DTM Race Driver 3-persvoorstelling

Vrijdag 10 februari werd DTM Race Driver 3 voorgesteld aan de pers. Het circuit van Zandvoort, gelegen te Nederland, was de ideale plek voor deze grootse gelegenheid. Een wekker die zijn werk niet deed, of ik die het gewoon niet hoorde, gooide echter bijna roet in het eten. De Belgische pers zou zich namelijk om half acht verzamelen aan het tankstation van Hazeldonk, waarna we gezamenlijk met de bus richting Zandvoort zouden rijden. Bert en ik waren echter een uur later dan voorzien opgestaan, maar konden dankzij een zware voet gelukkig toch nog op tijd aan het tankstation geraken.

Na een dikke twee uur rijden, kwamen we aan in het koude Zandvoort. Nadat we ons door de massaal aanwezige pers hadden gewrongen, konden we ons tegoed doen aan enkele lekkere koffiekoeken en drankjes - en ik maar denken dat ze geen koffiekoeken kenden in Nederland. De resterende tijd tot de eigenlijke persvoorstelling, konden we vullen door DTM op de Xbox te spelen. Voor diegenen die het aandurfden, was er ook de mogelijkheid om in één van de twee aanwezige Bernax-simulatoren te kruipen. Een betere manier om je vaardigheden eens grondig op de proef te stellen bestaat niet. Het was de pc-versie van DTM Race Driver 3 die hier gespeeld werd maar dan wel met pedalen, stuur en op een groot tv-scherm. Dit alles verwerkt in een leuk, en duur (een ruwe 2000 euro) gamemeubel.

De persvoorstelling werd gegeven door de general manager van Codemasters Benelux, Jurrie Hobers, die de grote veranderingen in het spel duidelijk maakte. En dat zijn er toch wel wat. Het aantal wagens, circuits en evenementen in de game zijn serieus omhoog gekrikt. Maar dit zijn details voor in de review. Sam Cordier van het Engelse development team gaf ons een voorproefje van de game en zijn vele mogelijkheden. Het was niet alleen de game die gepresenteerd werd maar ook de winnaar van de wedstrijd “Van racegamer tot echte coureur”, met als hoofdprijs een deelname in een echte DTM-wedstrijd. Het volledige artikel van deze wedstrijd kan je hier terugvinden.

Na de persvoorstelling volgde een lunch met sandwiches en pistolets. Het was opvallend hoe iedereen deze zo snel mogelijk naar binnen schransde. Mijn gok is dat het vast iets te maken had met de 350 paardjes die buiten op het circuit te wachten stonden. De aanwezige pers mocht namelijk twee rondjes met een Porsche 911 en Formula Ford rijden. Geen snelheidslimieten, geen politie die mogelijk achter je aan zou komen, geen co-piloot die je vertelt wat je wel en niet mag doen, gewoonweg karren met die handel. Voor velen onder ons was het een natte droom die uitkwam. Het is dan ook wel te begrijpen dat iedere aanwezige met een big smile zat rond te lopen. Zelfs de snijdende, ijskoude wind in de pitlane kon de pret niet bederven. Diegenen die met de Formula Fords reden, wachtten eerst nog een kleine vuurproef aangezien het niet gemakkelijk was om te rijden met een bolide die niet gemaakt was om stil te staan. Vele motoren sloegen daarom ook af, en sommige journalisten werden dan weer de vraag gesteld of ze wel degelijk een rijbewijs hadden - doordat ze moeilijkheden hadden met het vinden van de rem.
Opdat iedereen toch heelhuids terug zou komen na de twee rondjes, werd er door een ervaren chauffeur voorop gereden om de ideale lijn te tonen. Op de rechte stukken werd er volop gas gegeven, en ik kan je vertellen dat met meer dan 200 per uur over het asfalt vlammen met een peperdure bolide dolle pret is. Het acceleratievermogen is enorm, en het geeft dan ook een echte kick als je het gaspedaal volledig tot de grond indrukt.

Nadat het circuit racen gedaan was waagden Bert en ik ons eens aan de simulator. Al snel bleek dat niemand van ons tweeën er echt goed in was. De eerste bocht was voor ons beiden al meteen een 360 (niet de console, nvdr.) en de daaropvolgende bochten waren ook niet veel soeps. Het leek meer op rijden op een ijsvlakte dan op droge asfalt waar je normaal gezien vrij veel grip op hebt. Ondanks dat ik de race toch gewonnen had, denk ik dat ik het toch maar bij een gewone Xbox-controller of een echte auto hou in de toekomst. En Bert zou nooit een rijbewijs mogen krijgen als je het mij vraagt.
Na de simulatierace was het tijd om weer in de bus te kruipen richting Hazeldonk. Tevreden en voldaan, en nog steeds met een big smile op ons gezicht werd de busreis aangevat. Minder snel en adrenalinepompend dan een paar uurtjes eerder, maar soit. Over een paar weken kunnen jullie een review verwachten van DTM Race Driver 3.