kunnen gebruiken tegen het monster boven. Gezien wij in een volledige Duke Nukem-sfeertje zitten, tekenen we een mannelijk geslachtsdeel op het bord. De soldaten vinden dit blijkbaar briljan! Tijd om ons plan uit te voeren. Helaas worden we eerst aangevallen door de vijand…

Na een kort vuurgevecht krijgt Duke een Devastator in handen. Dit is een toestel waarmee hij heel snel raketten kan afvuren. Onder een regen van explosies bezwijkt het immense monster waarna Duke zijn oog doorheen een doel schopt. De toon voor dit spel is nu al duidelijk gezet. Om dit nog eens te benadrukken, verschijnt de titel van het spel trots voor onze neus. Dit blijkt echter maar een voorproefje van het spel te zijn dat Duke zelf aan het spelen is. Na een klein grapje over de 12 lange jaren dat we moesten wachten op dit spel, kunnen we aan het tweede level beginnen.

We beginnen het tweede level in een monstertruck. Duke gebruikt dit beest om mutanten omver te rijden, commentaar te geven en verschillende zware sprongen te maken. Midden in het level is onze benzine echter op en moeten we te voet verder. Hier krijgen we de kans om andere wapens te proberen. Naast Duke’s bekende Desert Eagle, hebben we verschillende exotische en minder exotische wapens tot onze beschikking.

De shotgun is een standaard wapen dat we al in veel games hebben gezien. Ook vrij normaal is de RPG die we gebruiken om dingen op te blazen. Maar we hebben echter ook andere wapens zoals de Ray Gun, een lasergeweer dat fungeert als sniper rifle en de hoofden van vijanden kan doen opzwellen, de Shrink Ray, een geweer dat vijanden verkleint tot mini formaat, en de Ripper, een machinegeweer met niet minder dan drie lopen om dood en verderf te zaaien onder onze vijanden. Deze gebruiken we dan om te vechten tegen een vijandig ruimteschip die ons van bovenaf bestookt met bommen. Een degelijke eerste baasgevecht.

Dit baasgevecht wordt gevolgd door een avontuurtje in een oude mijn, waarin we tegen grote spinnen mogen vechten en in mijnkarretjes mogen rondrijden. De omgevingen zijn dus niet alleen mooi om te zien, maar ook nog eens interactief, inventief en functioneel. Ook de effecten van de geweren, de vijanden en Duke zelf zien er allemaal zeer goed uit, zoals we zouden verwachten van een aankomende topper zoals dit. Ook het geluid heeft de nodige aandacht gekregen, met name het stemwerk achter Duke en de soundtrack. De soundtrack bevat een goede mix van harde rock die ons aanzet tot mannelijke actie. Mannelijk is zeker ook een woord dat we zouden gebruiken om de stem van Duke te beschrijven.

Duke Nukem Forever ziet en speelt als een topper. De nodige aandacht is gestoken in alle details en we zijn zeker dat het spel ons een degelijke ervaring zal bieden eenmaal het uit is. Een aanwinst voor alle nostalgische fans of alle discipelen van het shooter genre. Duke Nukem Forever is een spel dat niet mag ontbreken in je collectie!